20030100 – Januari 2003, de voorbereidingen

Prikken
Geplaatst op Saturday 14 December @ 10:03:18 GMT+1 door casper

Als je lang en ver op vakantie gaat, weet je dat je vaccinaties moet hebben. Ik wist het ook wel, maar de hoeveelheid, de gevolgen, en de wreedheid van heidi-de-prikken-mevrouw had ik ook niet aan zien komen. Na een afspraak bij de GGD, werd er besloten dat ik de volgende vaccinaties zou moeten krijgen : Honsdolheid, gekke Koeie ziekte en varkenspest.

 

Nee, zonder dollen, ik moest hebben Hepatites A&b (3x met een tussenpoze van een paar weken), Polio, Rabies (hondsdolheid) ook 3x, TBC.en Typhoid. Ook werd er geadviseerd om als proef Malaria pillen te nemen van het type Lariam, omdat niet iedereen daar tegen kan. Nou, na dit advies gelijk door naar de prik juffrouw, die al met een greins op haar gezicht in de houding zat. Bij mij begon onmiddelijk zich een kippevel te ontwikklen, en kropen er bepaalde lichaamdelen zich zo ver mogelijk terug in hun schulp. Heidi had die dag dus 4 prikken in gedacht, een per arm, een per been. Nou ben ik zelf niet zo bang voor prikken, en ook deze waren zo achter de rug, alhoewel ik moet zeggen dat ze ze wel erg diep in me benen stak. Maar het ergste komt nu. Zegt ze dus doodleuk… ‘je kan er een beetje last van krijgen hoor morgen”… Stoer als ik ben ( ja echt) kaats ik terug dat ik wel wat kan hebben… nou, ik heb het geweten. De volgende 2 dagen kon ik zowat geen arm of been bewegen, en heb ik van ellende maar twee dagen lang ‘ Heidi is een trut, met een grote….. lopen zingen…’ Maar wel als een boer met kiespijn, het geintje koste me ook nog eens 193 Euro …

De voorbereiding
Geplaatst op Monday 16 December @ 10:09:57 GMT+1 door casper

Tja, een jaar weg, dat doe je niet zo maar effe, daar komt veel meer bij kijken dan je in eerste instantie vermoed. Hier zal ik beschrijven wat ik allemaal moest doen, en wat je aan dingen tegen komt.

Ik denk het probleem waar ik het meest mee heb lopen tobben was, moet ik me huis verhuren ja of nee. Ik bedoel, vreemde in je huis, maken alles kapot (denk je dan natuurlijk). Je kan je huis niet in, als je onverhoopt toch terug moet (je kan ziek worden, er kan oorlog ontstaan). Aan de andere kant is verhuren wel een redelijke inkomsten, waar je een deel van je reis van kan betalen, en je huis zo maar leeg laten staan is ook niet alles (denk aan vocht, inbraak etc). Ik heb besloten om het wel te verhuren, en heb via het bedrijf Rotsvast mijn huis te huur aangeboden gezet. Naast het verhuren van je huis moet je je er voor zorgen dat alle vaste kosten die door blijven gaan automatisch van je bank worden afgeschreven, en dat er natuurlijk voldoende saldo op je bank blijft staan. Nu kan internet bankieren daar tegenwoordig heel handig voor zijn, en hiermee kan je bijna al je financiële transacties overal ter wereld doen.

Dan komt het probleem, wanneer ga je en naar welke landen. Ook dat is geen makkelijk antwoord. Zeker in Azië heb je extreme weer invloeden zoals monsoon regentijden waar het dagen naar beneden kletter nou niet mijn idee van een vakantie is, dat zie ik hier al te vaak in Nederland. Probleem is dat deze regentijden per land verschillen. Komt nog bij dat het in andere landen niet te harden is in de zomer (45 graden in de schaduw….niet prettig als je met je rugzakkie van 17 kilo loopt te sjouwen 🙂 ). Na maanden schuiven met landen, tijden, plaatsen, reizen e.d ben ik gekomen op het schema zoals in de FAQ gedeelte staat, en uitgetekend te zien in de foto gallery. Wil niet zeggen dat ik er van af zal wijken, want Noord+zuid Korea en Japan zijn bij mij nog twijvel gevallen, kan best dat ik die oversla en eerder naar Australie en New Zeeland ga, om dan misschien nog wel de Fiji eilanden mee te pakken. Lezen lezen lezen, ik doe het heeeel veel de laatste weken. Je kan wel zeggen , ik ga naar India, maar ja, eum, dat land is grooot… waar ga je naar toe, hoe lang blijf je er, wat valt er te zien? De lonely planets boeken geven veel antwoorden, maar ja, voor je die allemaal uit hebt.. In de FAQ van landen probeer ik zo de grote bezienswaardigheden een beetje op te noemen.

Nu is het wel zo dat ik niet alleen maar al die toeristische attracties ga bezoeken, want zeg nou eerlijk, zie je één tempel (ok, zie er twee) en je kent de rest ook wel, maar toch ontkom je er niet aan. Dan de Visa’s. Ik bedoel, sommige landen doen er heel moeilijk over, zeker voor zo een rand-crimineel als ik, met me kale-bas. Voor elke visa moet je wel een keer naar een amasade in Den Haag of in Brussel, ’s ochtends je papieren invullen en flink schokken (sommige financieren hun hele land met die opbrengsten heb ik het idee), om dan ’s middags je paspoort incl stempel weer op te halen. Maar ja, voor 15 landen kost je dat dus 15 dagen. En wie Casper kent, weet dat ik dat niet zo zie zitten. Dus, ik haal alleen het Visa voor India (Sri Lamka ia niet nodig) en Bangladesh, en de rest haal ik dan wel onderweg.

Dan is er nog het probleem van wat neem je mee. In een rugzak past maar 60 liter, en ondanks dat ik het liefst natuurlijk alle leuke lekkere en luxe dingen mee neem, kan dat niet. Daarbij zou ik dan halverwege de reis waarschijnlijk naar huis moeten met rugklachten. Onder het FAQ gedeelte heb ik de lijst wat ik denk mee te gaan nemen gepubliceerd, nu maar hopen dat dat er ook in past.

Ps, die FAQ is met het verhuizen van de site in November 2014 achterwege gelaten, sorry

Beginnende bij week 1 van dit jaar, ga ik mijn verslagen beginnen. Ok ik ben nog niet weg, maar het is vast boeiend om te weten wat ik dacht en deed VOOR ik weg ging, welke zorgen er zijn, wat er allemaal nog moet gebeuren en welke problemen zich ineens op doemen.

Kerst en oud en nieuw gezellig bij de familie door gebracht. Die moeten mijn briljante verschijning het komende jaar gaan missen, dus heb ik ze wat extra getrakteerd op mijn aanwezigheid (of ze daar nou blij mee waren of niet). Vooral me moeder heeft het er af en toe wel moeilijk mee dat ik een jaar weg ga, dus ben oud/nieuw bij haar geweest.

Ik ben de afgelopen tijd bezig geweest deze site op te zetten, dat heeft best veel tijd gekost. Want er zit meer achter dan je in eerste instantie ziet. Ten eerste draait de server bij mij thuis lokaal op een computer. Die moet het dus een jaar lang onbeheerd uithouden. Ik moest dus allerlei trucjes verzinnen om dat ding draaiende te houden, ook als er wat fout ging, de stroom uit zou vallen of wat dan ook. Zowel de hard als de software moest daar tegen kunnen. Verder moeten er automatische back-ups gemaakt worden en ook veilig gesteld. Ik heb het systeem zo in elkaar gezet dat ik vanuit elke plek in de wereld mijn foto’s kan uploaden, die iedereen dan kan zien. Ik heb een digitale camera van Sony gekocht, en een paar Memory-sticks er bij. Hiermee kan ik de foto’s op de site uploaden, en kan ik me Memory-sticks weer leeg maken, zodat ik weer nieuwe foto’s kan maken. Dit geeft natuurlijk heel veel voordelen, immers kan ik schieten wat ik wil, ik hoef geen rekening met ruimte te houden. En iedereen kan mee genieten. Maar, zoals altijd, is er voor elk voordeel een nadeel (snif). De foto’s zijn best groot in formaat (tot 1Mb per foto), en dat vreet ruimte op de computer. We zullen eens kijken hoe foto gek ik onderweg ben. Wie weet, schiet ik elke maffe inboorling met een tulband, of met zonder tulband wel op de digitale plaat, maja, dan is mijn computer in ieder geval snel vol. Wellicht moet ik hier nog een oplossing op verzinnen, want ik schiet liever veels te veel foto’s dan te weinig.

Ik zal zo langzamerhand verhuisdozen moeten gaan bestellen, want als mijn huis verhuurd is zal ik een flink aantal persoonlijke dingen MOETEN verwijderen. Al mijn kleding die ik achter laat, maar ook bijvoorbeeld alle kruiden potjes in de keuken, een flink stel van mijn boeken en computer software, alles moet ergens gestald worden. Verder zitten er op deze site verborgen functies die mij onderweg zullen en kunnen helpen. Zo heb ik er kopieën van paspoort en rijbewijs op, alle namen en adressen van bekende, alle privé info zoals bank rekening nrs, maar ook adressen van de ambassades, en noem maar op, dus echt een informatie bron voor mezelf voor onderweg.. Met andere woorden, deze site is belangrijk voor me, ook onderweg. (en als iemand er aan gaat klooien hak ik hem /haar de xxx af ). Maar goed, dit was even om uit te leggen wat ik zo die laatste 4 weken mee bezig ben. Alleen vandaag al heb ik de HELE dag gespendeerd om linux (voor de leek, dat is het operating systeem) een automatische reset te laten doen, zodat de computer eens per week automatisch aan/uit gaat. Knetter werd ik er van, maar de doorzetter wint, en hij doet het nu (computers moeten doen wat IK wil, en niet andersom vind ik, maar ja, dat vind ik van sommige mensen ook haha) Verder heb ik vorige week de laatste prikken gehad, dit in een serie van 3, en mijn grote vriendin Heidi-het-prikken-monster was er helaas niet. Naja, veel verschil maakte het niet, want deze gast die er nu was had blijkbaar de dag tevoren teveel naar het Europese kampioenschap darts gekeken, want hij gooide die pijlen… eh naalden er van een afstand in en riep BULL. Ik dacht eerst dat ie liep te schelden, achteraf realiseerde ik me dat ie waarschijnlijk familie van Raymon van Barneveld is. Hoe dan ook, de naalden schoven er weer in als een mes in de zachte boter, en Casper heeft nu zoveel chemicaliën in zijn lijf dat ik waarschijnlijk licht geef in het donker. Kan ook makkelijk zijn. Liep vervolgens wel weer een week met een stijve arm rond. Ik heb ook Malaria pillen meegekregen (nou ja, het recept dan) , jeming de peming, 5 euro per stuk, ik had er 45 nodig, tel maar uit. En dan hebben we het niet eens over die 129 euro voor die injecties. Het was dus weer een dure dag, dus maar besloten om toch maar naar Sri Lanka te gaan zwemmen i.p.v vliegen  Ik wilde ook nog een tasje in me rugzak laten naaien, waar ik alle beetje waardevolle spullen in kon stoppen, maar dat geeft nog wel wat problemen. Het bedrijf waar ik de rugzak had gekocht vond dat dat 3 weken moest gaan duren, en dat zag ik niet zo zitten. Ik heb nog maar 4 weekjes, en zo lang kan ik me zakkie niet missen hoor. Dus heb ik het naar een bedrijf gebracht, dat achteraf ook het verstel werk voor die rugzakken-boer deed, en die kan het wat sneller omdat ik nu de tussenpersoon uitschakel. Volgende week is het klaar, ik ben benieuwd. Ondertussen ben ik wel knetter geworden van die kleine K^T kids hier in de wijk, die 24 uur per dag rotjes lopen af te steken, nu al dagen lang. Vorig jaar was het ook al zo erg. Toen vond een van die klote jochies het zelfs normaal om op 1 januari om 7:30 uur s’morgens al weer te beginnen, en toen heb ik me niet in kunnen houden en hem enigszins bedreigt met het feit dat als ie door ging, hij een van zijn eigen kanonslagen rectaal en brandend zou krijgen toegediend (ok, ik gebruikte iets andere woorden). Het werd toen vrij snel rustig, laten we hopen dat zo’n actie niet weer noodzakelijk is, want normaal gesproken ben ik niet zo agressief. (toch?) Gister (vrijdag avond) met een stel vrienden de stad in geweest om één borreltje te drinken. Voor de mensen die me niet kennen, ik drink niet zo vaak, maar als ik het dan doe, doe ik het goed. Het was natuurlijk heel gezellig, en we hebben heel wat kroegjes gezien, maar dat bier bleef maar komen, en op een gegeven moment om een uur of 1 nachts, ben ik er resoluut mee gestopt, want ik had het vermoeden dat ik anders de weg naar huis niet meer zou vinden, of de volgende dag er ieder geval slechte gevolgen van zou hebben. Maar toch, Arthur & the Gang, het was leuk.

Week 2 van 2003
Geplaatst op Saturday 11 January @ 10:01:52 GMT+1 door casper

Het is nu 6 januari, nog 19 dagen tot mijn vertrek. Alle grote dingen zijn eigenlijk wel gedaan. Rest me nog duizend en een kleine dingen te doen. Vandaag ga ik me EHBO setje klaar maken, spullen er voor kopen en de bij de apotheek bestelde Malaria pillen halen. Ook ga ik proberen een setje naalden en spuiten mee te krijgen daar (ok, toch stiekem een junkie) kijken wat ze zeggen. Moet je wel voor uitkijken, want bij sommige grens overgangen denken ze dan echt dat je een minder leuke verslaving hebt, dus het mooiste is als je er dan een doktors verklaring bij krijgt. Ook komt vanavond mijn correspondentie vriendin (naja, groot woord, maar zo voel ik het) op de radio

Lees meer door op – meer lezen- te drukken

Ze zit nu in Australië, en ze belt naar het reis programma van BNN. Benieuwd wat ze allemaal te zeggen heeft, en of ze aan de foon ook zo grappig is als in geschreven tekst.

Ondertussen is het hier koud, -5 of zo, en heeft het vannacht gesneeuwd, dus alles is mooi wit. Joepie, jammer dat het altijd zo weinig is, en zo snel weg. Haha, ondertussen is het s’avonds, en ze konden geen verbinding krijgen met Australië, wat een bummer zeg, Naja, ander keertje.

Was dus naar de apotheek gegaan voor de Malaria pillen, en nog wat losse verband en aspirine, losse spuiten etc. Dit ter waarde van 270 eurotjes, tsjing tsjing kassa.
Zo nog meer van die stomme dingen. Ik dacht, kom, ik laat een nieuw batterijtje in mijn digitale horloge zetten, want je zal net zien dat die op is als je in de rimboe zit, en ik heb dat horloge al 2 jaar of zo. Zegt die truus achter die balie… nee mijnheer, moet naar Casio gestuurd worden en duurt 3 weken. Pfffff, wat een ellende, ben je gewoon verplicht een nieuw horloge te kopen. Tsing Tsjing kassa.

Toch koop je een hoop spul zo zonder dat je het in de gaten hebt. Hup, een brillenkoker voor de reserve bril, anders word ie geplet in de rugtas, 7 euro. Een nood naaigaren setje, 3 euro, een doosje veiligheid spelden, 2 euro, en ga zo maar door. Al die rot kleine dingen bij elkaar, valt nog vies tegen als je alles optelt.

Wat vliegt die week verder om, het is nu al weer zaterdag de 11e. Donderdag me Visum gehaald voor India, het was een te verwachten puinhoop. Toch is alles goed gegaan, maar het kost gewoon bijna een dag tijd. Voor 12 uur brengen, na 3 uur weer ophalen, dan weet je het wel. Dat 3 uur werd half 4, en voor je weer goed en wel op het station in Den Haag bent is het al weer half 5. Maar, ik heb nu een bijzonder fraaie stempel in me paspoort. Hele bladzijde vol, ik hoop niet dat dat in elk land zo is, want dan is ie snel vol.
Vrijdag de tandarts bezocht, me rugzak met ingenaaide tasjes opgehaald in Ijsselstein, en ME HUIS VERHUURD. En dat nog wel aan de persoon waar ik eigenlijk het niet aan wilde verhuren. Het is een bekende voetballer, die dit als 2e plekkie er bij wilde, en ik ben een beetje bang dat ie er een soort van feest huis van gaat maken, maar ja, laten we er het beste van hopen. Een voordeel, als ie er een zooitje van maakt, weet ik hem te vinden. Scheelt toch wel een slok op een borrel hoor, want gemeubileerd verhuur levert best wel wat op. Verder krijg ik veel aanloop van kennissen en vrienden, en ga ik veel bij dezelfde mensen eten, zo van… dit is de laatste keer dit jaar… Wel leuk (zal ik stiekem over 8 weken weer terug komen? Haha)

Heb vandaag me rugzak nog eens echt ingepakt, als proef. Ahem, me kleren zitten er nog niet in, en ik krijg hem al niet meer dicht, en hij weegt al 15 kilo. Dat wordt een probleem straks…wat laat ik achter.
Een IPOD van Apple gekocht, en ik moet zeggen… IDEAAL. Ik wilde me minidisk speler meenemen, maar teveel minidisk schijfjes kan je ook niet meenemen. Op deze IPOD, past me HELE Cd collectie in een keer, en dan heb ik nog ruimte over (20 Gigabyte). En een geluidje, perfect.

Ondertussen is het nu zaterdag de 11e, en weer een week voorbij. Tijd gaat snel, maar de voorbereidingen gaan goed, en ik voel me toppie. Het enige beetje nare gevoel wat ik heb is van dat verhuren van het huis. Ik bedoel, het is gemeubileerd, en ik laat vrij veel staan. Wat is er heel als je terug komt? Zeker met een voetballer, die hebben nou niet de allerbeste naam, laten we eerlijk zijn (en dan is het nog een Fransman ook). Nou ja, we merken het wel als ik terug kom.

Week 3 van 2003
Geplaatst op Sunday 19 January @ 10:52:35 GMT+1 door casper

Je zal het niet geloven. Maar mijn eerste actie van deze week was een rigoureuze. Ik heb de verhuur van mijn huis aan ‘de voetballer’ afgezegd. Het hele weekend zat het me dwars, toch maar de knoop doorgehakt. Waarom vraag je je af? Ik zal het proberen uit te leggen, samen met wat ik nog meer heb gedaan deze week.

Druk op –meer lezen- voor het verhaal

De persoon in kwestie is een Fransman, voetballer in de hoogste regionen. Hij heeft al bij de diverse clubs in NL gevoetbald, waaronder die in Utrecht, en omdat hij hier nog veel vrienden heeft wilde hij in Utrecht een stulpje hebben. Dat verhaal op zich klonk mij niet goed in de oren, dus ik had al zo in me achterhoofd van…. Ehhhh is dat wel verstandig. Verder is hij samenwonend met een vriendin, kind en hond. Dat was ook al niet zo. Toen ze vrijdag dan ook binnen kwamen, vond ik het heerschap er gelijk onsympathiek uit zien. Glad en strak achterover gekamd haar, slap handje. O.k., ik weet het, op uiterlijk mag je niet oordelen, maar toch. Verder was ie al een aantal jaar in Nederland, sprak de taal echter niet, en deed daar ook geen moeite voor. Hij praatte verder in het Engels, maar heeft maar een paar woorden gezegt. Hij maakte op mij gewoon een slechte indruk. Ik vermoede dat hij mijn huis als een soort uitval basis, feest huis of wat dan ook wilde gebruiken, en dan is ie dus aan het verkeerde adres. Ik zag al visieonen van een uitgeleefde zooi die ik zou vinden als ik terug kwam, en daar kan geen huur betaling tegen op.
Toen ik dan ook vorige week vrijdag middag tegen het verhuur bureau had gezegd dat ik het liever niet aan hem verhuurde, drukte ze een beetje door. Men zei dat absoluut een nette man was e.d.. waarop ik na verloop van tijd toe gaf en het verhuurde aan hem. Daar heb ik dus het hele weekend spijt van gehad, en ik heb maandag onmiddellijk opgebeld en gezegd dat ik er toch maar van af zie. Je snapt dat ze niet zo blij met me waren.
Hele week verder geprobeerd om de boel te verhuren, en ondanks meerdere bezichtingen was het resultaat zero.

Verder deze week veel kleine dingen gedaan, verzekering afgerond, een speicale ISIS verzekering, voor lange reizen. Ook bank zaken geregeld (kan ik geld overmaken via internet), financiele zaken, post regeling, laatste loodjes aan de site af gewerkt en veel mensen op bezoek gehad. Al om al best veel bezig geweest, maar allemaal klein grut.
Om een voorbeeld te noemen, mijn waterbed. Normaal is dat water verwarmd, dus die verwarming wil ik uit zetten. Maar kan dat zo maar? Je bent 1 uur aan het bellen voor je iemand spreekt die daar antwoord op kan geven.
Ook al 36 keer mijn rugzak anders ingepakt en elke keer krijg ik er weer iets extra’s bij, met het gevolg dat dat ding nu op een steenpuist lijkt die elk moment kan ontploffen.

Ben ondertussen al weer een week of twee aan de Lariam Malaria pillen en bezig om mijn huis leeg te eten en drinken (vooral dat laatste is best zwaar).
Verder veel tijd gespendeerd in het stoppen van muziek op mijn I-pod (mp3 speler voor onderweg). Trieste is dat deze dus nu ook gelijk de geest gegeven heeft, en ik maandag moet proberen om hem omgeruild te krijgen. En dat met dus nog 5 dagen te gaan…..
En zo, met al die kleine dingen, gaat de week snel voorbij, en heb ik nog maar 6 dagen voor de boeg….. kriebel kriebel…
Week 4 van 2003
Geplaatst op Saturday 25 January @ 09:50:06 GMT+1 door casper

Dit was best wel een moelijke week. In principe waren de meeste voorbereidingen afgerond, op wat klein spul na natuurlijk. Ideaal zou zijn als je dan ook gelijk weg kan. Maar ja… op dat ticket staat 25 januari, dus dat kan nog niet.
Wat dan te doen? Vrienden en bekenden uitnodigen, al me eten thuis opeten en alle voorbereidingen nog eens dubbel checken. (Je moet wel vaak achter mensen en bedrijven aanlopen hoor. Vooral bij banken, verzekeraars en overheid instellingen moet je alles dubbel controleren, anders word het niet, of erger nog, fout gedaan.

Mijn IPOD werd gelukkig snel omgeruild, deze werkt ook beter heb ik het gevoel, er staan nu 2700 muziek nummers op, ben benieuwd of ik ze allemaal afgeluisterd krijg.
Na voor de 3456ste keer alles ingepakt te hebben ben ik de rugzak nog eens gaan wegen…… oeps….. de 15 streefkilo’s waren er ineens 22 geworden… hoe kon dat nou?? En dan nog een 3-kilo-er op me buik, das dan 25, en eigenlijk minimaal 5 kilo te veel.
Dusssss…. Je raad het al, alles nog eens uitgepakt en ingepakt… gaaap…alles nog eens tegen het licht gehouden (heb ik dat nou echt nodig??). Na diverse luxe artikelen te schrappen, en mijn sokken , ondergoed en andere kleren wat in te krimpen kwam ik op 18 kilo voor de grote rugzak. Naja, moet maar.. kan onderweg altijd wel wat weg gooien, en die kilo drop in me tas wordt vanzelf minder.
Verder vlieg ik vanavond om 20:30 met Transavia naar Colombo, duim voor me, want I love flying (not dus). Mijn volgende bericht zal dan ook in de loop van volgende week vanuit Sri-Lanka zijn.