CamperCassie

India Jaisalmer ✓§℉※

Jaisalmer ligt echt in en aan de woestijn. Het is dan ook anders dan de rest van India. Ook hier weer een super groot fort boven op een berg. Dit verslag heeft 1.268 woorden, 7 minuten leestijd.

Jodhpur is wel een leuke stad moet ik zeggen. Ook het Haveli Guesthouse is een klasse apart. Ze hebben zelfs live entertainment bij het breakfast. Zat ik vanochtend rustig te ontbijten op het dakterras van dit Haveli Guesthouse in Johpur, zie ik uit mijn ooghoek ineens wat bewegen. Ik kijk naar links, zit er een joekel van een aap op de rand van het muurtje van het dakterras (nog geen 2 meter van me verwijderd) mij aan te staren met zo’n blik van… ‘wat doe jij hier jochie’. Ik schrok wel, want het beest was qua lichaam wel een meter hoog en had een staart van wel 1,5 meter. Na mijn eerste schrik, draaide ik naar rechts om mijn buren, een stel uit Nieuw-Zeeland, op de aap te wijzen. Ik riep: “Look at this monkey”–”, en draaide me terug naar de aap, die er dus niet meer was. De twee dachten dat ik ze voor de gek aan het houden was, ze keken me wat raar aan.

Ik stond op en keek naar benee, geen aap te zien, maar gelukkig, toen ik om de hoek keek, kwamen er in volle vaart een hele tros apen op me af. De Nieuw-Zeelanders zagen het ook, het waren erg mooie beesten, en ze gingen rustig op dezelfde balkonrand zitten met z’n vieren.

Mooi gezicht. Maar, duty calls, en dus na het ontbijt de bus naar Jaisalmer genomen. De rit duurde 5 uur. Jaisalmer is een dorpje aan de Pakistaanse grens. Het is zo spectaculair door twee dingen. Het fort boven op de berg (jaja, forten genoeg in deze regio) en het feit dat het aan de rand van de woestijn ligt. En dan bedoel ik de echte woestijn, met van die mooie zandduinen.

De trip was dan ook erg mooi, het groen werd steeds schaarser. Morgen boek ik een tochtje (incl een overnachting in de open lucht) met een kameel door de woestijn. Ik houd u op de hoogte.

30 November 2003, Jaisalmer(2)

In Jaisalmer staat een fort. Boven op de berg, midden in de stad. Het stadje is verder niet zo groot. Het fort wordt gewoon bewoond, het staat vol met kleine huisjes met platte daken, ala Jezus in Nazareth of zo.

Het fort van Jaisalmer, uitgelicht in de avondschemer

Het doet allemaal erg Arabisch aan, wat op zich ook weer niet zo raar is. Immers, Jaisalmer ligt tegen Pakistan aan… en dan is het Midden-Oosten ook weer niet zo ver. Jaisalmer ligt aan de rand van de woestijn. Ik wist niet dat het daar zo koud kon zijn ’s nachts Rond de 12 graden, erg koud voor hier hoor. Ik weet het, in NL lach je erom, maar op de een of andere reden is het hier koud als het 12 graden is. En dan loop ik nog gewoon in mijn truitje, lopen de Indiërs in een dik winter jack, met handschoenen en dan ook nog een deken om hun hoofd, dat is wel erg lachwekkend.

Omdat ik maar een dun dekentje had, werd ik vroeg wakker van de kou. Besloot maar vroeg op te staan om de zonsopgang te fotograferen. Ik had die iets vroeger ingeschat, dus liep ik een uur in het donker buiten te wachten op die koperen ploert, onderwijl al trappend in de koeienstront (haha, en dan maar denken dat wij met onze honden stront een probleem hebben).

Ik ontdekte een soort buitenste ring aan het fort, die bijna over de bergwand heen hing, en die bijna het hele fort rondliep, maar normaal niet publiekelijk toegankelijk was. Echter vond ik een ingangetje, en ik liep dus lekker rond die gang, met aan de ene kant de hoge muren van de huizen van het Fort, aan de andere kant de kantelen en de gaten om hete pek of olie of zo door te gieten.

Al wachtend op de zon liep ik dus rond in die gang, en toen het licht werd, schrok ik ineens van een gast, die lekker openbaar zat te kakken boven een van de gaten voor het pek. Ik deed maar net of ik niks zag, maar 5 meter verder zat er weer een, ik was duidelijk in de kakgang beland. Er was in het Fort nog geen riolering (ja open goot langs de weg) en men had dit dus als kakoplossing gevonden. Ik vond het wat gênant, weet niet waar ik dan naar toe moet kijken, omhoog, de andere kant uit of wat. Risico is dan dat je in de stront trapt, of erger, in een gat en dan op je bek gaat.

Op een gegeven moment kwam ik blijkbaar bij de dames afdeling, want er zat een oud wijf van minstens 80 op haar hurken, en die begon me te gillen als een speenvarken, dus ik ben maar pleite gegaan, foto’s van de zonsopgang had ik toch al.

Verder vandaag een fiets gehuurd en wat rond het stadje/dorp gefietst, wat info over de kamelen tocht ingewonnen en toch maar besloten niet in de woestijn te slapen (mij te koud) en er gewoon een dag tochtje van te maken morgen.
Ik slaap in het Milenium guesthouse, dat gevestigd is in een huis wat volgens mij wel 1000 jaar oud is, met hele smalle en kleine trappen gangetjes, sluipddoor gangetjes om bij je kamer te komen, en een heel fraai dakterras (vanwege het uitzicht, want het terras zelf is 3x niks).

Alles toch, want geen deur sluit, en vele ramen hebben geen glas, vandaar ook de koude. Warm water voor de douche moet je aanvragen, er wordt dan een vuurtje met hout gestookt onder een soort boiler. Op zich niks mis mee, maar de waterdruk is zo slecht dat het druppelsgewijs uit de douche komt, dus de enige oplossing is een emmer vol laten lopen en dan met kleine bakjes over je hoofd te gieten.
Morgen middag en avond op tocht in de woestijn, maar als ik op tijd terug ben bericht ik daar nog over.

1 december 2003, Brandend strand en nergens water

Ben vandaag dan eindelijk de woestijn in geweest, dat wil zeggen de echte woestijn met zandduinen, want de gewone dorre vlakte is hier overal rond omheen.

Brandend zand en nergens water…

Maar die zandduinen, dat is natuurlijk extra spectaculair, met golvende bergen van zand, waar je heerlijk vanaf kan rollen, en minder heerlijk weer naar boven moet ploeteren.

Heb ook een paar uur op een kameel gezeten, nou, dat hoeft voor mij niet meer. Wat een waggel dingen zeg, en als ze er nou een behoorlijk zadel of zo hebben…. neee, zo’n heel schuin ding met een grote stok vooraan waar je dus de hele tijd met je handel tegen aan loopt te botsen, ik heb dus blauwe ballen en blauwe billen.

Maar toch kan je zeggen wat je wilt, zo’n woestijn is erg indrukwekkend en ik ben blij er geweest te zijn.

Koppie krauw…

Maar… omdat het vandaag 1 december is realiseer ik me ook dat het nog maar 14 dagen is tot ik weer in het vliegtuig stap, de tijd dringt, dus morgen snel door, of liever gezegd terug naar, Jodhpur, daar overnachten en dan de bus naar Udaipur pakken. Vandaar zie ik wel verder. Zou eigenlijk nog wel een laatste weekje op een strand willen liggen, maar ben bang dat dat niet te doen is (te ver weg).