Ik was weer in India, en dat was duidelijk. Heet, druk, vies. Maar ook aardige mensen, veel te zien. Ik was in Patna, bleef daar een paar dagen en pakte de trein naar Varanassi. Dit verslag telt 2.305 woorden, 12 minuten leestijd.
Moet wel weer even wennen aan India.
India, het land van de slechte busreizen door slechte wegen én slechte bussen.
India, het land van de koude douches (warm water is meestal niet beschikbaar),
Het land van de armoede, het land waar tienduizenden mensen gewoon op straat slapen, het land waar het vuil meters hoog langs de kant van de weg licht te stinken, waar de beesten zoals honden en koeien in ditzelfde vuil slapen, en er ook van eten.
India, het land waar de geuren die je neus binnen komen afwisselend betoverend lekker en dan weer kokhalzend zijn, het land waar de riksja rijders geen Engels spreken, maar je ook niet willen laten gaan en je kilometers kunnen achtervolgen om een ritje te bemachtigen (en je dan gigantisch afzetten).
India, het land van te gigantische herrie, dag en nacht, toeterende auto’s en bussen, bellende riksja’s, kranten verkopers die luidkeels hun kranten omroepen, stalletjes op elke hoek van de straat.
India, het land van de mierenzoete Chai (thee met melk) die zo lekker is dat je er niet af kan blijven, ongeacht hoe heet het buiten is.
India, land waar je op verliefd kan raken omdat de mensen zo aardig zijn, en altijd lachen.
Enfin, je snapt het, ik ben dus de grens over gegaan die ochtend, en werd gelijk door tiental mensen besprongen die mij een busreis, een treinreis, een riksja of wat te eten wilde aansmeren. Met veel pijn en moeite de mensen van het lijf gehouden. Wat geld gewisseld bij een wissel bureautje (en volgens mij afgezet, maar ja zonder Indiase roepies doe je ook niks in dit land) en ook een buskaartje naar Patna gekocht. Ze vroegen 200 roepies, maar dat vond ik te duur, en na wat praten kreeg ik het voor 150 roepies en dat zet dan gelijk de toon voor India, alles maar dan ook alles moet je onderhandelen. (overigens is de huidige koers 1 euro=63 roepies, dus 1 roepie is 1,3 eurocent)
Om 8 uur vertrok de bus, over een zandweg vol met kuilen. Ik zat redelijk achterin de bus, en had me grote rugzak op de achterbank gelegd, na een half uurtje ineens grote knal en hoop glasgerinkel, knalde de achteruit eruit. Je denkt toch niet dat de bus daar voor stopte, die reed lekker door, het glas kwam door het hobbelende bus steeds verder de bus door, dus toen ik in Patna was aangekomen zat ik niet alleen dik onder de stof (door de kapotte achteruit) maar lag de bus incl. mijn rugzak onder de glas splinters. Naja, niet zo erg, beetje afstoffen, rugzak om, bus uit, door de riksja rijders heen worstelen die je voor weinig (ahum) ergens naar toe willen brengen, bus station uitlopen, neus dicht houden en de eerste de beste riksja aanhouden wiens hoofd je aanstaat.
Welkom in Patna
Voor 10 roepies werd ik naar de straat gebracht die veel Hotels had en ik had al drie hotels bezocht (2 waren vol, een vond ik te vies) toen ik werd aangesproken door een Indiër, die later Guddu Surya Narayan Singh, (in het kort Guddu) bleek te heten. Hij was deze zomer in België geweest, bij familie op bezoek, en vond het zo leuk om een Nederlander te zien, en wilde me helpen bij het vinden van een hotel.
Tja, ik was daar natuurlijk niet zo blij mee, zag de prijs vanwege zijn commissie al weer omhoog gaan, maar dat viel mee, ik ging een Hotel binnen en hij bleef buiten wachten. Hij maakte ook wel een goede indruk op me, en hij vroeg of ik met hem mee naar huis wilde gaan (nee, dat is niet wat je denkt) want dat is hier in India erg normaal. Ik twijfelde, maar heb toen ja gezegd, en om 5 uur in de middag, nadat ik gedoucht en zo had, stond hij voor het Hotel te wachten. Met hem mee gelopen naar zijn huis, wat best groot was, en waar zijn hele familie woonde, (die ook best groot was). Aardige moeder, vader was gepensioneerd, erg gelovig, en ik heb een leuke paar uurtjes gehad. De hele buurt kwam kijken naar die bleekscheet, en we hebben heel wat afgelachen.
De Tempel van Guddu, ben vergeten welke God het was
Heb nog een uur in de tempel achter zijn huis gezeten, vragen van de Hindoe geleerde te beantwoorden. Die vonden het maar raar dat je in NL geld kreeg als je oud was, en iedereen wilde gelijk verhuizen naar NL op hun 65ste.
De volgende dag beetje de stad Patna lopen verkennen, met Guddu in mijn kielzog, en ik was blij dat ie mee was gegaan, want hij heeft me heel wat dingen laten zien die ik normaal gesproken nooit zou hebben gezien. Zijn oom was advocaat, en zo kwamen we in het gerechtsgebouw terecht, moesten we thee drinken en praten met iedereen (en iedereen stelt dezelfde vragen).
Zijn universiteit waar hij studeerde, en prompt moest ik bij de decaan of hoe zo’n gast heet komen, en ja hoor, thee drinken en babbelen over van alles (heel leuk trouwens), dit terwijl door zijn kantoor de ratten en muizen over je voeten heen liepen.
Een zwem/bad plaats in de Ganges rivier, die zo vies was dat ik mijn afval er niet eens in zou durven gooien (bang voor een chemische reactie), maar waar de lokale rustig zich in stonden te wassen.
Verder kwamen we steeds heel veel bekende van hem tegen, doctoren, leraren, allemaal hoog opgeleide mensen, en dat deed mijn vertrouwen in hem wel goed. In de avond werd ik weer mee naar zijn huis gesleurd, er was een speciaal feest in de tempel achter zijn huis, of ik daar ook wilde komen, maar dat heb ik afgewimpeld, want ik had al eens eerder in een ander land zoiets meegemaakt (Indonesië) dus heb wat met zijn familie lopen praten en een dvd-tje gedraaid voor de buurt. gezellig, maar erg vermoeiden.
Volgende dag naar een Sikh tempel geweest en daar ook gegeten van de gratis armen maaltijd die daar verstrekt word. Was best te eten eigenlijk, alleen de heen en terug reis duurde een uur in een auto-riksja, en de weg was zo druk dat de koolmonoxide je bij de keel greep.
De Sikh tempel was erg groot en mooi. Arme mensen kunnen hier gratis eten
Enfin, allemaal heel gezellig en leerzaam. Later vanmiddag ga ik met de hele familie naar een Hindi film, en morgen vertrek iK naar Varanassi.
12-14 November 2003, Varanasi- India
Met de dag trein vertrokken van Patna om 11 uur in de ochtend richting Varanasi, uitgewuifd door Guddu.
Het zou een uur of 5 in zijn voor ik in Varanassi aan kwam. Deze stad, die ten zuiden van Patna ligt is een zeer heilige plaats in de lokale hindoeïstische cultuur, ook al omdat het aan de Ganges rivier ligt.
Baden in deze rivier heeft het resultaat dat het al je zonden vergeeft, dus je snapt, ik moest en zou die stad bezoeken.
Overigens worden er ook heel veel mensen daar verbrand (nadat ze dood zijn meestal hoop ik), omdat je dan Nirvana bereikt, en het alsmaar reïncarneren dan tot een einde komt.
Aangekomen in die stad was ik al gewaarschuwd nooit met een riksja rijder mee te gaan die je goedkoop naar een hotel zou brengen, omdat die dan commissie zou krijgen (en dit bovenop de prijs van een kamer zou komen), dus ik , vrolijk iedereen wegwuivend (en dat valt niet mee hoor) het station uit geploeterd (want in India moet je je door de mensen massa’s ploeteren), en buiten het station een riksja aangehouden.
Deze vrolijke frans sprak geen woord Engels (mooi zo) , en met wat handen en voeten werk hem duidelijk gemaakt dat ik naar het Gatt wil. Nee, gatt is niet gat, maar gatt is een term die voor haven, maar ook voor badplaats aan de Ganges rivier en daar was alle actie. Daar wilde ik ook een hotelletje zoeken. Het laatste stukje moest ik lopen, want het werd te nauw voor een Riksja (en te druk). Het is daar een grote gekkenhuis. Jeming wat een mensen massa, wat een volk is daar op de been, en dan heb ik het niet eens over westerse toeristen. Onder het laatste halve kilometertje lopen ben ik wel 50 keer aangesproken of ik wat wil kopen, en dan is er maar een oplossing, stug en stoïcijns doorlopen.
Aangekomen in het oude stadsdeel, bleek het verdacht veel op een Noord Afrikaanse Medina te lijken, met super smalle kleine straatjes waar geen auto of Riksja kon rijden, en overal kleine winkeltjes met meest vreemde producten. Helaas ook overal loslopende koeien, dus het was goed uitkeken geblazen anders gleed je uit over een lekkere flats.
Een van de vel Gatts, waar mensen zich wassen in het gore water
Het guesthouse wat ik had uitgezocht was klein en erg eenvoudig, maar wel redelijk schoon en heel centraal, 3 minuten lopen van het hoofd gatt, de grootste bad en verzuip plaats. Ik was moe en had honger, dus eerst gedoucht en wat gegeten, daarna eens rustig rond gaan kijken.
Varanassi bleek een heel sfeervolle stad te zijn, met zoals ik al eerder vermelde honderden nauwe kleine straatjes, met op elke hoek een andere geur, een ander gezicht en andere winkels.
Om een uur of 9 gaan slapen, maar werd helaas vaak wakker omdat het erg lawaaiig was. Kinderen waren vuurwerk aan het afsteken, en er reden brommers en scooters door de smalle straatjes, om nog maar niet te spreken over hard pratende en schreeuwende mensen. In die kleine straatjes galmt alles lekker door.
Om 4 uur in de ochtend werd ik gewekt door het Allah Akbar uit de Moslimse moskee, dank je Allah, dat had ik net nodig. Ik sliep net weer, toen om 5 uur een set speakers luidkeels (en dan bedoel ik dus echt luidkeels) muziek begon uit te spugen, dit vergezeld door tientallen bellen en geklap en stemmen. Enfin, je snapt, mijn nacht rust was ten einde. Bij navraag achteraf bleek deze herrie zich elke donderdag af te spelen, want dat was de speciale dag voor de heilige, wiens tempel dus op 5 meter van mijn guesthouse stond (had ik dat maar eerder geweten).
Enfin, een keertje vroeg uit de veren is niet zo erg en zodoende stond ik om 5 uur in de ochtend aan de Ganges, en daar was het al een drukte van jewelste met badende en biddende mensen (gekke mensen die romeinen). Bij zonsopgang scheen het heel mooi te zijn om op de Ganges te varen, dus om 6:30 een boot gehuurd voor een uurtje, en lekker op de rivier gevaren. Opvallend was dat er een dode koe kadaver voorbij dreef, vol met raven die het beest aan het kaalplukken waren (niet een prettig gezicht op een nuchtere maag), en 50 meter verder de mensen zich van hun zonden stonden te ontdoen in het heilige water.
Lijken worden verbrand en in het water gedumpt
Zonsopgang was inderdaad erg mooi, en na wat foto’s gemaakt te hebben was het uur snel om, was ik 100 roepies armer voor de boot tocht, en was het tijd voor ontbijt.
In de ochtend en middag wat rond de Gatts gelopen, veel foto’s gemaakt, want je ziet de raarste dingen, maar vooral mensen die baden, mensen die de was doen, en het verbranden van lichamen, en dit gaat allemaal geriefelijk tezamen.
In de avond vroeg naar bed gegaan omdat ik zo slecht geslapen had de vorige nacht, en GVD beginnen ze weer aan die stomme bellen te hengelen maar nu om 12 uur nachts. In de ochtend geen bellen, maar de gewone herrie van India, d.w.z. schreeuwen, radio´s, scooters en brommers en stomme koeien die lopen te loeien, dus was ik om 6 uur wakker. En dan zijn er mensen die denken dat reizen alleen maar leuk is.
Auw me been doet pin.. GEEF ME GELD
Vandaag wilde ik de resterende Gatts gaan bekijken maar ik werd overrompeld door een bende masseurs, die me in de openlucht een massage aanboden. Dit zonder bijbedoelingen (dus NIET een massage met en happy end haha) en omdat ik eigenlijk toch niet zo veel te doen had heb ik dat maar laten doen. je word dan gewoon in de openlucht, eigenlijk midden op straat, op een matje neergelegd en je word dan even goed van alle kanten gekneed, best lekker. En dat voor 1 euro, 1 uur massage, tja, was wel prettig. De gast die het deed was af en toe wat hardhandig, maar tijdens het gesprek kwam het zwemmen in de ganges rivier ter sprake, en hij vertelde me dat het water aan de andere kant van de rivier veel schoner was.
Afgesproken dat ik in de volgende dag in de middag met en bootje samen naar de overkant zou varen om aldaar toch nog in de Ganges rivier te zwemmen. Ik moest toch eens van mijn zonden af nietwaar. Ondanks dat het water nou ook niet echt schoon was, toch gedaan. Wel er goed voor gezorgd dat me hoofd niet in aanraking met het water kwam, want een slok van die sloot leek me niet het beste idee.
Elke avond is er de Puja aan de rand van de rivier
In de ochtend had ik nog een een trein ticket naar Satna gekocht met de nachttrein van half 12, om vanuit Satna naar Kajuharo te gaan, omdat daar een flinke bubs met tempels uit de oudheid hadden staan, en dit volgens vele een van de belangrijkste en mooiste plekken van India zou moeten zijn (op tempel gebied), vergelijkbaar met Ankor Wat in Cambodja.