Als je in andere landen bent, kom je andere gewoontes tegen. En als je dan saaie stukken rijd, gaat je brein nieuwe wetten verzinnen. Tenminste, mijn brein. Ook een classificatie van reizigers.
De Wet van de vreemde verrassende Aziatische ventjes Vermenigvuldiging (oftewel de W.V.V.A.V).
Deze wet houdt het volgende in: als je met één iemand staat te praten, komen er al heel gauw meerdere personen bij staan. Of om te luisteren, of om zich ermee te bemoeien. Er ontstaat dus een vermenigvuldiging van personen. Stel dat we een WVVAV factor 3 hebben, dan betekent dat, als je met een lokaal staat te praten, je binnen de 5 minuten met 3x zoveel mensen om je heen staat.
Wet van de tuterende in Azië:
is het stoplicht rood : tuteren
steekt een hond over : 2x tuteren
zie je de buurvrouw: 3x tuteren
Steekt er een mug over: 5 keer tutteren
last van jeuk : 6 keer tuteren
tutert er iemand anders : 7 keer tuteren.
Tutert iemand anders : 8 maal tuteren
Wet van parkeren voor de nacht
de mooiste plek om te parkeren voor de nacht zie je ‘s ochtends als je net wegrijdt.
Wet van de weg van Turkije:
Als je op een goed stuk weg rijdt in Turkije, weet je zeker dat dat niet lang gaat duren (gemaakt in 2010).
Wet van de bocht. Als er een stuk weg vooruit ligt dat je niet kan zien (maar waar je zo wel over gaat rijden), weet je zeker dat daar een immens groot gat in zit.
Afkortingenlijstje.
KKKK.
Niet klu-klu-klux-klan, alhoewel….. Nee, het staat voor kleine kale klote kereltjes. En dat zijn al die tauts, die irritante ventjes die je wat aan willen smeren en geen nee als antwoord nemen. Veel Afrikanen zijn kaal geschoren, en vandaar dat ik op de KKKK kom. Houd er rekening mee.
Type mensen met een camper:
De oude hippie
Dat zijn mensen die meestal in een zeer oud bakkie rond toeren, vaak al heel lang. Weten met erg weinig middelen rond te komen, doen misschien hier en daar wat eenvoudig werk (niet te hard) en zo rustig voort kabbelen, zo zonder plan of doel. Meestal aardige mensen, als ze niet stoned of dronken zijn.
De nieuwe hippie
Dat zijn mensen die rondtoeren in een niet al te nieuwe auto, meestal al heel lang, en bewust hun leven zo hebben veranderd dat ze eigenlijk een soort nomaden geworden zijn. Hebben als doel om zo veel mogelijk te zien, maar geen strak tijdschema. Meestal erg prettige mensen in de omgang.
De ikker.
Met deze mensen kan je geen normale conversatie hebben. Als je het toch probeert, gaat dat ongeveer als volgt: Lekker weer vandaag he? De ikker :ha, ik had pas lekker weer daar en daar. Of als je bijvoorbeeld zegt: “Ik kon door die grensovergang er niet door vanwege bosbranden’, zal een ikker niet zeggen van oh en waarom en hoe was het, maar zeggen ‘Ik stond ook ooit voor die en die grens en toen was er dit en dat’. Het komt er dus op neer dat een conversatie altijd terugvalt op de ‘ik’ van die andere persoon en die conversatie dus meestal maar gewoon uit twee zinnen bestaat.
De stresser
Mensen die maar een bepaalde tijd hebben om te reizen, zeg 6 maanden. Komen vers uit Europa, irriteren zich aan van alles wat niet als Europees gaat, alles moet snel en goed, maken erg veel kilometers en vinden de koffie thuis het best.
De bejaarde
Dat zijn gepensioneerden die alles hebben ingeruild voor een vaak mooie auto, en zo rustig de wereld rond karren, zonder stress, zonder haast, en genietend van hun pensioen en het leven. Kunnen rustig een week op een plekje blijven staan en sukkelen dan rustig door naar het volgende mooie plekje, desnoods gewoon om de hoek. Meestal erg aardige mensen die heel relaxed zijn.
Fransen met kinderen.
Das een aparte categorie. Frankrijk (als een van de weinige landen) heeft een systeem van scholing waardoor je de kinderen onderweg zelf mag en kan onderwijzen, wel via strakke schema’s (in Nederland zou je er de bak voor ingaan). De Fransen blijven een apart volkje dat veelal het liefst alleen maar met andere Fransen omgaat en toch vaak een beetje ‘vreemd’ over komen. Hun contact met niet Fransen is meestal kort en oppervlakkig. Zijn afstandelijk, wellicht ook al omdat ze vaak geen Engels of andere talen spreken. Wereldje op zich.
De blabla’er.
Dit zijn mensen die veel gereisd hebben of vinden dat ze veel gereisd hebben en dat ook willen laten weten. Zitten vol met verhalen, niet altijd even boeiend, en vertellen die dan ook te pas en onpas. Vaak verhalen over 20 jaar geleden of meer. ‘Voor de oorlog….’ Op zich prettige mensen, maar je wordt er soms wat moe van, zeker als het zelfde verhaal weer verteld wordt.
Beroeps reizigers.
Dat zijn reizigers die er hun beroep van hebben gemaakt. Houden meestal van cultuur, een goed glas wijn en musea, schrijven hier dan over in tijdschriften of magazines of websites. Weten vaak erg leuke plekjes te vinden, zijn inventief en leuk, maar af en toe wat betweterig (maar ze weten het vaak ook beter).
De Pochers.
Dat zijn mensen die een dure, ingewikkelde auto hebben en dat ook iedereen wil laten weten. Veel elektronica er in , veel moderne dingen. Vaak zijn dat ook auto’s met veel problemen trouwens. Die mensen laten je te pas en onpas hun auto zien, hebben altijd alles beter en sneller en moderner. Lopen elke dag te klussen om de boel werkend te houden.
De Pechvogels
Dat zijn mensen die het ongeluk over zich afroepen. Ik noem het pech, maar vaak aan zichzelf te danken. Gaan slecht voorbereid op stap, in een auto die er niet tegen kan. Doen dingen die niet door de beugel kunnen of dom zijn en lopen dan tegen de lamp. Hebben constant autopech, ongelukjes, worden beroofd, worden ziek, etc
Je kan natuurlijk niet iedereen in één vakje duwen, mensen hebben vaak een combinatie van verschillende types. Dan vraag je jezelf natuurlijk af wat ik voor een type ben. Haha, dat zou je wel willen weten, hè…. Kijk, ik ben gewoon een klasse apart..
Ik heb een classificatie van wegen :
BPK = Bochten per kilometer
GPK = Gaten per kilometer