20030200 – Februari 2003, India zuid, van Bangalore naar Mumbai via Colva Beach*

11 feb 2003 – Bangalore , India
Geplaatst op Wednesday 12 February @ 16:55:32 GMT+1 door casper

Tja, het word saai, ik weet het, maar ik werd weer eens om 5 uur wakker. Toch nog tot 6 uur door kunnen sluimeren, maar toen kwam de herrie toch echt al met bakken tegelijk naar binnen. Misschien heb ik de slaap gewoon niet nodig, kan ook. Ik zit vol levenslust en zo, dat zal het zijn. Voor straf maar weer al het warme water van het Hotel opgemaakt, en een klein ontbijtje gedaan met de overgebleven koekjes van de vorige dag. Maar ja, daar kan een mens niet op leven, dus, hup en op pad op zoek naar een echt ontbijt. Nou, ontbijten plekken zat hoor, maar allemaal van die P&P plekken, en dat trek ik dus echt niet.

Na een uur lopen, echter nog niks eetbaars gevonden, en toen dacht ik, nou, dan bestel ik gewoon wat van die pannenkoeken met prut, en eet alleen de pannenkoeken op. Ik het minst vage ontbijt tentje in, bestel iets wat ik dacht wel vies zou zijn, en krijg idd van die pannekoekies met een kwak rode, en een kwak mint-groene saus er bij. Tot mijn grote verbazing waren die dingen dus echt lekker, het waren een soort Amerikaanse pannekoekjes, beetje zoet, en die sauzen waren ook heel mild, dus heerlijk lopen smullen (met een hand dan he, want je linkerhand mag je niet gebruiken).
Hierna nog wat foto’s lopen nemen, het hele voltallige personeel van het Hotel wilde op de kiek, nou, makkie toch, want kiekje nemen, laten zien, en dan weer deleten haha (gemeen he), maar om toch een indruk te geven zal ik de foto’s van de slaaf 4e verdieping afdeling vloeren boenen (ja echt hoor, is geen gekheid) en de slaaf 3e verdieping… onbekend wat ie uitvoerde. Verder mijn tas gepakt, en boel geruimt, en omdat mijn trein pas om 4 uur ging, en het woord Domino’s steeds door mijn achterhoofd zoemde, heb ik de bus genomen en een heerlijke Domino’s panpizza Margharita met extra kaas gegeten. Prompt van genot de cola over me shirt en broek gegooid, dus met een natte plek weer terug naar Hotel.
De riksha naar het Station gepakt om 2 uur (het was een ander station, in een ander gedeelte van de stad als waar ik aan kwam, en me gesetteld in de trein. Dit keer had ik een 2e klas slaapplaats zonder air conditioning geboekt, is de helft van de prijs. Het leek allemaal goed te gaan, mijn gedeelte bleef redelijk leeg, totdat er 7 Tamils in mijn gedeelte kwamen zitten. het waren laatste jaars wiskunde studenten op een uitje. Nou ja, dat heb ik geweten. Aardige gasten hoor… maar luidruchtig… om 1:30 ’s nachts liepen ze nog te zingen uit volle borst, en niemand die er wat van zegde.
De trein zonder AC is minder luxe, de banken zijn een stuk harder, je krijgt geen kussen of deken, en het is er waaarrrrmmm. Ik had weer een bovenste slaapplek, maar die was minstens 20cm smaller dan die in de vorige trein.
Wel nog gezellig lopen kletsen met een India-er die handelde in brandweer apparatuur, en onderweg naar een show was.
De trein had een ETA van 6:45, en ben veel wakker geweest snachts, dus echt veel geplande heb ik niet. We waren een half uur te laat aan, en ik heb onmiddellijk mijn bullen gepakt en ben het station uitgelopen, alle touts (dat is de benaming voor de mensen die overal bij stations zijn en je van alles aanbieden, zoals Hotel, taxi’s trips, eten, noem het maar op, en ze kunnen soms erg lastig zijn) lekker genegeerd, en naar het 12km verderop gelegen bus staion gelopen (tenminste dat dacht ik),. daar na lang vragen de bus genomen naar het echte bus staion, vandaar na 345 keer vragen de bus naar Margoa genomen, en van daaruit de bus naar Kolva (of colva?) waar ik nu zit. dat is een badplaats als mmm, zeg maar spanje 30 jaar geleden. Ik werd daar door een tout opgevangen die me een lodge aanbood voor 200 ropies per nacht, en dat was wel goedkoop, dus ik met hem mee. We moesten 10 minuten door de duinen lopen (ect geen pad hoor, dus met twee rugzakken door het mulle zand), en kwam ik aan bij een heel klein pensionnetje, 9 kamers, erg basic, maar gewoon bed, ventilator, douche en toilet. Maar wel op het Strand. Onmiddellijk mijn kleren uitgedaan en naar de zee gehold, en een heerlijke duik genomen. Mijn gezicht was gewoon zwart van de roet van de trein. Heerlijk (koud) gedouched daarna, dorpje in gegaan om een fiets te huren, de trein naar Bombay te bespreken, en smiddags heerlijk op het strand gelegen (en natuurlijk gelijk verbrand). Lekker gegeten, nu ff netten, zo splaapjes doen..

15 februari, Colva India
Geplaatst op Saturday 15 February @ 06:51:29 GMT+1 door casper

Ik zit hier nu wel in het i-net plek te typen, maar omdat er geen telefoon lijnen en geen stroom is kan ik dit pas later uploaden. De power loopt nu op een generator, vandaar dat ik toch nog wat kan doen.

Ondertussen leuke dag gehad vandaag. (en dat was de 13e)

Heerlijk geslapen, zelfs tot 8 uur (jaja, het kan dus toch nog), en daarna heeerlijk OP het strand ontbeten, beetje te veel maar ja (Sinaasappelsap uit blik (bah), havermouth met banaan, scrambled eggs met toast en bacon, en Indiase thee, en dat voor 90 roepies (dus Euro 1,80) en daarna heerlijk gedouched. Naja, ik had dit ook wel nodig, want ik was de avond daar voor zooo moe, van dat reizen, en zo vies, dat ik er effe doorheen zat.
Omdat ik gister een paar uur op het strand had gezeten (en natuurlijk beetje verbrand was) wilde ik vandaag niet op het strand gaan zitten. Dus heb ik maar een scooter gehuurd, en heb ik mij in het gevaarlijke verkeer van Colva en Margoa begeven. Ze hadden al gezegt dat ik moest tanken, maar niet dat het zo snel moest, met het gevolg dat ik natuurlijk ergens midden in de bouche-bouche zonder bezine stond.
Dat was wel weer lachen (not dus). Ergens een lege fles geregeld, met de bus naar het dichtsbijzijnde plaatsje gegaan, en daar op een motor taxi (achterop dus) naar het benzine station en terug, koste wel weer hoop geld (want als ze weten dat je niet anders kan kost het atijd dubbel). Daarna heerlijk lopen crossen naar van alles en nog wat, paar keer de weg kwijt geraakt, but who cares. Ik heb wat plaatjes geschoten , kijk maar bij de foto’s.

Ondertussen was het een uur of 3 en ik had er wel genoeg van, (en toch ook weer honger) dus terug naar Colva en daar een bananen pannekoek gegeten, en terwijl ik daar mee bezig was werd ik aangeschoten door de miep van het reisburo-tje wat mijn treinticket naar Bombay zou boeken. Ze vertelde me dat alle treinen voor weken lang vol zitten, en ik kreeg mijn geld terug. Ondertussen kwam ik een Zweeds stelletje potten tegen (tenminste zo kwam het over), en die vertelde me dat ze per bus gingen, een bus met een slaap bed. Dat heb ik dus ook maar geboekt, vertrek om 5 uur ’s avonds, aankomt 8 uur ’s ochtends. Ben benieuwd.
Verder met de care-taker van mijn lodge een pilsje gedronken en veel over de india’s gewoonte van hem geleerd. Ook maar wat te eten aan hem gegeven, en werd prompt uitgenodigt om morgen avond bij hem/hun te gaan eten.
Ondertussen leer ik de mensen beetje kennen, en het bevalt me steeds beter. Als je met een Camera loopt, wil iedereen de hele tijd dat je een foto van ze neemt, (soms doe ik het ook wel hoor, zoals die stelletje jochies op het strand) maar meestal negeer ik ze maar. Als het helemaal niet anders kan maak ik een foto en wis ik hem weer, weten ze toch niet.
Morgen maak ik er een strand dag van, lekker niksen, lekker burnen… En… ik wens jullie allemaal… een kouwe winter toe whaoaoaoa (sorry, moest ff)

18 februari 2003, de Massage Bu-hu-hu-us
Geplaatst op Tuesday 18 February @ 08:56:37 GMT+1 door casper

Tja, je kan het al raden aan de titel… vanaf nu haat ik bus reizen. Ik was er al niet gek van, maar nu helaal niet meer.
De trip van Colva naar bombay duurde achteraf dus 15 uur, en dat in een positie waar je Ali-Ben-Taliban nog niet in wilt zetten.
Ik zat nog geen 5 minuten in de bus en ik baalde al. Er was zo weinig voet ruimte, dat ik mijn voeten dus niet recht vooruit kon zetten, en mijn voeten (zonder schoenen aan) dus schuin moest neerzetten om ze op de grond te hebben. Stel je verder voor, een gewone bus (zie foto), met daarin links en rechts van het gangpad een soort hokjes gemaak, en deze dan weer verdeeld over onder en boven. Onder stonden twee slaapstoelen (van dat woord klopt geen hout), en boven 2 bedden (maat kleine chinees). ik had een stoel , en zat naast een non-communicado India-er, hij kon geen Engels (ze zoeken ze uit voor me geloof ik)

Met zo weinig voet ruimte, was er evenveel hoofdruimte, ik moest me hoofd iets gebogen houden, anders zat ik tegen het plafond. Ik zag dat al de hele reis, ik werd al gek bij de gedachte.
De bus hobbelde als een gek, en met heel veel geluk kon ik in Goa busstation (na een uur), een andere plek krijgen, dat wil zeggen, de stoelen naast ons. De veel-pratende india-er ging mee, het verschil was nu dat ik 3cm meer voet ruimte had, zodat ik net mijn voet op de grond kon zetten.
Van al die inspanningen kreeg ik honger, en bij navraag zouden we om 21:30 voor eten stoppen. Dus, ik moest het zittend zo uithouden, maar na een uur werd ik al gek, en probeerde mijn slaap stoel in de ligstand te krijgen, wat onmiddelijk een hele zenuwachtige bedoeling opleverde van ventjes met ‘ no-no no, please later, i come later, i help you” . Maar ja, ik toch maar half die stoel naar achter gerost, zo kon ik tenminste een beetje redelijk zitten.
Om 21:45 werden we idd als vee uit de wagen gejaagt, en in een rij langs een buffet geloods, waar er van allerlei pannekoekjes en prutjes., Was goed te eten hoor, niks mis mee. Ook een heel lekker klein zoet nagerechtje, jammie.
Enfin, na 30 minuten werden we weer de bus in gejaagt (ze gebruikten nog net geen stroom-stokken), en terug in de bus eindelijk mijn stoel zo recht mogenlijk gezet.
Stel je dan voor, in een land als India heb je natuurlijk geen snelwegen, en al helemaal geen wegen die RECHT gaan, elke 10 meter is een bocht. En als er dan, per ongeluk, een stukje rechte weg is, gaat iedereen als een gek inhalen, met alle resultaten van zigzaggen, tutteren e.d.. Dan kan je je voorstellen dat je in zo’n bus, alleen maar stabiel kan liggen als je op je rug gaat liggen, en tja, daar was de bus natuurlijk net te klein voor. Optie was dus op je zij liggen, of op je rug met je benen omhoog tegen het zijwandje aan. Dus elke keer als de chaffeur met 80 km door een 60km bocht ging, of hij plots moest remmen vanwege iets (elke km 1x ongeveer) , viel je weer half uit je bed, of moest je je goed vasthouden om niet tegen je buurman aan te donderen. Komt nog eens bij dat de weg door gebergte ging, waar het dus eigenlijk gewoon koud was snachts (had ik ook niet verwacht), ik geen warme kleding bij me had, en een domme toerist zijn raam niet dicht kon krijgen en ik het dus behoorlijk koud had. Nouja, alle ellende weegt dan twee keer zo zwaar, en per uur moet je dat dan 2x vermeningvuldigen…. dus die trip duurde heeeeeeeel lang. Ik heb een keer 20 minuten geslapen, verder niet. Je weet dus hoe blij ik was dat we in Bombay waren, geradbraakt en al.

Vanuit het bus-eindpunt een taxi naar het grootste centraal station gepakt om te kijken of ik een ticket vast naar Kalkutta kon kopen (dan had ik dat maar vast), maar na 7 keer in een andere rij te hebben gestaan is met dat niet gelukt, en heb ik het advies gekregen om op de dag van vertrek, om 8 uur sochtends er te zijn, dan komt het toersten quata vrij , en da nis er zeker een ticket verklaarde de laatste man (jaja, op hoop van zegen dan maar).
Hierna een taxi genomen en een hotel gezocht, beetje duur voor mijn doen (800 roepies, Hotel Apollo), maar ik had geen puf om verder te zoeken. Daarna lekker gedouchted, er was warm water hadden ze gezegt, maar dan zeker alleen in andere kamers (bij latere navraag moest je dat aanvragen 5 min van te voren, dan deden ze de boiler of zo aan), en heerlijk ontbeten in Cafe Churchill, met super lekkere koffie (daar ga ik zeker naar terug).
Daarna werd ik buiten mijn hotel door de zoveelste ‘ tout’ aangesproken, en omdat ik toch wat wilde gaan zien ben ik met deze gast meegegaan, hebben we fietsen gehuurd, en zijn in de stad gaan rondcrossen, op zoek naar mooie plaatsen en later een zwemplek. Dat laatste niet gevonden. Wel een wasserij waar ik me was naar toe bracht, en na een paar uur fietsen had ik het wel gehad, het was echt te warm. De fietsenverhuur man naaide me waar ik bij stond, en omdat ik beloofde de volgende dag nog eens te gaan (not dus) kreeg ik toch nog wat geld terug. Daarna heerlijk tica chicken Byriani met rijst gegeten, en heeeeel vroeg naar bed gegaan (8 uur) en lekker geslapen, behalve dan de Jonathan (he Jona, bedankt he 😉 ) me om 3 uur snachts belde met de vraag of ik hem misschien gebeld had want hij had een oproep gemist. In mijn dronken slaap heb ik niet veel zinnigs kunnen zeggen geloof ik, maar ja.

Nou, dat was dag een van Bombay, zit nu in een internet Cafe, waar ze ook cd’s konden branden, alles klaar gezet om me foto’s te branden, maar de cd’s werken dus niet, klote. Zo maar kijken of ik betere CD’s kan kopen ergens. Morgen of overmorgen zal ik nog eens wat typen vanuit Bombay, want ik blijf hier nog een paar dagen.