Na de intermezzo had ik er al wel weer zin an. Dus per trein bezocht ik Denemarken en Zweden om via een boot naar Finland over te steken. 2.127 woorden, 11 minuten leestijd, dus dat valt mee.
De reis begon goed. Ik stapte in Utrecht op de ICE trein, een waar je alleen maar met reservering in kan, en tezamen met mij stapte er nog half Nederland in ook. Met heel veel pijn en moeite mijn plekkie gezocht (tenminste dat dacht ik) en diegene die er zat wapperend met mijn ticket naar een andere plaats gedirigeerd. Er was niet te lopen in die trein, tassen, koffers en zittende mensen in de gangpaden. Dus me plas en dergelijke maar opgehouden.
Eenmaal geïnstalleerd nog eens goed op mijn ticket gekeken, bleek ik in de verkeerde wagon te zitten, dus waarschijnlijk iemand die rechtmatig op de goede plek zat weg gejaagd haha.
In Duisburg moest ik overstappen, en die trein kwam al 5 minuten te laat binnen. We waren goed een half uurtje onderweg toen we stil gingen staan, midden in de bush bush, en er omgeroepen werd dat er brand was in station Buchholtz, waar we bijna waren, en we moesten wachten tot het veilig was. Nou dat heeft dus een half uur geduurd, met de vervelende consequentie dat de 18 minuten overstaptijd die ik in Hamburg had niet genoeg zouden zijn en ik me trein naar Kopenhagen zou missen.
Shitterdeshit, niets aan de doen. Na me in Hamburg bij het service punt gemeld te hebben kreeg ik een ticket voor de volgende trein, die kwam twee uur later. Heb me maar even vermaakt met een loopje door het centrum van Hamburg, en lekker nog een deutsche bokworst lopen eten uit wrok.
De nieuwe trein kwam dus pas om 10 uur in Kopenhagen aan. Onderweg reed de trein gewoon op een boot, die vervolgens heerlijk weg tufte, en aan de overkant gewoon weer weg reed. Super. Om 10 uur in Kopenhagen alwaar ik wel wat moeite had om een Hotel te vinden daar er het Kopenhaags Jazz Festival was (net als in Nederland, heel vaag), en een concert van de Rolling Stones (ouwe Mick doet het nog steeds). Toch Hotel SAGA gevonden, voor 595 Kronen (hoop geld, 1 kroon= 14 Eurocent). Ben maar gaan slapen, want ik was wel moe. Kan je nagaan, van die drie weken thuis zijn, geen conditie meer, pijn aan me schouders van de rugzak, en pijn aan me hielen van het lopen met 30 kilo. Wat een watje.
Wie kent haar nou niet
Volgende dag heerlijk door Kopenhagen gebanjert. Het was prachtig weer, graadje of 26 schat ik, zonnig, en heb een open dubbeldekker tour door de stad gemaakt en daarna nog een eind gelopen. Mooie stad hoor, dat Kopenhagen. Schoon, vriendelijk, mooie gebouwen, leuke havenplekken en zo.
Leuke stad dat Kopenhagen
De volgende dag vertrok de trien naar Stockholm om 12.30 dus om 11 uur uit checken en niet zo heel veel nuttigs gedaan.
15 juli 2003, Stockholm
De trein van Kopenhagen naar Stockholm was erg eeehh… uneventfull. Ik kom even niet op het Nederlandse woord. Het was een mooie (en volle) trein, die er lustig op los denderde met een vaartje van ik schat 180 km, door het Zweedse land. Dat platteländ is zoals onze vooroordelen over het platteland van Zweden zijn, namelijk, mooi, vol met bossen, meertjes, glooiende heuvels, veel akkerbouw, en niet zo veel huizen.
In Stockholm aangekomen na een rit van 5 uur (en de trein kwam op de minuut af op tijd aan, puntje zuigen NS) was het zorg om een Hotel te vinden en dat viel niet mee. Maar, waar de weg moeilijk is, bied de commercie uitkomst, in de hal van het centraal station was de ‘ Hotel-Centrale’. Je raad het, ze konden een Hotel reserveren.
Zo geschreven zo gedaan, en ze hadden een redelijk geprijsde (voor Scandinavische begrippen dan, 480 Zwödse kronen) hotel kamer in het noordelijke deel van het Centrum. Ik met mijn zware bepakking door de Metro, en daarna nog eens 10 minuten lopen. Kwam ik ineens een heuvel tegen, met een trappen partij, ik dacht, als ik daar op moet lopen (ik schat 75 treden) ben ik dood. Die zweden zijn niet gek, was er gewoon een roltrap. En dit midden in een straat dus, met geen winkel of zo in de buurt. Kijk, das nou doordenken.
Mooie stad dat Stockholm
Mijn Hotel bleek een super aardig familie hotel te zijn, maar dan ook echt op zijn Zweeds. Alles in de kamer van hout, (alles leek op Ikea spul) een hele handige douche constructie, die je weg kon klappen en dat had je gewoon een wasbak, goed verzorgd, en nogmaals super vriendelijke eigenaar en eigenares.
Na het uitpakken en een snelle douche wezen ze me richting internet café en restaurants (het was inmiddels 7 uur avond) en ondanks dat het al zo laat was, scheen de zon nog volop. Heb in een restaurant een zweeds gerecht gegeten waar ik de naam niet meer van weet (gebakken aardappel blokjes, met stukjes knakworst er door heen, uien en zooi, en met rode bieten er bij). Was goed te eten. Daarna wat ge-internet, en op tijd naar bed gegaan.
Kijk, das pas een winkelstraat
De volgende dag als eerste een ticket met de boot van Stockholm naar Helsinki geboekt, die die zelfde avond vertrok, en ondanks dat de boot vol was, was er net een afzegging, dus ik kon voor 500 Zweedse kroontjes met de Silja lijn naar Helsinki. Ik moest om 4 uur middag al inchecken, dus ik had niet veel tijd om Stockholm te bekijken. Vandaar dat ik maar mijn actie van Kopenhagen herhaalde, en in een open dubbeldekker door Stockholm ben gescheurd , waarna ik de leuke plekken nog eens lopend heb gedaan. Nou, ik weet dat ik maar een dag Zweden heb gedaan, maar ik kan je vertellen, al die vooroordelen die we over Zweden hebben…..
ZE ZIJN WAAR !!!!
Die mensen zijn allemaal blond, groot, zien er sterk uit, zijn over het algemeen good-looking, zijn super vriendelijk, het land is mooi, schoon en leuk om te zien. De mensen zijn beschaafd (niet zo boers als de Hollanders maar zo erg heb ik het ook in nog geen enkel ander land meegemaakt) .
Om 15:30 heb ik me netjes bij mijn Hotel gevoegd om me bagage te halen, ben naar de metro gelopen (oei oei me schouders) en via daar naar het joekel van het schip van de Silja lijn gelopen, alwaar mijn reis naar Helsinki begon.
Een varend flatgebouw, de silja lijn naar Finland
16 juli 2003, Bootje varen
Ja.. dat was effe een scheepje zeg. Die Silja lijn van Stockholm naar Helsinki was een super modern 12 dekken hoge superconstructie, met een centrale winkel straat, ingebouwde open liften, tig restaurants, casino, bios, uiteraard sauna, disco en ga zo maar door. Het schip was nog redelijk nieuw leek me, want alles zag er erg netjes uit. Op zoek naar mijn hut, was het even doolhoven, maar nadat ik het gevonden had bleek het een heel nette 4 persoons hut te zijn, met wc en douche, helaas geen raam, maar wel weer telefoon en airco. Nou, dat leek me wel goed slapen (dacht ik toen nog).
Winkelstraat in het schip
Na het schip een beetje verkend te hebben, begonnen met een film te kijken. Dit was de film ‘Phonebooth’ . Niets bijzonder, maar het gaf wel afleiding. Daarna eens rond gaan kijken welk restaurant ik onveilig zou maken met mijn bezoek, en dat werd het goedkoopste, want de prijzen aan boord waren pittig. Er was bijvoorbeeld een tax-free shop, en daar betaalde je voor een normale fles wisky nog 30 Euro !!.
Het werden dus Zweedse gehaktballen met aardappel puree, en natuurlijk een glas bier er bij. Mmm, dat bleek achteraf niet zo’n goede keuze, want toen ik om een uur of tien naar mijn hut ging om te tukken bleek mijn maag flink te borrelen en ik een wind productie had waar je een Hollandse windmolen mee op volle kracht kan laten draaien. Ik denk, ik houd het wel in. Op mijn kamer bleken er al twee andere mensen te slapen, dus stilletjes ook op bed gaan liggen, en proberen te slapen. Maar na een uurtje wat weg gedommeld te hebben, kreeg ik zo’n pijn aan me pens van het inhouden, dat ik om 12 uur maar weer opgestaan ben. Omdat het in Zweden een uur later was, was dat dus 1 uur nacht.
De zon wilde maar niet onder gaan. Dit was 1 uur nacht
Heb op het buitendek even wat gassen geloosd (ik zag allemaal meeuwen flauw vallen) en ook was het nog steeds niet donker. De horizon was nog steeds rood gekleurd van de ondergaande zon die blijkbaar maar niet onder wilde gaan.
Na het loosen voelde ik me wat beter, en ben na een half uurtje weer gaan slapen, wat nog niet vlot wilde lukken (en dit terwijl het een prima bed was). Heb in de nacht nog in mijn slaap wel wat luchtvervuiling geproduceerd en ik hoop maar dat mijn mede slapers ook echt sliepen. In de ochtend om 7 uur gaan ontbijten van een joekel van een buffet, en daarna , gepakt en om 9:30 precies arriveerde mijn roeibootje in Helsinki.
16 Juli 2003, Helsinki & Mick Jagger
Ook in Helsinki was het niet makkelijk om een Hotel te vinden. Ik ben eerst met de tram naar het Centraal Station gegaan, en me grote rugzak in een locker gedaan, dan hoefde ik daar niet mee te zeulen. Daarna, ik was er toch, mijn ticket in de trein van de volgende dag naar st Petersburg geboekt, en die bleek al om 7:35 in de ochtend te vertrekken, dus ik denk, ik zoek een hotel vlak bij het station, anders moet ik morgen met al die zooi al zo vroeg over straat. Maar, het een na het andere hotel wat ik bezocht kwam met een verhaal wat ik al eerder had gehoord…:
Nee sorry, we zijn vol want het is vanavond het Rolling Stones Concert. AHA, Mick Jagger weer, gadverdepielekes, daar moet ik eens mee gaan praten, want hij volgt me gewoon. In Kopenhagen had ik precies hetzelfde probleem. Blij dat ik in st Petersburg en Moskou al een hotel heb, want daar zal die ouwe gek ook wel weer zijn als ik er ben.
Zoals zo vaak, gaf ik het bijna op, toen ik vlak bij het station een guesthouse bezocht wat volgens de Lonely Planet niet zo geweldig was, en die hadden nog een kamer vrij. Het Hotel was netjes en schoon, maar armetierig, met gedeelde douche en toilet, maar ik had tenminste een slaap plek, en dat voor 40€.
Nadat ik me kleine rugzak daar had achtergelaten, dacht ik… ik ga een fiets huren, en zo Helsinki door scheuren, want ook hier heb ik maar een dag de tijd, en dat is niet veel. Het zoeken van de fietsenverhuur mijnheer duurde erg lang, omdat ik met mijn stomme kop de verkeerde kant uit liep. Ik was wel goed gelopen, maar niet ver genoeg, en te vroeg omgekeerd.
Helsinki heeft wel mooie gebouwen en zo
Met mijn mooie fiets mijn grote rugzak opgehaald en bij mijn guesthouse naar binnen gegooid (3 trappen op, van die grote, ouwe marmeren trappen hallen) en kreeg gelijk gezeik van de eigenaar dat als ik weg ging ik me sleutel achter moest laten. Ik zei ja hoor, en gelijk weg gegaan met de sleutel in mijn zak. Met de fiets heel Helsinki doorgecrossed. Het was weer super warm weer, geen wolkje aan de lucht, en een route van 17 kilometer gedaan.
Tja, wat moet ik van Helsinki zeggen. Er is niet zo heel veel speciaals aan. Het is wel een mooie stad hoor, maar het doet me een beetje aan Brussel denken. Dezelfde hogen ouwe herenhuizen, van die kasseien straten, tramrails er bij, erg stil hier en daar. Leuk om te zien, maar niet een stad om nog eens naar terug te gaan. Mensen zijn ook erg vriendelijk hoor, er wordt wat minder Engels gesproken, maar het is allemaal netjes en modern, niks op aan te merken.
Ik heb er de Mac bezocht, omdat ze daar dingen hadden die ik niet kende. Een pita broodje met stukjes gegrilde kip erin en groente. Was wel te eten, maar niet zo veel smaak, precies zoals je het gewend ben van de Mac. Maar, wat ik leuker vond, ik bestelde een McFlurry (weet je wel zo’n ijsje met zooi er door, en ik kon een drop smaak bestellen. Maalde ze dus zoute jujubes door het ijs heen, hele vage maar best lekkere combinatie
Morgen vroeg dus met de trein naar Rusland…en daar is voor het eerst een Hotel voor me gereserveerd, dus ik ben benieuwd…. Rusland, here I come.