20030200 – Februari 2003, Zuid India

6 februari 2003 – In Zuid India deel 1
Geplaatst op Thursday 06 February @ 17:17:39 GMT+1 door casper

Nou, ik zit nu een paar dagen in India, en het echte werk is nu onderweg.
India is 88 keer zo groot als nederland, om een indruk van de afstanden te geven, van oost naar west is 3000 kilometer, verder dan Nederland-Zuid Spanje (dat is 2600Km). Er wonen meer dan 1 miljard mensen !!!
Ik was vandaag (3 feb 2003) vroeg op, want ik was ook vroeg naar bed gegaan. Logisch niet waar. Dat was maar goed ook, want ze hebben hier een regel die ik niet kende. Je mag niet langer dan 24 uur in je kamer blijven, dan moet je een dag extra betalen. Dus ik checkte om 10:15 in, als je dan de volgende dag om 11:00 uut uit checkt kost het je een dag extra. Dus, ik moest om 10 uur me hotel uit, en omdat er in trivendrum toch weinig te doen is besloot ik de trein naar Kollum te nemen.

Zo gezegt, zo gedaan, maar het was de eerste keer, dus ik wist niet hoe dat werkte in India, dus ik kocht maar treinkaartje tweede klas. Doe ik ook niet meer snel, want dat is van een trein van 40 rijtuigen, maar twee rijtuigen tweede klas, en die zaten natuurlijk stampie vol. Ik kwam aanhollen (nou ja, puffen), met een zware rugzak en een buikzak (?), en dat in 32 graden, en ik moest natuurlijk in de voorste wagon zijn, terwijl ik achteraan begon, en de trein 40 wagonnen lang was, en over 3 minuten weg ging. Ik sprong dus op een rijdende trein met me rugzakken, plette daarbij ongeveer 4 Indie-ers (er zijn er toch maar een biljoen), maar, binnen was ik. Dat was maar gebeurt, nu kwam het moeilijk gedeelte, in welk station moest ik uitstappen, want engelse naambordjes stonden er op die stations natuurlijk niet.
Met hulp van wat mede pagagiers is dat gelukkig ook gelukt, en stond ik op het station van kollum. Daar maar een Riksha genomen, maar goed ook, want mijn orientering was precies verkeerd, dus ik was zo de verkeerde kant op gaan lopen. Koste me 20 roepies, en ik werd netjes afgezet bij Hotel Shan, vlakbij het centrum, en koste wel 400 roepies (nogmaals, een roepie is 2 eurocent= dus 8 euro) Voor dat geld had ik wel een tv erbij, geen warm water of Airco, wel een ventilator. Kamer was verder wel schoon, maar omdat het vlak bij het centrum was, iets lawaaierig i.v.m. tuters.

Daarna Kollum stadje ingelopen, en lekker gegeten bij een chinees achtig lokale tent, mixed fried rice, ik denk, daar kennen ze niks aan kapot maken. Er werkte daar een zielig slaafje (kinderarbeid), en die heb ik bij vertrekk stiekem 120 roepies in zijn hand gedrukt, en hij leefde helemaal op zeg, want een wonderschoon gezicht.
Daarna met een Riksha naar de backwater-trip-reisburo gegaan, en de backwater trip voor de volgende dag geboekt. De Backwaters is een ineeschakeling van meren, rivieren en door de Engelse gegraven kanalen die net achter de duinen liggen, dus paralel met de zee lopen. Hier en daar is er ook verbinding met de zee, waardoor veel van het backwater-water brak is. Op de terugweg zag ik een ventje die bananen chips verkocht, leek me wel lekker, dus ik vroeg wat dat koste, hij zegt 18 roepies. Denk, das te doen, doe maar. Tja, mis-communicatie dus. Hij had 80 gezecht zei die, dus ik kreeg me toch een zak mee, niet normaal.
Eind van de middag wat TV gekeken, en in het restaurant voor bij het Hotel aan de straat chicken Maharata gegeten met 2 pannekoekjes (die ze hier in allerlei soorten en maten hebben, en overal bij eten, en op een open vuurtje worden gemaakt), en een fleske bier. Ook hier viel tot 2x toe de electra uit, zou het aan mij liggen?
Het is 19:30, en ik heb dus al slaap, ik begin op mijn vader te lijken haha.

4 februari Zoals gezegt om 10:30 de backwater trip gedaan. Dat gaat per boot van Kollum naar Apllepey en is ongeveer 60 kilometer. In de boot zaten 40 toeristen, dus gezellig was het wel, en het duurde tot 6 uur savonds.
Steeds als we langs huisjes voeren, werd er door de kinderen heel hard ‘ please one pen’ geschreeuwt, en ze liepen met de boot mee in de hoop dat er een pen gegooid werd. En als dat af en toe gebeurde, was het net als vlees in een leeuwenkooi gooien. Je zou denken dat ze in India geen pennen verkopen.

De boot stopte 2x, een maal voor lunch, een maal voor thee, en we moesten een keer stoppen in verband met een sluis.n Leuk kontakt gemaakt met Spike& George, een leuk Engels stel, en een 3-tal Nederlanders die in Zetten woonde.
Aangekomen op de bestemming werden we door Hotel-ronselaars overvallen, en al snel werd ik een auto ingesleurt en meegnomen naar een Hotel, dat vies, warm, en slecht was (maar wel goedkoop, 250 roepies), en de mensen waren wel super aardig. Ze hadden daar ook een leenfiets, maar ik durfde savonds in het donker die niet meer te gebruiken.
Ook daar viel uiteraard de stroom een paar keer uit, en toen ze de generator aanzette4n ben ik maar even het dorp ingevlucht vanwege de herie.
Ik heb bij het Indi’a coffee house twee pannekoekjes met vaag groen kerry-smurrie gegeten (wel lekker), maar ik at per ongeluk met me linkerhand, en iedereen keek me heeel raar aan, een iemand stapte zelfs boos op. Je linkerhand mag je ABSOLUUT geen eten mee aanraken, omdat de India-ers daamee hun kont schoonmaken nar het poepen. Ze snappen natuurlijk niet dat wij slimme Europeanen daar plee-pappier en dan daarna water&zeep hebben uitgevonden.

Het is verder erg warm, tussen de 30-35 graden elke dag, en je zweet dus als snel met bakken tegelijk. Het is wat moeilijk slapen met die warmte, de enioge remedie is de plafond ventilator aanzetten snachts (ook scheelt dat met de muggen). Maar die dingen maken vaak herrie, en je waait je klamboe er nog wel eens mee los, en dan word je een muggen-spelden-kussen.
Ik had een klein flesje Rum gekocht (35 roepies), en een halfe liter cola, dus ik ging naar bed met een benevelde kop.

5 februari
Omdat ik weer vroeg naar bed was gegaan (die cyclus moet ik zien te doorbreken) was ik natuurlijk al weer vroeg wakker, en de kraaien hielpen daar ook niet aan mee. Ik heb om 6 uur sochtends dus de leenfiets gepakt en ben het dorp ingereden, waar het nu nog lekker rustig (niet veel verkeer) was. Helaas kon ik ook nergens ontbijten, want alles was nog dicht, en bij de paar tentjes die open waren keken ze me aan alsof ik een buitenlander was toen ik vroeg of ik iets kon ontbijten. Uiteindelijk ben ik naar het bus station gefietst, alwaar allerlei zeer obscure tentjes van alles aan het frituren was. Ik denk, als het gefirtituurt is zijn de microben ieder geval ook gefrituurt, dus daar kan ik niet dood aan gaan. Tesamen met een bakkie chai smaakte het best lekker. Ik zag nog iets heel fouts tussen het etenswaar liggen, en toen ik de man vroeg of het erg hot (sambal) was, keek ie me aan alsof ik gek was, greep een net gefrituurde banaan, stouwde die in me handen met de opmerking ‘ this is very hot’ , en ik brande inderdaad mijn vingers. Lekkere communicatie zo he.

Terug in het hotel besloot ik maar om verder te gaan, want in het dorpje zelf was ook niet zo veel te zien, en het zweeds stelletje ging ook, dus ben ik maar met ze mee gegaan, naar het bus station toe, om daar de bus naar Cochi te zoeken.
Dat was wel te doen, en al snel zaten we te hobbelen richting deze havenstad, alhoewel ik nog eerst effe terecht werd gewezen in de bus dat ik op de ‘women only’ seat zat, dus maar snel naar een andere plek verhuist (laten ze het er dan opschrijven).
Cochi is een havenstad, met een apart eiland vooraan aan de kust met daarop het oude Fort-Cochi, waar de Nederlanders nog zo hun sporen hebben achter gelaten in de tijd van de 16e eeuw en de VOC.
De Bus arriveerde na een uurtje (27 roepies) en we moesten vandaar met de riskha naar de ferry-plek, vandaar met de ferry naar het Fort. Dit was een vaart van 20 minuten (1 roepie) en vandaar uit geprobeerd om een hotel te zoeken. Dat viel dus niet mee, want het is nu hoog seizoen hier, en alles zat vol. Uiteindelijk beland in het Royal Grace hotel. Naja, het enige wat er Royal was, waren de muggen, voor de rest was het een bunch met afzetters en een stinkhol. Maar ja, beter een bed dan niks.
Hierna ben ik Fort Cochi ingelopen, heb wat internet cafe’s uitgeprobeert, en daarna mijn hotel proberen terug te vinden haha, want ik was zowel de naam als de lokatie vergeten. (dom he) , maar gelukkif is dat fort niet zo groot, dus toch gelukt. Hierna fiets gehuurd (40 roepies per dag, nu nog zadelpijn) en een bier gedronken uit een mok op een terrasje, want ze hadden geen alcohol vergunning, dus moest het zo. Daarna naar de zonsondergang gekeken, die een beetje tegen viel, gegeten in hotel Elite (waar ik eigenlijk wou slapen) en terug gegaan naar de dump van Hotel Grace.

Naast mijn Hotel raam woonde een haan, als ik dat had geweten …… hij kraaide niet alleen sochtends, maar ook om 2 uur snachts, 3 uur, etc, dus ik was vaak wakker. Sochtends dus echt besloten om een ander hotel te zoeken, maar eerst sochtends een heel stuk gefiets, de Dutch Church bezichtigd, de Jew-town en nog wat relikwieen, tegelijkertijd mijn ogen open gehouden voor een beter hotel, wat ik vond in Hotel seagull aan de zee, jaja, perfecte plek. Wel beetje duur in verhouding, want hety kosten 400 roepies (ze vroegen 450), maar voor 65 roepes me was kunnen laten doen, en ze hadden perfecte bedden inclusief muggen net.
Ik zit dit nu te schrijven aan het water, heerlijk terrasje. Hierna bij Elite weer gelunched, een vegetable masala porota, uiteraard weer pannekoekjes met smurrie er bij. Blijft lekker.
Ik had het plan opgevat om smiddags naar het strand te gaan, omdat ik daarna niet meer kan zonnen een weekie omdat ik het binnenland in ga. In mijn boek was dat vlakbij, even met een pontje over naar een ander eilandje. Tja, dat viel dus tegen, want toen ik op het ander eilandje was, bleek het 30km te zijn, en zo ver wilde ik niet fietsen. Een riksjha driver wilde me wel brengen voor 150 roepies, maar daar had ik geen zin in. Na lang lullen wist ie ineens een ander strandje, dichterbij voor 40 roepies, dus met fiets en al in dat ding, en hup met die geit.
Kom ik daar toch op een mooi verlaten strand, en daar heb ik heeeeerlijk gezwommen en gezond. Om een uur of 4 terug gaan fietsen, het was een km of 7 denk ik, en de reacties van de mensen toen ik zo langs die kleine straatjes fietse was zo leuk, allemaal big smiles, haloo kreten, vragen of ze achterop mochten (maar niet gedaan), en allemaal zwaaien. Ik kwam nog langs een vis marktje, maar daar was ruzie of zo, ieder geval geen prettig gevoel, dus weer snel weg. Ik zit nu op het terras van de Seagull na te gloeien van deze heerlijke dag, daarna nog even internetten en dan heerlijk maffen. Heb me door de ober over laten halen om king-garnalen te bestellen (super grote dingen) , was wel duur. Maarja, ik ben nu toch geld aan het verbrassen vandaag. Einde verhaal.

7 februari 2003 – Gochi Centrum
Geplaatst op Friday 07 February @ 17:00:57 GMT+1 door casper

Vandaag, 7 februari, om een uur of 7 op gestaan nadat ik heerlijk heb geslapen onder het net van het hotel (beter systeem dan wat ik bij me heb), en heerlijk aan de waterkant ontbeten met verse ananas sap en vage dingen. Hierna met de fiets er op uit gegaan , onder andere het Nederlandse begraafplaats bezocht waar de dooie van de 16e eeuw lagen, maar het was nog op slot, kon wel door het hek kijken, prachtige oude tombes. Daarna fiets weg retour gebracht, terug naar hotel gelopen, chai-tje op de weg gedronken, en daar alles ingepakt, afgerekent en de taxi naar het station genomen. Ik wilde eigenlijk met de ferry, dat zou beteken met taxi naar ferry, dan boot-tochtje, dan weer taxi, al om al heel gesleep, en zou 40 roepies gaan kosten

Kreeg van een taxi ventje aanbod van 80 roepies, ik denk, nou kom maar op, doe ik. Dus na een rit van 40 minuten werd ik op het station gedumpt. Ik in de rij gaan staan (20 loketten, met allerlei text erboven, maar niet in het engels natuurlijk), en na 10 minuten bij het loket aangekomen (met die 22 kilo op me rug), zegt die vent dat ik niet meer kon reserveren voor vandaag, alleen van een ander plek. Ik begon al een beetje opgewonden te raken, en dan bedoel ik niet wat iedereen nu denkt, maar boos. Ik dus lopen naar afdeling reserveringen, die in een gebouw paar honderd meter verder zat, en daar maar bij het loket credit cards gaan staan (ik denk, dan betaal ik lekker zo, want die rij is heel kort), en die man zei ook al dat ik niet meer kon reserveren, alleen een staanplaats kopen, en dan op een ander station proberen mijn kaartje over te zetten. Ik snapte er niks van, en hij bleef maar zeggen ander station. Dus ik kreeg ineens een vermoeden, en ja hoor, die taxi chaffeur had me genaait en op een verkeerd station afgezet, en ja, daar had ik natuurlijk niet op gelet. Shitterdershit, ik dus weer met een andere taxi naar het goede station (weer 30 roepies) en weer in de rij staan , maar… no luck…. er waren alleen nog staan plaatsen, en daar had ik niet zo’n zin in 14 uur lang. Dus maar de trein van morgen geboekt (alleen nog eerste klas ligplekken met airco open voor 690 roepies), en via het boek een hotel uitgezocht en weer met taxi er naar toe (20 roepies). Hotel koste 400 roepies, zo gaat me geld wel snel ja. Kleine kamers, maar, met warm water (zei ze, maar ze zei er niet bij dat dat alleen maar uit een kraan boven een putje kwam, en niet uit de douche..grrr) wel tv, handdoek, ventilator, en redelijk schoon op eerste gezicht. Rest van de dag door Cochin centrum gebanjert, veel moderne winkels, uiteraard druk en stinkig, maar wel goed te doen. Laat gelunched bij de Byriani-House, stukkie kip met rijst en een aarbei shake (casper-geen ijs eten in India, oeps.. te laat…). ‘S avonds in Indian Cofee huis een Ghee Masala Dosai gegeten, heb gewoon maar wat op het menu aangewezen. Het was een grote brosse pannekoek met rooie prut erin, iets met tomaten. Beetje weinig smaak, maar wel te eten. het is nu 9 uur, en ik typ dit in word, want de i-net connectie ligt er hier al een half uur uit. Maar ga dit straks knippen en plakken.
Morgen dus halve dag en een nacht in de trein, en ik laat wel weer horen van me vanuit Bangalore. Ennuh, Yvo… sterkte met je armpje… volgende keer maar van mij les nemen…:)

10 februari 2003, van Cochin naar Bangalore, India
Geplaatst op Wednesday 12 February @ 16:08:03 GMT+1 door casper

Nou, dat gratis ontbijt in dat Hotel in Cochin Stad stelde ook niks voor, maar ja dat had ik kunnen verwachten. Het was eigenlijk een india’ s ontbijt met pannekoekjes en kerry prut, en ik kan ’s ochtends best wel wat hebben, maar dat was me toch te veel. Dus maar lekker jam en boter op die pannekoekjes gepropt, de ober stond me weer eesn aan te kijken alsof ik kaal was.
Daarna rustig me gedouched en mijn spullen ingepakt, en omdat het nog steeds 28 graden op me kamer was was ik snel weer doorweekt. Daarna de stad ingelopen, die, zo bleek toen ik weg was, best wat leuke kiekjes had kunnen opleveren. Maar ja, dat is altijd zo als je de camera NIET meeneemt.

Dat is net als dat het nooit regent als je een paraplu bij je hebt. Er was een hele grote open markt, met groente, fruit, vlees en vis, en wat daar allemaal verkocht werd, je staat weer met je ogen te klapperen (ja echt). Verder was er een leuk parkje, tegen het water aan) waar ze allerlei bijzondere bloemen en planten hadden, wel leuk om te zien. Om 12:00 terug in het Hotel om uit te checken, en ik ben erg vroeg dus zit dit nu op het station restauratie te schrijven, ik heb immers nog 1,5 uur om te wachten. Hier in de stations restauratie (en daar moet je je niet al te veel bij voorstellen hoor), weer wat prut met pannekoek gegeten (P&P ga ik het maar noemen), en ook deze was lekker, maar wel wat aan de hete kant, moest echt 20 minuten uitstomen.

Alle tekens en borden op het station zijn in het India’s, en af en toe is een oproep ook in het engels, maar dan met zo’n accent dat het bijna niet te verstaan is. En omdat het de eerste keer met de trein is ben ik natuurlijk een beetje onzeker. Drie keer aan de informatie balie gevraagt waar mijn trein komt, en op welke hoogte ongeveer mijn rijtuig staat (want die treinen zijn altijd een km lang) Maar ja, nu alleen maar wachten, ik zal de GameBoy eens afstoffen, nu de perfecte gelegenheid.
Ondertussen zit ik nu in de trein. Die vertrekt dus om half 3, en komt aan de volgende ochtend om 4:45 !!!!!! (pff wat een tijd). Ik heb de luxste versie geboekt, want er was niks anders. Dan moet je je een soort gevangenis trein voorstellen. Helemaal volgepropt met bedden in drie verdiepingen, waarvan de middelste nog opgeklapt is zodat je nog gewoon kan zitten. Denk aan een Nederlandse eerste klas coupe, alleen zonder deur naar het gangpad (gewoon open dus) met aan beide kanten 3 stapelbedden, en waar bij ons de gang is, daar ook nog twee bedden. Het luxe aan dit treinstel is dat het met air condition is (er was dus niet anders beschikbaar), wat betekend dat het koud is binnen, en dat de ramen heel klein zijn, heel donker getint, niet open kunnen en met tralies er voor (voor het gevangenis gevoel). Ik zit met mensen die niet erg spraakzaam zijn (ook voor het eerst), en er lopen mij te veel kinderen rond, dus ik houd me hart vast voor straks tijdens slaap tijd. Momenteel gedragen ze zich voorbeeldig vind ik. Ik heb geen idee of er eten of drinken in de trein te krijgen is, alles is voor mij ook voor het eerst, dus ik ben benieuwd. Ik heb maar een paar bananen op het perron gekocht voor de zekerheid.

Ondertussen is het 21:00, en het bleek dat je eten kon bestellen, en dat werd om 8 uur netjes langs gebracht. Daarna kieperde de hele trein de afval naar buiten, daar zijn ze goed in hier. Er komt verder elke keer ventjes langs met snacks en drinken, die stappen op een station op en stappen dan volgend station weer uit, en waarschijnlijk met een andere trein weer terug met hetzelfde verhaal. Gezien de lage kosten moeten ze daar wel wat mee kunnen verdienen, en alles is vers (alhoewel er wel word gewaarschuwd geen eten van vreemden te kopen).
Ik heb verder net mijn bed (nou ja, brits) op gemaakt, en dat viel niet mee, want ik heb ongeveer 40cm tussen bed en plafond, dus ik hoop dat ik geen nachtmerries krijg vannacht 🙂 , dan krijgen we bulten op de kale kop. De trein kabbelt met een rustig vaartje verder, en omdat het niet hard gaat (ik denk zo 60/70 km per uur op top), lig je ook niet te denderen of uit je bed te rollen.

. Heb nog best redelijk geslapen, met de oordopjes in. Werd alleen twee keer wakker omdat er iets over me gezicht liep, het zullen we kakkerlakken geweest zijn, want die zag ik eerder ook al lopen.

En tja, daar sta je dan op een vreemd station om 4:45 in de ochtend. Denk niet dat het rustig is hoor, het is mierenhoop werk, erg vreemd. Gelukkig hebben ze een bagage-room, waar ik me zware rugtas heb afgegeven, en kan nu met de lichter tas lekker een hotel zoeken. En dat dan om 5 uur ’s ochtends, kan je je dat in NL voorstellen? Heb nu wat ervaring wat je kan krijgen voor welke prijs, en diverse hotels waren vol, of te duur, of te vies, en toen ik eindelijk de moed een beetje wilde opgeven kwam ik het perfecte hotel tegen. Voor 250 roepies incl tv en warme douche (jaja, voor het eerst deze week, dus ook al onmiddelijk al het w-water van heel het hotel opgemaakt haha) redelijk bed, en centraal in de herrie (eh vlak bij het station dus). Ze hebben wel de 24hr uitcheck regeling, dus dat betekend dat ik ook om 6 uur ’s ochtends moet uit checken. Mmmm, minder goed plan.

Bangalore noemen ze ook wel de Silicon Valley van Azie, de stad is erg westers opgezet met brede straten en mooie winkels (ik zag zelfs een Domino’ s Pizza en een Pizza hut, geen Mac gezien), groot park in het midden, en dat viel gelijk op, niet zo warm als aan de kust, ’s ochtends is het zelfs gewoon fris. Inwoner aantal 4,5 miljoen. Alles ligt ver van elkaar, dus het is niet een loop stad. Je moet veel met de riksha doen, en dat loopt best in de papieren als je dat vaak doet (zo’n 30 roepies ben je gauw kwijt per ritje). Heb ’s ochtends toch een loop poging gedaan, maar er was veel dicht (zondag he), dus al snel opgegeven. Dus maar retour hotel en omdat het nu toch wel warmer werd besloot ik een bezoek te brengen aan het publieke zwembad (meer zwembaden zijn er niet volgens mij). Ik heb daar echt gelachen, wat een armoedig zooitje. Op zich een mooi zwembad hoor, olympisch formaat, met toren duikplank en zo. Aleen was er zoveel alg aan de zijkant gegroeit dat het bad niet blauw maar groen was. En, een toegangs kaartje koste 10 roepies , later bleek, voor maar een half uur. Het was best druk, en 70% van de india-ers zwemmen gewoon in hun onderbroek, of wat daar voor moet gaan. Sommige dingen zou ik aan de vuilnisman niet eens durven meegeven, maar toch iedereen zwom vrolijk rond. En gelijk veel aanspraak want ik was de enige witte melkfles in het bad. Tijdens de gesprekken die je dan doet daagde mij ineens het verschil tussen de mensen uit Sri Lanka en de India-ers. In Sri Lanka is het gesprek ook snel op gang, maar ze gaan door met praten totdat ze op een gegeven moment je uitnodigen om thuis een bakkie te doen of zo. De india-er vraagt waar je vandaan komt en zo, wat je doet, al de gewoonlijk vragen, en zegt dan ‘ Ok , bye bye’ . Ze blijven wat afstandelijker, maar wel altijd vriendelijk. Ook als er iemand op me af kwam, waarvan ik dan vanuit het uiterlijk dacht van oh jee… was het altijd een leuk gesprek. Bij de uitgang v/h zwembad nog een vaag gefrituurt ding gegeten.

Daarna retour hotel, wat shoppies bekeken, weer een vaag glas uitgeperste suiker-riet gedronken, waarvan ik dacht als ik hier geen buikloop van krijg…, daarna pilsje gedronken (hier zowaar vrij verkrijgbaar) , en gaan eten. Daarna met het personeel van het Hotel kricket gekeken (wereld kampioenschap is bezig, dat leeft hier heel erg, net als bij ons wk voetbal), waar ik dus bijna bij in slaap viel. Om een uur of elf gaan maffen, was een leuke dag. Hier in Bangalore zie je wat meer bedelaars, zwervers, dronkaards, en kinder arbeid dan in het andere gedeelte waar ik was. Probeerde een foto te maken van een 4 jarig meisje dat ze als dweilster hadden werkrn in een winkel, maar daar waren ze niet blij mee, en helaas alleen haar benen staan er op :). Verder zijn er hier in India erg veel juweliers winkels (als het maar blinkt), erg veel zoete koekjes winkels, die er overigens erg goed uitzien maar allemaal hetzelfde smaken, en veel winkels die rugzakken en tassen verkopen.
Arbeid zal hier erg goedkoop zijn, waardoor ze alles ook met arbeid oplossen. Zoals gister in het restaurant waar ik at, hadden ze een slaafje (jaar of 13) voor de tafels schoon te maken, een slaafje (jaar of 16) om de tafels leeg te ruimen, een slaafje (ook 16 of zo) om rijst bij de klanten op te scheppen en ook eentje om kerrie-sausjes bij te vullen als de klanten aan het eten zijn, en dan ben ik er vast wel een paar vergeten. En dan nog het legioen gewone obers. Zou is zo’n restaurant gauw vol haha.
Nou, genoeg voor vandaag, ik doe morgen nog wel wat, dus tot dan.