CamperCassie

Naar India overland

7 november 2003, Ik ga Kathmandu verlaten

Ben er speciaal voor naar het long-distance busstation gegaan op de motor die ik gehuurd had. Die motor had vanochtend wat opstaan problemen, want na 10 minuten starten (helaas niet automatisch) en door 3 man aangeduwd te zijn, wilde ie nog geen geest geven, dus zat er niks anders op naar de motor verhuurder te lopen (snif). Die haalde de bougie er uit, maakte hem schoon en de boel liep weer, maar dat kost wel weer een uur tijd.

8 november 2003, van Kathmandu naar Birganj

Jeming de peming, kan wel weer merken dat ik in de buurt van India kom. Ik heb een busreis achter de rug die zijn weerga niet kent. Deze reis komt zeker in de top tien van horror busreizen hoor.
Het begon allemaal onschuldig en goed, 6 uur opgestaan, om 6:45 uur was ik op het busstation, en om 7:15 reed de bus weg. Het was een klein busje, zeg maar een soort half brood, met een plek of 20 erin. Bus zat niet helemaal vol, de chauffeur was wat aan de te jonge kant naar mijn smaak (ik heb liever oude chauffeurs, die hebben wat meer ervaring). De reis koste 195 roepies (zeg 3 euro) en dat voor een trip van 8-12 uur. Valt mee dus.

We waren Kathmandu nog niet uit, of de ellende begon. Die gast begon me toch een partij te scheuren dat je er eng van werd. Hij moet gewoon te veel naar het sport kanaal gekeken hebben en dan vooral naar de formule 1 wedstrijden, want hij kon het niet verkroppen dat er een auto/bus/vrachtwagen of brommer voor hem reed, hij moest en zou het voorbij gaan. Geen uitzicht? Scherpe bocht in aantocht? Diepe afgrond? Wegopbreking? Mist? Boeieeeennnnn, inhalen die hap. Echt, ik heb de eerste 4 uur doodsangsten uitgestaan. Je moet bedenken dat de wegen in Nepal niet zo breed zijn, en je kan mekaar passeren, maar dan net. Als er niks anders op de weg is natuurlijk, maar helaas, Nepal is net India, dus op de weg lopen koeien geiten kippen en ander beesten, verder lopen er veel mensen op de weg, steken die ook vaak over zonder te kijken, er zijn brommers, tractoren etc. Dus als je gaat inhalen net VOOR een bocht, is het gewoon gissen hoe het af gaat lopen. Vaak ging het goed, maar ook een paar keer niet, en dan is het vol in de remmen, of extra gas geven, beide opties zijn niet al te best voor het gestel. Het tweede gedeelte van de weg was heel erg slecht, waardoor hij niet veel in kon halen, maar als ie het dan deed, was het des te engerder. Langs en op de weg stonden uitgebrande bussen, bus wrakken van ongelukken, vrachtwagens met gebroken assen, lekke banden, kapotte ramen, zelfs heb ik een vrachtwagen half over de rand in een afgrond zien hangen. Het leek wel Irak, zo veel wrakken stonden er langs de kant, en de chauffeur lachte volgens mij in zijn vuistje. Er waren heel veel aardverschuivingen en wegverzakkingen, soms balanceerde we echt met een wiel over de afgrond heen.
Toen ik er wat van zij tegen de bus-boy, werd er alleen maar gelachen, en zo van, ach, alles komt wel goed hoor. Ondertussen hang je dus wel 4 uur met beide handen stevig aan iets, anders donder je van de ene naar de andere kant. Geen lekkere ervaring dus helaas. De bus had absoluut geen grip op de weg omdat ie zo hard reed en de boel zo stuiterde.
Goed nieuws was… om een uur of 2 kwamen we plotsklaps de bergen uit, en dat was dan ook echt plotsklaps. Van het ene moment op de andere, veranderede het landschap in een vlakte, steeg de temperatuur 10 graden en werden de wegen stukken beter. Het was net alsof je in een andere wereld was, heel erg apart.
We hebben veel leger checkpoints ontmoet, en dan moet iedereen de bus uit, dan controleren ze je tassen (maar niet datgene dat nog in de bus ligt of op het dak, dommerds) en soms gaat het fout, want de bus was al 5 minuten van het checkpoint vertrokken toen we er achter kwamen dat we een oude man hadden vergeten, dus weer helemaal terug. Iedereen lachen (behalve die oude vent, die had volgens mij niet eens wat in de gaten).
Er was eergisteren in Kathmandu een aardbeving van 4,2 op de schaal van richter, niets van gemerkt, Raar want ik was wel wakker op die tijd.
Morgen India in, en hoop daar een trein te kunnen vinden naar Patna.