CamperCassie

Europa 2026-2027 : Opnieuw op reis met de MAN camper

Na maanden sleutelen is mijn oude MAN-camper eindelijk weer onderweg. Via Frankrijk en Spanje reis ik naar Marokko, met Boujdour als doel. Natuurlijk is dat weer even wennen en gaat niet alles goed.

Daar zijn we weer. Een nieuw hoofdstuk.

Na een tijdje in een Hymer te hebben rondgereden, vond ik mijn oude MAN-vrachtwagencamper terug. Met deze MAN reisde ik tussen 2005 en 2012 door een groot deel van de wereld.
De toenmalige eigenaar had tijdens corona zijn interesse in reizen verloren en de auto achter zijn huis in een veld gezet. Daardoor stond de MAN vier jaar lang open en bloot in de Franse Alpen weg te roesten.

De oude MAN weer opknappen

De MAN was er erbarmelijk aan toe. Ik heb de afgelopen maanden besteed aan het opkalefateren van de camper en dat viel bepaald niet mee. Er waren ontzettend veel technische problemen bij, waarvan sommige behoorlijk ernstig waren.

Verlept kwam de MAN weer thuis
Hij was vies en verwaarloosd

Ik zal u niet met alle details vermoeien, maar het was een zware periode. Ik loop inmiddels tegen de zeventig en moest het meeste werk toch echt zelf doen.

Gelukkig kreeg ik veel hulp van Wim van Kraanen van Den Engelsen, de MAN-dealer in Tiel. Wim heeft mij in het verleden ook altijd geholpen. Hij heeft goede ideeën en weet blindelings de weg te vinden in het oerwoud van MAN-onderdelen.
Ik ben uiteindelijk bijna twee maanden in Tiel bezig geweest. Op een gegeven moment zag Wim me waarschijnlijk ook liever gaan dan komen.
Begin september was de auto eindelijk weer veilig berijdbaar. De MAN was verzekerd, had een geldige APK en was voorzien van een tachograaf. Ook kwam er een OBU-kastje op het dashboard, voor de nieuwe regeling waarbij per gereden kilometer wegenbelasting wordt betaald.
Al met al heeft het me een klein fortuin gekost, maar dan heb ik ook weer wat.

Reisplannen voor Europa en omstreken

Het plan is niet zo ingewikkeld: overwinteren in een warm land. Dat kan Spanje, Marokko of Turkije worden.
In het voorjaar wil ik terug naar Nederland en daar ongeveer twee maanden rondhangen. In de zomer wil ik vervolgens naar het noorden vertrekken. Zweden, Noorwegen en Finland staan op de verlanglijst, eventueel via de Baltische staten.
Ook lonkt een reis via Turkije naar Georgië, gevolgd door een rondje Turkmenistan, Oezbekistan en Kirgizië. Kortom, wensen genoeg.
Wat me momenteel een beetje nekt, zijn de dieselprijzen. Met een verbruik van ongeveer één liter op vijf kilometer vormt brandstof een forse kostenpost.

Overwinteren in Spanje of Marokko?

Ik vermoedde aanvankelijk dat het deze winter Spanje of Marokko zou worden.
Spanje wordt echter wat minder leuk. Niet vanwege het land zelf, maar door de enorme aantallen campers die er in de winter alles volzetten. Ik ben een beetje bang dat Spanje uiteindelijk dezelfde kant opgaat als Italië, waar campers op veel plaatsen niet meer welkom zijn.
Eerlijk gezegd is het in Marokko niet veel beter. Half gepensioneerd Frankrijk lijkt daar tegenwoordig de winter door te brengen.

Hoop draadjes
Moest alle electronica weer bestuderen

Er komen gelukkig steeds meer camperplaatsen bij, maar veel daarvan zijn niet meer dan een stoffige parkeerplaats met sanitair waar je nachtmerries van krijgt.
Vorig jaar ben ik zelfs gaan kijken naar een camperplaats die te koop of te huur stond. Het was een prachtige plek op een goede locatie, maar er zou nog heel veel geïnvesteerd moeten worden. Bovendien heeft Marokko zo zijn eigen eigenaardigheden.

Vanuit Nederland door Frankrijk

Ondertussen ben ik daadwerkelijk in Marokko beland, in het zeer zuidelijk gelegen stadje Boujdour. Ik sta op In Line Sahara Camping. Dat klinkt indrukwekkender dan het in werkelijkheid is.

Vanuit Nederland reed ik via Frankrijk naar het zuiden — hoe anders?
Ik had me voorgenomen de mooie snelwegen te vermijden. Vanuit Luxemburg reed ik daarom westwaarts richting de kust, over bochtige en hobbelige weggetjes. Dat schoot werkelijk voor geen meter op.
Onderweg bezocht ik onder andere de leuke steden Montmédy en Sedan, waarna ik doorreed naar Boulogne-sur-Mer.
Daar sloeg het mooie weer om. Nadat ik ook nog geflitst was omdat ik op een lange afdaling een paar kilometer te hard reed, mijn dieselverbruik had uitgerekend en ongeveer het zeshonderdste bord ‘verboden voor vrachtwagens’ was tegengekomen, besloot ik toch maar de snelweg naar het zuiden te nemen.

Pech met de MAN

Vlak voor Poitiers hoorde ik iets rammelen. Toen ik onder de auto kroop, zag ik dat er alweer een rubber van een motorsteun kapot was.
Ik maakte een afspraak bij de MAN-dealer in Poitiers. Het was natuurlijk vrijdagmiddag, dus ik moest tot maandag wachten. Dat was overigens geen straf, want ik stond op een mooie camperplaats.
Maandagochtend was het probleem snel opgelost. Daarna reed ik in een vrijwel rechte lijn over de autosnelweg naar Noord-Spanje. De kosten van de tolwegen kon ik ongeveer wegstrepen tegen het lagere dieselverbruik.
Na een korte stop in Irun, waar ik voor € 1,79 per liter tankte, reed ik verder naar Bilbao. Het Guggenheim Museum viel me een beetje tegen, maar de camperplaats boven op de berg is werkelijk prachtig.

Beneden ligt de stad
Mooie camperplaats in Bilbao

Via Spanje naar de ferry

Vanuit Bilbao reed ik verder naar het zuiden. Onderweg bezocht ik Burgos, met zijn mooie centrum en imposante kathedraal, en Cáceres, met zijn goed bewaard gebleven Romeinse en middeleeuwse binnenstad.
Uiteindelijk belandde ik aan de zuidelijke kust bij Torrox. Daar bleef ik twee weken voordat ik mijn reis richting Marokko vervolgde.
Het plan was om in Marokko het nodige onderhoud aan de MAN te laten uitvoeren.
Onderweg had ik voor slechts € 200 een open retourticket voor de ferry gekocht. Dat leek een koopje. Later zag ik echter dat het ticket alleen geldig was voor campers tot 2,80 meter hoog.
Oeps.
Ik weet inmiddels een beetje hoe het er bij de ferry aan toegaat. Tijdens de overtocht werd helemaal niets gecontroleerd en zo had ik uiteindelijk toch een bijzonder goedkope overtocht.
Voor andere reizigers: ik kocht het ticket bij een kantoor van Baleària, bij een afslag na Montesorio.
1.600 kilometer door Marokko
Eenmaal in Marokko reed ik vrijwel rechtstreeks naar het zuiden. Het was nog een slordige 1.600 kilometer, via Marrakesh, Agadir, Tan-Tan en Laâyoune naar Boujdour.
Daar sta ik nu op een eenvoudige en nogal slecht onderhouden camping. Maar dat vind ik niet erg, alles wat ik nodig heb is aanwezig (stroom, water, douche, etc) dus ik vind het wel prima.
Ondertussen zijn alle bladveren onder de MAN vandaan geweest. Waar nodig zijn de rubbers vervangen; die had ik gelukkig zelf meegenomen.

De bladveren opkalefateren, uiteraard aan de kant van de weg
Bladveren en rubbers onder handen

Deze week volgen het schoonmaken van de radiator en een inspectie en reiniging van het ABS-systeem. Ook worden de accu’s schoongemaakt en krijgt het accuzuur aandacht. Verder moeten de polyester kisten worden gerepareerd en wordt de fiets- en scooterdrager opnieuw opgebouwd.
Werk genoeg dus, maar ik heb geen haast. Ik doe veel zelf en laat ook het nodige door anderen uitvoeren.

Tja, roest is je ergste vijand
Kwam veel probleempjes tegen

Het weer is hier vrijwel altijd mooi. Af en toe waait het behoorlijk, maar tot nu toe bevalt het prima.

Eenvoudig maar voldoende voor mij
Camping van Boujdour.

Camperplaatsen bekijken op TikTok

Van veel camperplaatsen en bezienswaardigheden heb ik korte filmpjes op TikTok geplaatst. Zo staat ook de camping in Boujdour online:

Bekijk het TikTok-filmpje over Boujdour

Mocht u eveneens deze kant op komen, dan kunt u daar alvast enkele leuke plekken en camperplaatsen bekijken.
Goed, ik heb weer voldoende gewauweld. Ik houd u op de hoogte zodra er iets zinnigs te melden valt.

PRAKTISCHE INFORMATIE OVER DEZE REIS

Voertuig: MAN-vrachtwagencamper
Route: Nederland – Frankrijk – Burgos – Zuid-Spanje – Marokko
Bestemming: Boujdour en de Atlantische kust
Reisperiode: najaar en winter 2026-2027
Onderwerpen: camperreparaties, overnachten, grensovergang en reizen door Marokko

Mijn eerdere reis in Marokko

Reizen door Afrika met een vrachtwagen