Zimbabwe is een van de armere landen in hetzuiden van Afrika. Het uitzetten van blanke boeren jaren geleden heeft het land veel kwaad gedaan. Jaren lang zijn er sancties tegen het land. Maar er waren zaken te zien dus hier het verslag van 2.136 woorden, 11 minuten leestijd.
De Zimbabwaanse kant van de grens begon weer op Afrika te lijken. Veel mensen die door elkaar liepen, vrachtwagens die de boel blokkeerde, lekker rommelig dus. Het Visa koste me 30US$ voor 30 dagen. Moest ook wegen belasting betalen, ook 30$. Daarna wilde de goede man me een verzekering aansmeren, was toch echt verplicht meende hij, en koste 50$. Ik weigerde dat pertinent en liet hem mijn huidige verzekering zien, die ook in Zimbabwe geldig was. Was blij dat ik die nog om een speciale brief had gevraagd met de betreffende landen er op. De douanier las de papieren en knorde wat. Duidelijk niet blij met deze ontwikkeling melde hij dat hij dit alleen kon accepteren als ik een lidmaatschap kaart van de zuid Afrikaanse automobiel club kon laten zien. Ik gaf hem mijn ANWB pas en dat accepteerde hij na nog wat knorren. Ik was in Zimbabwe.
Route door Zimbabwe
De Victoria watervallen, volgens de folders de grootste ter aarde. Of dat echt zo is betwijfel ik, nadat ik er geweest was. Ik had nu vergelijking materiaal. Was nu zowel in Iquazu als Victoria-falls geweest. Beide zijn de moeite waard, laten we daar mee beginnen. Bergen met water die over een brede strook naar beneden donderen, het geluid, de vochtige lucht. Bah bah.
Toch vermoed ik dat de Iquazu watervallen indrukwekkender zijn. Om twee redenen. De eerste omdat er in Victoria erg veel vochtige lucht, zeg maar mist, rond de watervallen hangt. Eigenlijk is het gewoon opspattend water, naar het resulteert er in dat je sommige delen van de watervallen niet goed kan zien.
Tweede verschil is dat ze in Brazilië/Argentinië een loopbrug hebben gemaakt pal boven het water zodat je als het ware op de afgrond boven het naar beneden stortende water loopt, en dat is erg spectaculair. Na een uurtje water staren had ik het wel gezien. De enige campsite die nog open was, was mij te duur en omdat ook 60% van de winkels gesloten waren (voor goed gesloten) was het niet langer nodig in Vic-Falls rond te blijven hangen en reed ik aan richting Bulawayo. Dat duurde twee dagen, sliep onderweg ergens op een veld.
Livingstone, I presume
Iedereen kent neem ik aan de problemen van Zimbabwe. Die zijn begonnen toen Dhr Mugabe vond dat alle witte boeren de boel maar aan zwarte moesten geven. Terecht of niet, dat laat ik aan de lezer. De uittocht van de blanke ging vaak met geweld gepaard. De productie van de boerderijen stortte ineen, het land had niet genoeg agrarische opbrengst meer om zich zelf te voeden. Er moest gekocht worden in buur landen, er ontstond een super inflatie van 7 triljard procent per jaar (!!!!), Mugabe kon zijn leger en zijn regering niet meer betalen en het land veranderde in een chaos.
Bungee jumpen kan van deze brug, ik heb het overwogen, maar gezien de staat van onderhoud van alles hier maar niet gedaan
Uiteindelijk moest hij wat doen en besloot zijn economie te dollariseren. Alles wordt dus nu met en in dollars betaald. Het heeft ieder geval iets geholpen, economisch is de achteruitgang langzaam stop gezet maar dat betekend nog geen vooruitgang. Naar schatting zijn er twee miljoen Zimbabwanen naar de buurlanden gevlucht om werk te vinden, het land is in armoede. En dat merk je overal. Gesloten winkels (heel veel), half volle winkels, geen onderhoud meer aan wegen, parken en gebouwen, mensen die honger hebben en geen werk.
Reed dus in twee dagen naar Bulawayo. Stopte her en der voor een bakkie of een plassie en sprak met wat lokaaltjes. Iedereen was steevast super vriendelijk en belangstellend alhoewel er wel wat gebedeld werd. Gaf een vrouw een brood (ik had er twee) en een paar jongens een pot met sinaasappel drank poeder. Moest diverse malen tol betalen, steevast 4 dollar per keer. Dit ondanks dat ik aan de grens al 30 dollar wegenbelasting had betaald. Maar ook de mensen bij de tol-gates waren altijd super vriendelijk. De weg was best goed, af en toe wat hobbelig. Mooie natuur, groen, veel bomen en bossen. Dit deel van Zimbabwe is niet echt dicht bevolkt. Had geen enkele politie controle en kon rustig verder tuffen.
Bulawayo is de tweede stad van Zimbabwe. Kon eindelijk diesel krijgen bij een uiterst vriendelijke pomp mijnheer, maar het koste maar liefst 1,30 US$ per liter. Dat hakt er in. De pomp bediende verwees me naar het toeristen informatie bureau iets verder op in de stad. Die hadden een enorm parkeer terrein en ik besloot mijn auto daar te laten staan en de stad in te wandelen. Apart, dat kan ik je zeggen. De winkels zijn groot en leeg. De supermarkten zijn wel vol, maar met zaken die je niet echt nodig hebt. Het aanbod is duidelijk veel slechter dan de omringende landen. Er was wel brood (80 dollarcent) en bier (tussen de 1 en 2 dollar per flesje), gedroogd voer zoals bonen, en wat import zaken die niet te betalen waren. Een zakje kaas saus dat in Namibië zeg maar 60 dollarcent koste, was hier bijna 4 dollar. Ik liep een elektronica winkel in, gewoon om eens te kijken en raakte met de eigenaar in gesprek. Dollars gaan hier als water, claimde hij. Alles is zo duur. En wat bood het assortiment, niet echt bijzonder. Wat scheer apparaten, strijkijzers, fornuis en wat prullaria. Voor andere dingen is geen geld vertelde de eigenaar. Maar we houden vol, betere tijden komen vast. Dit alles zonder ook maar een keer de naam van de president of de oorzaak van de problemen te noemen. Kritiek op de President, dat kost je jaren gevangenis straf als de verkeerde je hoort.
Sliep die nacht op de gemeentelijke camping van Bulawayo. Niet eens onaardig, midden in een park aan de rand van de stad. Het had zijn gloriedagen gehad, je kon zien dat er geen geld voor onderhoud was maar de plek was mooi.
Ontmoete Antonie van Niekerk, een erg vriendelijke Zuid Afrikaan die met een zonneboiler op weg was. Een grote glazen plaat die lijkt op een zonnepaneel. Maar in plaats van elektra levert het ding warm (zelfs heet) water. Op zich geen nieuwe techniek maar Antonie had het geperfectioneerd. Behalve dat het ding 10 jaar onderhoud vrij is, heb je na 6 minuten zon al warm water op 60 graden, en na drie kwartier warm water van 90 graden. Hij was het ding aan het demonstreren bij Hotels en restaurants. Immers heb je hier in Zimbabwe erg veel stroom uitval (loadshedding heet dat) en genoeg zon. Dus reed hij een week rond in Zimbabwe, sliep in de dak tent van zijn auto en hoopt zo wat centjes te verdienen. Moet de Nederlander nog zien die op een camping gaat slapen als ie op zakenreis is. Gaf hem een paar keer wat koffie, hij had zelf niks bij zich om eten te maken.
De volgende dag reed ik door naar ’the great Zimbabwe Monument’. Klinkt erg grandioos, en dat was het eigenlijk ook wel. 300 km naar het oosten, dat was te doen in een dag. De weg was redelijk rustig omdat dit niet een doorgaande weg naar Zuid Afrika is. Op een gegeven moment een stuk rubber op de weg. Dacht ik. Alleen bewoog het. Het bleek een gigantische slang te zijn. Ik remde uit alle macht maar redde het niet om op tijd stil te staan. Ook ontwijken was er niet bij, het beest lag zowat over de hele weg breedte. Pal voor ik het beest plette richtte het zijn kop omhoog in een aanval houding. Zijn kop was wel een meter boven de grond. Flatssh. Ik reed achteruit en zag nog net de slang in mijn band proberen te bijten. Ik had hem flink plat gereden en nog wilde hij me doden. Ondanks zijn verwondingen slingerde hij langzaam van de straat af, het gras in. Vond het wel zielig, eigenlijk had ik hem af moeten maken, zo een verwonding overleeft zo’n beest nooit. Maar het beest was mij te groot en toonde een te agressief gedrag.
Boven op de berg woonde de belangrijke mensen
Bij het monument aangekomen was er een prettige campsite. Een mooi groot grasveld met bomen, waterpunten en veel apen. Het monument wordt de bakermat van Zimbabwe genoemd. Een oude nederzetting van 1000 jaar oud. Hier was een beschaving zijn tijd ver vooruit. Men had boven op een berg, tussen grote rotsen, een nederzetting gebouwd met stenen muren die wel 11 meter hoog zijn en hier en daar 5 meter dik. Die stenen zijn allemaal even groot en van graniet en liggen nu nog precies zo als 1000 jaar geleden. Zonder cement of aarde er tussen. Knap gebouwd dus.
Boven op de berg woonde de heersers, onder aan de berg de gewone man, ook weer in een door gigantische stenen muren omringt dorp. Men vermoedt dat hier vroeger 10 tot 20 duizend mensen hebben gewoond en de beschaving vanaf hier langzaam half Afrika heeft bevolkt. Er zijn bewijzen gevonden dat men met China en Noord Afrika handel heeft gedreven. De naam van het land Zimbabwe is dan ook afgeleid van deze streek. Zi=Groot mba=huis en bwe=steen. Zimbabwe betekent dus ‘groot huis van steen’.
De stenen muren zijn soms 5 meter dik
Liep de volgende dag rond de stenen ruïnes, zeer knap wat ze hier gebouwd hebben. Miljoenen stenen zijn gebruikt, en ze zijn bijna allemaal hetzelfde gevormd. Men vermoedt dat deze gemaakt zijn door de granieten lagen die je hier vind, met vuur te verwarmen en dan met water snel af te koelen. Graniet barst dan in even grote stukken uiteen, en zo had men stenen die bijna even groot waren allemaal.
Bleef nog een extra dagje op het veld staan, het was hier zo lekker rustig en vertrok de ochtend richting Zuid Afrika. Deze weg was wel een doorgaande route en het aantal vrachtwagens soms angstaanjagend. De weg werd duidelijk stuk gereden en enige intentie hem te verbeteren was er niet. Tol mocht ik wel betalen. Landschap was een stuk minder interessant dus reed ik in een streep verder.
Bij de grens aangekomen moest ik 27 dollar exit geld betalen. Dat liet een beetje een nare smaak achter, dat was jammer. Want ik vond Zimbabwe een prettig land verder, ondanks dat ik er niet lang was. Ik vermoed dat ik hier nog wel eens terug wil komen, vond Zimbabwe aangenaam relaxed. Helaas wat duur. Maar nu is Zuid Afrika aan de beurt.
Beneden in het dal was voor het gewone volk
Om af te sluiten dan nog maar een paar dingen uit de krant.
Veel berichten over de illegale sancties die nog steeds tegen Zimbabwe zijn geheven. Amerika en ook de EU hebben al jaren uitgebreide handels boycotten tegen vooral Mugabe. Die vinden ze hier illegaal. De regering heeft nu een hoge delegatie naar de koningin van Engeland gestuurd om te proberen de sancties geannuleerd te krijgen. Yeah right. De koningin van Engeland. Pffff.
Een 25 jaar oude man heeft zichzelf gisteren opgehangen in Masvingo. Samuel Chinhara eindigde zijn leven toon hij te horen kreeg dat hij $300 te kort kwam voor de vrouw van zijn dromen. Samuel had zijn broer naar de family van de vrouw gestuurd met $700, zijn hele kapitaal. De familie van de vrouw bleef echter vol houden dat slechts voor $1000 hij de vrouw kon trouwen. En zo kwam zijn broer met het slechte nieuws terug. Die avond sloop Samuel uit bed en hing zichzelf op.
6 februari 2011, pagina 3. Het gaat over een lagere school lerares, Elizabeth Davies uit Cilfrew in Engeland, die vond dat de Aziatische kinderen in haar klas stonken naar uien en kerrie. Ze sprayde daarom regelmatig luchtverfrisser over de Aziatische kinderen heen. Ook sprayde ze regelmatig desinfecterende middelen op de handen van kinderen die een wind lieten. De lerares is later ontslagen.
Febr 12 2011. Drie vrouwen vergrijpen zich aan een zielige man. De vrouwen, geheel gekleed in witte gewaden, hebben de man seksueel aangerand en zijn er daarna met zijn sperma vandoor gegaan. De drie vrouwen, die in een zwarte BMW reden, namen de 27 jarige man mee terwijl hij aan de kant stond te liften. Na een paar km begon een van de vrouwen de man te betasten terwijl de tweede vrouw een pistool op de man richtte en de derde vrouw reed. De man werd gedwongen een toverdrankje te drinken van onbekende bestanddelen. De man werd gedwongen zijn kleren uit te trekken en werd een condoom omgedaan waarna hij tot zijn hoogtepunt werd gebracht. Zijn kwakkie werd in het condoom meegenomen door de vrouwen, evenals zijn mobiele telefoon. Zo zie je maar