Eind september had ik al weer genoeg van Mumbai. Een drukke levendige stad waar altijd wat te beleven is, maar de lucht verontreiniging was erg en Brox vond het ook niet zo geweldig. Dus op zoek naar mooiere oorden. En die hoopte ik in Goa te vinden. Dit verslag telt 7.456 woorden, 39 minuten leestijd.
3 dagen in Mumbai is wel genoeg. De stad leeft, er is veel te doen, veel te koop en veel te zien, maar de stad is ook erg druk, vies , lawaaiig, niet leuk voor Brox en erg vermoeiend. Toch in de korte tijd erg veel weten te bereiken, zoals een afspraak met de Fiat Garage gemaakt, mijn internet site geüpdate en mail beantwoord (half), hondenvoer gehaald (Pedigree Pal), bruin brood, salami en kaas gekocht, een hotel gevonden die Brox wel binnen wilde laten, drie shirts, twee korte en een lange broek gekocht en zo voort.
Ik hoor je hier denken…. Pfff, dat doe ik in een middagje, maar dit is India, dit is Azië, das heel wat anders. Voor da je een winkel gevonden hebt die redelijk bruin brood verkoopt ben je een halve dag verder want iedereen stuurt je ergens anders naar toe. Dit zelfde geld natuurlijk voor de kaas en salami en ook een broek is niet snel gekocht, want alle winkels verkopen dezelfde schijt kwaliteit en dan voor een hoge prijs. Dus voor je een tent (en dat moet je letterlijk nemen hier) hebt gevonden die iets redelijk heeft voor een redelijke prijs, ben je ook een halve dag verder.
Zoals ik al eerder schreef moet je in India goed uitkijken anders wordt je keihard afgezet, dat is zo met een flesje fris maar ook met een broek. Sterker nog, ik nam plaats in een restaurant eergister, bestelde wat te eten en een biertje en toen kwam de ober met het vage verhaal dat ik het bier van te voren moest betalen anders kreeg ik het niet. Ik ben maar opgestapt want van zulke rare verhalen ben ik niet gediend, bier genoeg in Bombay. Zo vroeg ik aan de parkeer wacht waar mijn auto stond, of ie wat water voor me kon regelen voor in mijn tank, na veel vijven en zessen moest dat 50 roepies kosten, veels te veel geld. Hem dus ook maar ‘vriendelijk’ bedankt en met gieters vanuit me hotel lopen sjouwen (ook niet alles, maar aan afzetterij doet deze sjaak niet mee).
Ook nog een leuke was dat ik in het Hotel lag te slapen, Brox op de vloer, werd er om half twee midden in de nacht op mijn deur geklopt. Voor dat ik wakker was, duurde wel ff, maar het kloppen hield aan en toen ik de deur open maakte stond er een dame, die me vroeg of ze mijn hond mocht zien. Vaste lezers weten dat ik het niet zo op prijs stel om voor zo een kut-smoes wakker gemaakt te worden, dus ik smeet de deur in haar gezicht dicht met de mededeling dat ze morgenvroeg de eerste zou zijn. Rare mensen die romeinen ehh Indiërs bedoel ik.
Heb me dus redelijk druk bezig gehouden de afgelopen drie dagen, en vandaag was de afspraak met de Fiat Garage. Dus om 9 uur weg gereden vanaf mijn parkeerplaats in Bombay-Colaba, Km stand 125534 en ik kreeg Rasool mee, die me de weg zou wijzen naar de LPG pomp en de Fiat Garage. Dit was wel makkelijk want ondanks dat ik het zelf ook wel zou kunnen vinden, is het hebben van een lokaaltje toch erg tijds besparend.
Om 10 uur was ik bij de Fiat garage, de luitjes daar specialiseerde zich meer in old-timers, er stonden er wel 10 of zo, van Buicks en oude Fords, tot prachtige lange onbekende merken sleeën. Mijn Fiat was blijkbaar een uitje voor de monteurs daar, en al gauw stonden er zo af en toe wel 8 man tegelijk aan mijn auto te werken (nou ja….kijken dan) en zo is er een hoop gedaan. De steenslag plaat onder de motor was kapot, daar had ik ooit tegen een grote steen mee gereden, maar deze werd netjes gerepareerd, zo ook mijn kapotte spiegel, alle remmen werden fysiek gecheckt, de spatlap die ik in Pakistan eraf had gereden gerepareerd, de banden en spanning, de motor en alle rubbers, enfin, de hele santenkraam werd nagekeken alsmede het verversen van olie en het vervangen van diesel en lucht filter. Dit hele geintje duurde tot 4 uur in de middag en koste maar liefst 15 euro. (daar kan je in NL niet eens een monteur voor wakker krijgen). Wel viel op dat de kier tussen bus en camper gedeelte veel groter werd toen de bus werd opgekrikt van een kant, ik kon zo naar binnen kijken en dat baarde me toch wel enige zorgen. Ook was de versnellingsbak-ophangings-rubber defect en waren er wat motor ophang rubbers gescheurd, niet ernstig maar heeft op zijn tijd wel aandacht nodig. Dit zal ik toch in NL moeten bestellen, en kijken of k dat op de een of andere manier hier kan krijgen. Wat die kier betreft zal ik contact met Knaus moeten opnemen, maar voorheen stuurde ze me al met een kluitje het bos in, kijken of ik nu wel wat info van ze kan krijgen.
Voor diegene die een goede garage zoeken in Bombay, ga naar Swadi Automobiles, dat is in Nana Chowk, redelijk in het centrum van Bombay, op een plek genaamd petit Compound (in het midden van de huizen van de Nana Chowk circle.
Om 4 uur reed ik dus met Rasool, die ineens had besloten dat ie ook wel naar Goa wilde, de richting van Bombay-Exit, en ik was eigenwijs en nam niet de weg die hij me aanraadde, met alle gevolgen van dien. Ik kwam uiteindelijk terecht op de verkeerde snelweg en moest een heel eind omrijden voor ik de goede kant uit kon. Dit uiteraard in Bombay spitsuur, dan kan je wel raden dat het allemaal wel wat langzaam ging en ik om 7 uur er de brui aan gaf omdat het donker was en het was gaan regenen en ik met mijn nachtblindheid af en toe nog geen 3 meter voor me uit kon zien. Ergens in een buitenwijk van Bombay, ik heb geen flauw idee welke, was er een cricket veld, en daar geparkeerd op de straat, en heerlijk in het gras gezeten.
Eind Km stand 125602 (68 Km gereden) Waypoint N19 11.902 E072 58.862.
24 september 2004.
In de ochtend was het heet en warm (echt, allebei tegelijk) en vertrokken om 10 voor 8. Nadat ik eenmaal op de hoofdweg (National Highway 17) was beland werd de weg best redelijk voor Nederlandse maatstaven, en erg goed voor Indiase begrippen. Het rijden op deze weg, na mijn ellendige Delhi-Bombay ervaringen was een pretje en ik heb er van genoten.
Er zaten nog wel wat slechte stukken tussen, maar die waren dan maar een km of zo, en niet zo heel slecht. Toch kon ik vandaag niet meer dan 300 km rijden, ook al vanwege het vrachtverkeer, het vele stoppen (om kip te kopen, om wat te drinken, om naar toilet te gaan, om koffie te maken etc etc). Ook begon het in de namiddag gigantisch te stort regenen, dat haalde de snelheid er ook wel uit. Het begon gelijk in het achterste dakraam als een vergiet te lekken, dat word dus weer kit werk als het weer droog is.
Geparkeerd rond 6 uur in een veld langs de kant van de weg, eind km stand 125899 en vandaag 297 km gereden. Waypoint N17 17.293 E73 32.287.
25 september 2004.
8:05 vertrokken vanaf het veld, goed geslapen, heerlijk koel, dit door de vele regens. Het was 25 graden. Ook vandaag was de weg relatief gezien een plaatje en was het heerlijk rijden. Het werd wel wat bergachtig waardoor de snelheid er wat werd uitgehaald, maar liever dit dan die shit wegen. 16:45 gearriveerd in Baga & Calangute, km stand 126181 (281 gereden) Waypoint N 15 33,.353 E073 45.249. Na wat zoeken een hotelletje bij het strand gevonden voor 250 roepies, gloed nieuw en schoon, geen geld en heerlijk relaxed.
Getankt 46,46 litre Km stand 126139 voor 1174 roepies
26 september 2004.
Heerlijk op het strand gewandeld, in de middag strandstoel gehuurd en liggen legge. Met Brox op strand gewandeld en met brommer dorp in geweest. Warm en mooi weer en heerlijk genoten.
27 tot 30 September 2004.
Tja, noord Goa was niet mijn doel bestemming, maar ik zit er nu al bijna een week. En waarom? Omdat het hier luxe is, in vergelijking met de rest van India. Ze ontvangen hier al tientallen jaren toeristen (voornamelijk Engelsen), en hierdoor weet men wat de westerling prettig vind. Behalve dan de bekende Sex-Drugs-Rock&Roll scene, waar ik nou niet zo om verlegen zit, kan je hier dingen kopen zoals koffie, hondenvoer, brood, yoghurt, muesli, varkens en koeienvlees en is er door de vele concurrentie van hotels restaurants en winkels een goede prijs te bedingen voor het meeste. Ze hebben hier een koffie tentje… oh zo heerlijk, het is alsof je in Spanje zit. Koffie precies zoals ik het lekker vind, dat is hemels, en al bijna een half jaar niet meer gehad. Het seizoen staat hier net te beginnen, veel winkels zijn nog dicht maar er word overal volop gebouwd en verbouwd, want over een maand komt het seizoen er volop aan en zit het hier tjok vol toeristen, zowel westerse als India-ers, en met Kerst is het hier dan ook niet leuk meer. Verder word je hier wat minder afgezet zoals in de rest van India en dat is ook wel een prettig gevoel.
Heb zo een paar dagen lopen lanterfanten, alhoewel ik niet niks heb gedaan. Zo heb ik veel klusjes gedaan. Bijvoorbeeld het slot uit mijn camper deur gehaald omdat het niet meer goed werkte en naar Mapusa (spreek uit Mupsa) gereden waar een sloten mannetje zat. Ook mijn kenteken van mijn brommer laten opplakken achter op de nummer plaat, en ik werd prompt daarna door de Politie aangehouden omdat ik geen nummerplaat van voren heb, 100 roepies boete. Zelf een houten nummerplaat aan de voorkant gemaakt. Rasool op de bus terug naar Bombay gezet, die gast begon me op mijn zenuwen te werken, er ging echt niks van uit. Het vinden van goed brood was wat moeilijker om dat bruin brood een echt buitenlandstoerist item is, en de bakkers dit nu dus nog niet bakte. Na veel zoeken kwam ik Lila tegen, een Duitse vrouw die hier woont die voor de buitenlandse gemeenschap privé brood bakt, en ik mocht een brood van haar komen halen. Zo, ik heb wel zwaar brood gevoeld, maar dit. Een klein mini broodje, maar het weegt wel een kilo denk ik. Toen ik het sneed brak zowat mijn mes, en het was meer roggebrood dan gewoon brood, maar zeker wel lekker
Boodschappen gedaan in de supermark, en weer koffie-creamer gevonden (veel lekkerder dan de melkpoeder die ik nu heb), nog wat blikken hondenvoer gekocht (45 roepies), voor Brox flink wat varkens en koeien vlees gekocht, is weer eens wat anders dan de kip die ik al maanden voor hem kook elke dag. Mijnheer kreeg overigens prompt zandbrandplekken tussen zijn tenen, waardoor die moeilijk liep en ik hem van het strand moest houden.
Tja, Goa is dus wel leuk, maar tegelijk saai, want er valt weinig te beleven, tenzij je van de eerder genoemde sex en drugs en Bob Marley houd, want die Bob imitators, die lopen er hier zat rond. De mensen zijn hier over het algemeen Christen, van Portugese afkomst, erg relaxed, en dat is een erg verschil met de rest van India. Dat Portugees word hier en daar zelfs nog gesproken, en op de kabel TV hebben ze zelf een kanaal uit Portugal, veel mensen heten Anthony of Fernando of andere westerse namen. Alcohol is hier erg goedkoop, in een restaurant kost een fles bier (groot, 0,6 liter) 50 roepies, das een euro, en bars heb je hier op elke hoek, en die zijn dan ook al vanaf vroeg open en goed bevolkt. Een flesje normaal bier in de winkel (33 cl) kost 13 roepies, oftewel 26 eurocent, das te doen nietwaar. Vanochtend op de markt zag ik ze om half 10 al aan de sterke drank, ach… als je er van houd.
Ondanks dit alles, toch besloten om weg te gaan, want ik vermoed dat het in zuid Goa nog wat relaxter is dan hier, dus…morgen (donderdag) ga ik weer een stukje rijden.
Donderdag 30 september 2004.
Vertrokken om een uur of 11, na vlees voor de avond gekocht te hebben (super vette karbonaadjes) en de National Highway nr 17 weer opgezocht. (km stand 126180) Lekkere weg, jammer van die miljoenen joekels van reclame borden die ze in de weilanden langs de weg hebben geplaatst en de hele boel ontsieren. Na een uurtje rijden was ik al in Colva beach, waar ik vorige keer een week gebleven was en wat relaxte herinneringen heeft achter gelaten, maar na er geluncht te hebben besloten maar door te rijden, want ik vond er geen lekkere parkeer plek. Ik kon me een nog stille strand parkeer plaats een km of wat verder op herinneren, waar ik toen ooit met de brommer belande, en die ging ik opzoeken (en vond ik ook) na wat heen en weer rijden.
De parkeer plaats was OP het strand, en er was vrijwel niemand, dus mijn auto lekker aso geparkeerd, en wat wezen drinken in het restaurantje/cafétje op de hoek (elke hoek heeft hier wel zoiets). Kwam een leuk Australisch echtpaar tegen, ze nodigde me uit voor het diner, maar ik had al dat eten al gekocht en vond het zonde dat weg te moeten gooien, dus heb het aanbod afgeslagen en gezegd dat indien mogelijk ik in de avond wel langs zou komen. In de namiddag heerlijk met een biertje op het strand gezeten, vroeg eten gemaakt en met de zonsondergang en een bak koffie werd de avond ingeluid. Helaas kwamen er allemaal bussen met Indiase toeristen bij, die veel herrie en rotzooi maakte, zoals altijd, maar gelukkig blijven die vaak maar een paar uur, en gaan dan weer weg. Km stand 126181 (281 gereden) Waypoint N 15 15.410 E 073 55.171
vrijdag 1 oktober 2004
Redelijk geslapen, helaas waren er minstens 40 straathonden die uiteraard in de nacht moeten gaan blaffen en dan het liefst naast mijn auto. Er een paar keer uit geweekt en wat meppen uitgedeeld met mijn paardenzweep, maar helaas duurde het effect niet zo lang, die honden zijn gewend om door iedereen als een hond behandeld te worden. Om half 6 kwamen de vissers aan wal, weer een lawaai van jewelste, naja, dan maar op en de zonsopgang aanschouwen. Na een lui ontbijt en de bullen gepakt om 8 uur op zoek gegaan naar het ideale strand, dat volgens een paar Duitsers die ik in Islamabad had ontmoet, hier iets ten zuiden vandaan zou zijn. Na een paar uur rijden en wat heen en weer gezoek, belande ik op het strand van Agonda, en dat was inderdaad het ideale plekje.
Met mijn auto op het strand, onder de palmen, azuur blauwe zee, weinig lokalen in de buurt… haast te mooi om waar te zijn. En dat was het natuurlijk ook, want al gauw verscheen er een mijnheer die claimde dat het zijn strand was (bull-shit) en ik moest 250 roepies per week parkeerkosten betalen. Naja, daar ging ik dan maar niet moeilijk over doen, gelijk die gast uitgehoord over waar water te krijgen was etc. Hij wees me ook een nog mooier plekje aan en toen begon de ellende, want op weg naar dat mooiere plekje 300 meter verderop strandde mijn auto in het mulle zand. Gadver de alle zandkamelen nog aan toe, dat was ff minder. Tja, en dan is het van… nog een keer proberen, dan duw ik wel, vroeeemmmm!!!, nog dieper in het zand, totdat de motor zowat het zand raakte aan de onderkant, en ik niet meer durfde te proberen. Na veel graaf werk ala Paris-Dakar rally en de ongevraagde hulp van minstens 5 Indiërs was het een hoop werk om eerst de ene kant op te krikken, steun er onder zetten, krik laten zakken, krik hoger zetten en verder weer een stukje omhoog, totdat de ene kant zo hoog was gekrikt dat ik er een dikke steen onder kon leggen. Zelfde voor de andere kant en toen kwam eindelijk de auto los na anderhalf uur. En Indiërs zijn Indiërs, dus ik was nog niet los of daar kwam het al… wij hebben geholpen dus we willen wat hebben. Dat is wel jammer van dit volk maar ja, wat kon ik doen. In plaats van geld te geven zei ik… kom op, naar de eerste de beste kroeg, ik geef jullie een drankje. Het was al 12:30 dus borreltijd in Goa, en de lui keken wat beteuterd maar ik hield vol en na 15 minuten zaten we met z’n alle in een duister achteraf kroegje een heerlijk koude bier weg te klokken. Ik had gezegd dat ik hun drankje zou betalen, dus men wist onmiddellijk niet meer van ophouden, het was op het schoftige af, maar ik liet me dag niet bederven, ik had de mooiste parkeerplaats in de wereld.
In de middag wel 10 keer wezen zwemmen, want de zee was wel 30 meter lopen, dus dat ging nog wel, moet wel zeggen het werd eb, die 30 meter werden er 60, en dan is de lol er vanaf hoor. Hele 60 meter lopen om in een azuurblauwe zee te zwemmen, doei, ik wacht wel op vloed.
Namiddag met de brommer op verkenning geweest, en naar het dorp 12 km verder op gereden, gepind, getankt, en weer terug gegaan. Daarna aan het eten begonnen (gebakken aardappels en salade) en nu, om 21:00 uur is de wind wat gaan liggen en das wel jammer, het word gelijk drukkend. Met het gebulder van de golven op de achtergrond slaap ik vast goed vannacht.
Waypoint N 15 02.038 E 073 59.447
Zaterdag 2 oktober tot Zondag de 3e 2004.
Inderdaad, goed geslapen. Het plekje is, na het in eerste instantie vast zitten in het zand, erg perfect. Ook hier is het seizoen nog niet begonnen, dus er is niet veel te beleven (niet erg) maar ook zijn er nog geen restaurants open en de keuze van winkels is beperkt tot een kleine ‘general store’, daar kan ik ieder geval dingen zoals boter en frisdrank krijgen. Brood ventje kwam de eerste dag op de fiets netjes langs om een uur of half 8, met heerlijk nog warme (beetje rubberen) broodjes, perfect om te toasten, maar vandaag is mijnheer weg gebleven, alhoewel ik wel zijn tuttertje hoorde (zo een ouderwets claxon geval met aan de ene kant een rubberen knijp-bal om geluid te produceren, overigens, nu ik er aan denk, dat hadden alle bussen in Bombay ook).
Gister had ik gepland om in de vismarkt van Chaudi (het dichts bijzeinde dorp) wat lekkere tijger-garnalen of king-prawns te kopen en die op het strand te BBQ-en maar dat plan viel in duigen omdat er alleen maar van die enge visjes te koop waren (wel in alle maten) en ik daar nou niet zo’n liefhebber van ben. Maar een hele kip gekocht voor Brox en mijzelf. Zo gaat dat hier in India, je wijst de kip aan die je hebben wilt, en dan wordt ie ter plekke voor je geslacht. Als je hem (of eigenlijk haar) dan meekrijgt is het nog warm.
Verder was er in het dorp niet zo heel veel te doen, had zelfs moeite om soda water te krijgen (iets wat ik veel drink, want er zit geen suiker in, is puur, en met een beetje uitgeknepen citroen erin is het veel dorstlessender dan die cola’s en fanta’s die ze hier het liefst verkopen.
In de middag, terug op het strand kwamen er wat lokalen aan, en na een praatje bood men aan wat kokosnoten te plukken. Daar zei ik natuurlijk geen nee tegen, en binnen no time zaten we aan het de verse kokosnoten sap. Dit is wel lekker, en erg puur, maar zoveel smaak zit er ook niet aan. Toch, verserder dan dit kan je het niet krijgen.
Ik wilde net aan het eten koken gaan (maar besloten chicken-chow-mein te maken) toen de eigenaar van het stukje land alhier aan kwam met een zak met net gevangen krabben. Die wilde hij me slijten, maar zag dat bij die man niet zo zitten, daarbij had ik al kippie. Misschien voor de volgende dag… krab is wel lekker natuurlijk.
Verder is het een beetje luieren, wat klusjes doen en wat poets werk, lekkage aan de bovenramen weer eens verholpen, voorraad luiken uitgemest, enzovoort. Beetje muziek luisteren, beetje luieren, wat zwemmen, kokosnootje drinken, ach… zo kom je de dag wel door. Helaas heb ik hier op dit strand geen mobiel bereik, maar ik ga vrijwel elke dag naar het dorp en dan neem ik me foontje mee, dus evt. sms’jes krijg ik dan eens per dag. Ik kan nog steeds geen sms sturen om de een of andere vage reden, die houden jullie tegoed.
Zondag 3 oktober 2004.
De zon lachte me tegemoet deze morgen, en na een ontbijtje en de opruim en was routine maar eens op zoek gegaan naar een Internet plek. Ook stond er in het boek dat er een German-bakery was, en daar kan je natuurlijk redelijk brood kopen (vermoed ik) dus, de brommer op en naar Chaudi rijden. Eigenlijk was het eerst naar Palolem, het meer toeristische strand gedeelte voor Internet, en daar vond ik inderdaad een best snelle verbinding, dus morgen terug en mijn verhaal (dit dus) meenemen. De German Bakery was wat moeilijker te vinden, maar na wat vragen en een omweg via de kippenboer die alleen maar zware kippen van 2 kilo had (en die zijn over het algemeen nogal rubber achtig) eindelijk die bakery gevonden, maar die bleek pas eind van de maand open te gaan… tja, dat heb je als je te vroeg in het seizoen aankomt.
Terug naar Chaudi voor de goede kip, en ik dacht, kom, laat ik toch eens een BBQ op het strand maken vanavond, en ik kocht een stuk of 15 grote sardines. Ik ben helemaal geen vis liefhebber, integendeel zelfs. Krab, garnaal of inktvis, dat gaat er nog wel in maar zo’n vieze lange drel met allemaal van die graten, bah. Maar ja, onder het motto niet geprobeerd, altijd mis (nieuw spreekwoord) toch die sardines maar aangeschaft. Voor het geld hoefde ik het niet te laten, 10 roepies (20 eurocent) voor ik denk wel een kilo. Ook de kip weer aangeschaft als back-up, en in de middag lekker lopen lezen, bakkie thee er bij, af en toe ff het water in of wat nuttigs doen. In de avond een gat gegraven, stenen eromheen gelegd, hout gezocht, en fikkie stoken. Nou da was niet moeilijk, na een half uurtje houtskool er op, en het werd een beauty van een BBQ. Had er al twee flinke aardappels in alu folie in gelegd, en moest nu die vis schoonmaken. Haalde het uit de ijskast, en alleen van de lucht al had ik zo….. mwah, ik eet wel kip. Maar, wie A zegt moet tot Z gaan, en netjes de sardines van hun ingewanden ontdaan, gewassen, zout er op en hup, op de BBQ. Biertje er bij, en pruttelen maar met die vissies. Na 20 minuten (ik wilde zeker weten dat alle bacteriën dood waren) een visje er vanaf gehaald en een hap genomen…. Gadverdamme, gelijk een bek vol graten, en lekker was anders. Uit ellende (ja ik heb het moeilijk) maar een tweede biertje genomen en de kip in een pan gegooid, want het BBQ rek stonk helemaal naar die vieze vette stank-sardines. Toch nog lekker gegeten, want de gepofte aardappel was lekker.
Na de afwas, filmpje gekeken en gaan slapen om 10 uur.
Maandag 4 oktober (dierendag) 2004.
Dat de planning niet altijd zo verloopt als gewenst bewijst vandaag weer .Ik wilde vroeg naar dorp voor kippie en verse groenten en internet, maar om 8 uur begon het te hozen van jewelste, het is nu half 10 in de ochtend en het komt nog steeds met bakken uit de lucht. Heeft zijn na, maar ook zijn voordelen, want als ik mijn zonnescherm schuin zet, komt er een flinke straal water vanaf, en daar kan je heerlijk onder douchen. Dus, eerst effe de zee ingedoken in de stromende regen, daarna heerlijk onder mijn eigen douche gewassen. Ook snel wat emmers met water gevuld, want ik ga er van uit dat regenwater hier redelijk schoon is. Nadeel is dat ik op het strand sta, en ik mijn wielen in de zachte zand zie wegzakken zowat, en ik grote vrees heb dat ik weer vast kom te zitten als ik weg rijd. Naja, dat zien we dan wel, ondertussen kan ik weinig doen met dit noodweer. Ik ga er vanuit dat het in deze contreien niet de hele dag zal regenen. In de tropen regent het hard, maar meestal niet lang. (wishfull thinking noemen ze dat).
Dinsdag 5 oktober 2004.
Dat wishfull thinking van gisteren heeft niet echt geholpen, het heeft gister echt de hele dag geregend en gestormd. Toch in de regen naar dorp geweest en mijn vorige verhaal op mijn site gezet, tot het bot nat was ik. Gelukkig is het er dan niet koud bij, dat maakt het een stuk minder erg.
Vandaag echter was het stralend weer, een wat hard windje, maar dat is wel lekker. Ik was gisteren toch wezen zwemmen, op aanraden van wat lokalen iets verderop op het strand. Daar stak ook een grote rots uit het water, en toen ik er probeerde op te klimmen merkte ik dat onder water die hele rots begroeit was met een gemeen soort schelpen, de scheermes mossel. Vast een lokaal variant, zo gemeen had ik ze nog nooit gezien. Ik haalde er me handen en een voet aan open voor ik het in de gaten had, dus ik lijk nu wel een soort martelaar, met flinke sneeën in handen en voet. Het heelt allemaal wel snel zo in die zon en die wind, maar er toch flink last van gehad vandaag. Ondanks dat toch wat klussen gedaan, en ik lag om 8 uur al in de zee (nu maar voor de deur gaan zwemmen, daar zijn geen rotsen), dorp bezocht, wat foto’s geüpload op i-net site, en in de middag lekker op het strand een boek zitten en liggen lezen en om 6 uur met een biertje in de hand naar de zonsondergang zitten staren. Pot Nasi gemaakt, en in de avond een filmpie gekeken.
Woensdag 6 oktober 2004.
Vandaag was het macaroni dag, dus… het ritueel, kippie halen, boodschappen doen en in de middag wat op het strand lanterfanten, schakelaartje voor toilet ventilator ingebouwd (geprobeerd) etc. Verder niet veel bijzonders. Er was een reuze schildpad (dood) op het strand aangespoeld, zielig gezicht.
Donderdag 7 oktober 2004.
In de markt heerlijke grote tijger garnalen gevonden, 100 roepies voor een dozijn van die joekels, ik kon ze niet laten liggen. In de avond dus heerlijk garnalen lopen BBQ’en op het strand, ik moet zeggen, das voor herhaling vatbaar. Heerlijk mals en zacht, als boter op je tong.
Verder niet veel bijzonders gedaan, gewoon the usual, en voor diegene die dan denkt… wat dan? Hier mijn dagschema:
-Tussen 6 en half 7 opstaan.
-afwas van de vorige dag opruimen evenals andere zooi
-ontbijt maken, evt met verse broodjes als broodventje langs komt
-ontbijt opruimen en afwassen.
-het is dan ongeveer 8 uur, tijd voor de eerste duik in de zee
-Dan, uit zee gekomen, wassen en scheren op z’n Indaas, dus buiten en met bak water (vers uit de put gehaald) over je heen gooien.
-Rondje met de hond lopen, en gelijk vuil dumpen en eventueel meer water uit de waterput halen
-Koffie zetten en drinken
-Het is dan ergens rond 9:30 of 10 uur, tijd om naar het dorp te gaan voor boodschappen.
-Dorp is 15-20 minuten op de bromfiets, en ben dan rond 12 uur weer terug bij auto.
-Kip voor hond opzetten, eerst een malse filet voor mezelf er af snijden
-Rond 1 uur lunchen
-Dan tijd voor wat lanterfanten, zwemmen, rondje lopen, boekje lezen en een paar klusjes doen, eventueel een klein dutje in de schaduw in de stoel.
-Uur of drie thee zetten, bakkie doen dus.
-Wederom lanterfanten tot een uur of 5, dan eten voor de hond maken, mijn eten voorbereiden en koken en een pilske drinken terwijl ik naar de ondergaande zon staar..
-Om een uur of 7 eten
-Daarna koffie en de afwas, ben daar dan om 8 uur of half negen mee klaar.
-Dan generator aanzwengelen en er volgt wel een filmpje, wat computeren of een boek lezen.
-Ogen proberen open te houden tot 10 uur, dan maffen.
-Zo zie je maar, heb het druk.
Vrijdag 8 oktober 2004.
Lees het verhaal van 7 oktober, met andere woorden, meer van hetzelfde.
Zaterdag 9 oktober 2004.
Ook vandaag was niet veel anders dan de voorgaande dagen, met twee verschillen. Het is zaterdag, en dat betekend markt in Chaudi, dus op naar de markt en op naar de echte vlees-tent, want die had ik gister gevonden en die zouden bacon voor me regelen. Op de markt een kapmes gekocht om de kokosnoten mee te vellen evenals een kilo hondenvlees (10 roepies) en een pak bacon. In de avond in Palolem Beach gegeten, hele vage bourito’s, maar ze smaakte wel lekker. Daarna mijn familie gebeld in de telefoon shop, immers waren er daar 3 van jarig (zussie, zwager en nichtje). Tot mijn verassing ging mijn mobiel toen ik in de rij stond voor de telefooncel, Pa uit Zuid Afrika. Even daarvoor had ik een msn gesprek met iemand uit Japan en met iemand uit China, en nu ging ik Europa bellen. Wat is de wereld klein.
In Nederland ieder geval niks nieuws, de rug van mijn moeder gaat beter, nu is het mijn Vader die problemen met zijn rug heeft. Ik heb het een paar maanden geleden al gehad, dus gaarne mij ontzien in deze…..
Om te onthouden:
-een grote fles Kingfisher bier in Palolem restaurant…. 35 roepies. Daar kan je je nog eens voor bezatten.
-De miep van de telefoon winkel klaagde (net als zovelen) over de Israëliërs, dat het onvriendelijke mensen waren die iedereen stoorde (They disturb everybody).
-Maaltijd in restaurant, met kip, kost 120 roepies. Duur (voor India), maar wel lekker.
10-12 Oktober 2004
Niet veel meer bijzonders gedaan dan de andere dagen. Beetje wandeling met de hond maken in de ochtend, door enge nauwe lianen-begroeide jungle paadjes heen, Brox achter de apen aan, ik voorzichtig over glibberige stenen heen kruipend, kijken of ik een uitzicht naar de volgende baai kon krijgen. Ik heb veel gezien, wild bloeiende hibiscus en de meest vreemde insecten, mooie uitzichten op mijn eigen baai, maar de volgende baai niet gevonden.
Verder vermaakt Brox zich met een geschieden teef met 2 pups, tieten slepend over de grond. Ik heb haar ooit wat eten gegeven en is nu niet meer weg te slaan. Als ik ga wandelen volgt ze trouw, soms gaan de pups achter haar aan. Die zijn denk ik een week of 10, en lopen en klauteren al beter dan ik. De teef wil niet veel van Brox weten, is alleen geïnteresseerd in zijn eten (zijn geld) maar Brox blijft proberen. Dat doet ie nou al een week en af en toe zielig om te zien. Zo gauw ik iets met eten doet, ligt miep voor de deur. Alhoewel, ik heb haar geleerd niet te dicht bij de camper te komen, want dan is elk beetje eten wat ik waar dan ook neerleg in no-time verdwenen. Ik legde ooit een bot voor Brox op de tafel, ik draaide me om en madam stond al op de tafel met het bot in de bek. Toen heb ik de fluitketel haar richting uitgegooid (dat was het enige in de buurt wat ik kon gooien) en ze heeft dat nu wel geleerd geloof ik. Verder vermaakt Brox zich met het kauwen op kokosbladeren of eigenlijk takken, tja je moet wat he, en het bot wat ik af en toe voor hem mee neem, maar meestal heeft de teef dat na 30 seconden al te pakken, tenzij ik ingrijp. Wat dat betreft is Brox een sulletje. Ik ben hem wel aan het leren wat boos te worden, en dat lukte een paar dagen geleden voor het eerst, tegen een varken dan wel, maar toch.
Heb ondertussen de goede vlees winkel gevonden, een kilo rundvlees (echt mooi rood mals vlees) kost 50 roepies (1 euro) en voor minder dan een kilo hoef je niet te komen. Hondenvlees, wat bijna net zo mooi is als het echte vlees, alleen met wat meer vet en een bot af en toe kost 10 roepies, ach, Brox vreet zich te barsten. Straks moet ie weer op een dieet van kip en kip, dus laat hem genieten nu het kan. Ik doe het ook, heerlijk gebakken ei met bacon op, en gister zelf gemaakte hachee. Ik was 6 kilo afgevallen sinds mijn vertrek uit Nederland (en er mag nog wel 5 kilo af) maar nu komt het er langzaam weer bij. Krijg je van de hele dag luieren en goed eten (en drinken).
. Langzamerhand word het denk ik wel weer eens tijd om verder te gaan. Niet dat ik haast heb, maar er zijn nog zoveel mooie plekken te zien in India. De reis naar Calcutta is ongeveer 2000 km en ik weet niet hoeveel daarvan slechte weg is. Daarbij kom ik dan ook nog een heel stuk kust bij de Baai van Bengaal (ik weet niet hoe die zee in het NL heet) tegen, daar kan ik ook vast nog wel een mooi plekkie vinden om ene of twee weken te luieren. Ik moet eind december het land uit ZIJN, ik moet dan daar voor nog een Visum voor Bangladesh regelen in Calcutta , dat kost een week tijd denk ik, ik wil Calcutta en omgeving nog wel een weekje verkennen, dus begin december wil ik daar zijn. Het is nu half oktober, dus heb ik 6 weken om daar te komen, nou dat moet te doen zijn lijkt me. Als ik later ga krijg ik Visa problemen, als ik eerder ga regent het nog te veel in die omgeving, dus timing is belangrijk.
Verder , alles zo overdenkende, gaat alles wel ok eigenlijk. Weinig grote problemen gehad in de eerste 6 maanden (klop-klop), wel een hoop gezien en meegemaakt, veel ervaringen opgedaan die de meeste mensen nooit zullen opdoen, zoals het zijn in Iran en Pakistan. Ervaringen die ook heel anders uitpakte als dat je van te voren verwachte, dit in de positieve zin van het woord. Het reizen met de camper, tot nu toe, bevalt prima. Je hebt de luxe van je eigen huis mee op reis. Ben ook veel minder afhankelijk van anderen wat reizen betreft, en het lange wachten op treinen en bussen is er dus nu niet meer bij. Tuurlijk heeft het ook zijn nadelen, behalve de extra zorgen die het met zich meebrengt is het reizen veel inspannender. Niks meer lekker achterover leunen in een bus of trein, zelf aan de arbeid jochie. Ook het koken voor Brox is een dagelijkse terugkerende beslommering waar ik af en toe wel eens van moet zuchten.
Ik reis nu veel andere plekken dan vorig jaar met de backpack, zit veel minder in de toeristische gedeeltes van India (ja nu dus weer even wel), en ontmoet meer echte Indiërs dan vorig jaar. Al om al ben ik erg tevreden, en als mijn reis zich zo voortzet hoor je mij verder niet klagen. Wie weet houden de ophang rubbers van mijn auto het wel uit tot in Thailand, waar er vast wel een paar Fiat Dealers zitten.
Woensdag 13 tot vrijdag 15 oktober.
Woensdag was mijn zussie jarig, dus die wilde ik wel even een mailtje sturen. Al vroeg bij het i-net café, want ik had al een paar keer gehad dat ik lang moest wachten voor ik aan de beurt was, en er was maar een café in de weide omtrek (waar ik ook kon bellen), en ondanks dat het niet eens vrijdag de 13e was, was het toch pech, want er was geen verbinding. Ik kon dan wel gaan zitten wachten tot dat er wel was, kon 5 minuten of 6 uur duren, en daar had deze Casper lekker geen zin in (sorry zusje).
Dus, maar de boodschappen gedaan, dit keer maar eens een stuk varken meegenomen van de slager. Helaas is dat hier heel veel vet en weinig vlees, dus de honden (ja, miepie was nog steeds niet weg te slaan) hadden feest vandaag. Verder was het erg windig in de middag, zelfs me zonnescherm moeten oprollen.
Donderdag deed internet het wel, dus even de schade ingehaald, daarna bij de kleermaker een nieuw hoesje voor mijn camera laten maken (25 roepies) een kilo gehakt gekocht waarvan ik een derde gebruikte om chili con carne te maken ( dat was het plan), en 2 derde in twee delen in vroor voor onderweg straks (want ik zou in heel India wel geen rund meer kunnen krijgen waarschijnlijk) Nou, dit plan was natuurlijk goed doordacht door mijn persoontje, en toen ik het vlees lekker had gebakken en vol met uien, paprika en Mexicaanse kruiden had gegooid, wilde ik de pot met bruine bonen pakken die ik zeker wist dat ik had. Tja, had ik dan toch waarschijnlijk gedroomd, want hele tent (sorry camper) afgezocht, van alles terug gevonden wat ik kwijt was, maar de bruine bonen waren verdwenen (misschien toch die muis met pot en al meegenomen?). Gadverdamme, dat moest ik dan maar anders oplossen, uiteindelijk maar macaroni er door gegooid (Ja Mam… lekker hoor, echt) en het was wel te eten.
‘S avonds sinds lange tijd de generator maar weer eens aangezwengeld en Lord of the Rings in de DVD speler gepropt, erger was dat ik het doordachte idee had om de ijskast eens op 220 te zetten, ik zat nu toch aan de generator, dus, gas uit, 220 aan, wat ben ik toch slim. Niet dus… want toen ik ‘s avonds de generator uit zette vergat ik natuurlijk het gas van de ijskast weer aan te zetten, en toen ik in de ochtend die deur open deed kwam me de zure melk en het verrotte gehakt lucht me al tegemoet. Weer feest voor de honden dus, die zelfs een mengsel van rot gehakt, zure melk en oud brood wel lekker vonden (tenminste, miepie, want Brox nam met lange tanden wat happen voor de show).
In de middag dreigde er onweer, de lucht werd donker en het begon weer te waaien, dus ik maakte alles klaar in de regen stand, alles binnen of schuilen onder afdakjes. Ik had net natuurlijk een hele boel zooi overal, want ik had mijn boekenplank in de alkoof gesloopt. Immers had ik die grote kier bij de rechter portier, en het bleef maar knagen waardoor die nou ontstaan is. Ik was bang dat die verder zou gaan, en opeens kreeg ik het lumineuze idee dat de boeken, die helemaal voorin boven de cabine in de alkoof staan, misschien toch teveel van het goede zijn geweest. Immers weegt dat wel gauw 100 kilo bij elkaar, en dat dan op het verste punt en met die beruchte Indiase en Pakistaanse wegen… het zou de oorzaak kunnen zijn. Mijn mooie boekenkast gesloopt, boeken over de camper verdeeld, en ook gelijk maar wat meer gewicht tussen de voorste en achterste wielen verplaatst (water jerrycans en zo).
Nou, de regen die duurde dus maar 5 minuten, had ik daar alle moeite voor gedaan, en de volgende dag (vrijdag de 15e) was het in de ochtend nog wat gerommel in de lucht maar al gauw was het weer stralen en warm. Heerlijk gezwommen, geklust, ijskast weer eens gemaakt (dat ding werkt niet echt mee). Begon vandaag net de voorbereidingen voor mijn vertrek op maandag, had ook weer het vaste gevecht met Carlos Fernando, die claimde dat ie 250 roepies per week moest vangen voor standplaats. Die man lulde het ene verhaal na het andere aan elkaar, en ik heb hem de vorige twee weken maar betaald om van hem af te zijn. Deze week echter vroeg mijnheer 150 roepies voor vrijdag tot zondag en toen moest ik toch even tegengas geven. Hij begon helemaal te stomen en de vonken vlogen er vanaf, dat deed ie vorige keer ook al, maar nu pakte ik het handiger aan. Ik zei tegen hem dat de politie mij gevraagd had om een reçu aan hem te vragen, en daar werd ie een beetje nerveus van. Tuurlijk had ie helemaal geen recht om geld aan mij te vragen, dat geld steekt ie gewoon in zijn zak, dat weet ik ook wel. Maar, na heel veel gepraat (van zijn kant uit, ik deed net of ie er niet was) ging ie toch een reçu maken. Toen hij die moeite had gedaan bood ik hem 100 roepies of niks voor die paar dagen, en na weer een hoop stoom, vonken, verhalen en onbegrijpelijke zinnen stemde ie in.
Verder weer 20 liter vers water gefilterd, ben ik altijd wel een uur of wat mee bezig, boodschappen gedaan, ijskast schoongemaakt, druk druk druk.
16 oktober.
Een een na laatste dag hier op het strand van Agonda, het was stralend weer, warm, gelukkig een klein briesje anders was het niet uit te houden. De usuall huishoudelijke dingen gedaan, ontbijt (en moeders, ik moet aan je denken toen ik je pot jam open maakte, goed he), op de brommert naar Chaudi (Canacona in de volksmond) waar het markt was. Had niet veel om te kopen, dus heb ik ook maar niet gedaan. Wel mijn schone was opgehaald en even geïnternet nu het nog kan, maar dit is India, er was weer eens geen stroom. In de middag heel maar dan ook heel langzaam wat voorbereidingen voor het vertrek lopen doen, zoals wat extra water halen, een doos (krat) met bier gehaald (dat is in Goa erg goedkoop in vergelijking met het binnenland), salade gemaakt voor het avond eten enz.
Heb ondertussen op mijn bromfietsje er al 1000 km opzitten, en ik moet eerlijk bekennen dat het een van de betere aankopen (tot nu toe) is geweest tijdens mijn reis. Het ding snort als een naaimachientje, is fel, rijd tot bijna 70 km/h, verbruikt weinig en is tot nu toe absoluut probleemloos. Goeie zet dus.
Zo een mooi strandje waar ik nu sta heeft, behalve idyllische eigenschappen ook nare. Zo zitten er best veel muggen, die je niet ziet maar wel voelt. Overigens ben ik er net achter dat het helemaal geen muggen zijn die van de klote muggenbulten achterlaten. Elke ochtend heb ik wel last van een of twee extra bulten op mijn lichaam en die blijven twee dagen lang jeuken. Ondanks dat ik spray in de avond en muskieten gaas heb blijven ze elke dag komen. Ik dacht echt dat het van die hele kleine muggetjes zijn (in Amerika noemen ze die no-see-ums en dat kan best ook wel, maar die rotbulten worden veroorzaakt (ben ik net achter) door steekvliegen. Die vuilakken steken gemeen, en dat laat een flinke bult achter en ze zijn niet van gewone vliegen te onderscheiden zo op het eerste gezicht,
Ook stond er vandaag de hele dag een bus op het stukje ‘gras’ waar ik ook sta, vol met luidruchtige India-ers die een picknick hadden. Ze rijden net weg (het is nu half 7) en als je ziet wat voor een rotzooi die lui achter laten, de tranen schieten je in de ogen. Het was hier zo mooi en schoon… nu een grote bende met lege flessen, dozen, etensresten, plastic borden, alles word gewoon zo gelaten. Klootjes volk hoor, op dit terrein dan.
Zondag 17 oktober 2004.
Mijn laatste dag op het strand. Ben van plan morgen in de loop van uurtje of 9 of 10 weg te rijden richting zuiden, om bij Jog Falls te overnachten. Dat zijn de grootste watervallen van India, helaas door een dam niet meer zo spectaculair, maar wellicht leuk om te zien. Dan de volgende dag door naar Mangalore. Kijken wat dat is, desnoods een of twee dagen blijven, dan door naar Bangalore, en dan langzaam richting Madras.
Verder vandaag ga ik mijn laatste boodschappen doen, vanmiddag langzaam de boel inladen, en dan zien we wel weer.
Luitjes, tot een volgende keer, gegroet van het nu nog tropische strand paradijs Agonda