20030800 – Augustus 2003, China de 3 kloven en Shanghai

19 augustus 2003, the three gorges
Geplaatst op Tuesday 19 August @ 08:34:28 GMT+1 door casper

The 3 Gorges in het goed Nederlands vertalen? Ik weet het niet, wie het wel weet mag het zeggen. Ik denk dat de drie kloven het dichts bij in de buurt zou komen. Maar een gorge is een ander woord voor een Canyon, denk aan de grand canyon. En de drie canyons liggen in de Yangzi rivier, een van de grootste en belangrijkste rivieren van China. Deze rivier heeft in de loop der eeuwen een zo’n diepe geul gegroefd, dat het spectaculair zou moeten zijn. Vandaar dat er toeristisch achtige excursies te doen zijn van 3 dagen, dan vaar je met een boot over die Yangzi en passeer je deze schrikbarende natuur verschijnsellen. De vaart begint in Chongqing en eindigt in Yichang, hemelsbreed een km’tje of 500 schat ik.
Het Australische echtpaar wat ik in de Siberie Express trein had ontmoet had me al gewaarschuwd voor erge Chinese toestanden, en me aangeraden met de boot de Victoria mee te gaan….maar ja, Casper eigenwijs, wilde het op de Chinese manier doen…

De busreis van Chengdu naar Chongqing heb ik in het Forum beschreven dus daar zal ik niet langer over uitweiden. Rest me ,wat dat onderwerp betreft, alleen nog te zeggen dat het niet gestopt is met regenen, en Maggie en ik met een kabel baantje hoog over de stad Chongqing heen zijn ehhh gekabelt. Om daar te komen hebben we halsbrekende toeren uitgehaald, via glibberige trappetjes en diepe enge afgronden, want we zouden en moesten met die kabel baan mee.

Het was een spectaculair kabel baantje, jammer dat het weer wat minder was

Ik heb er foto’s van gemaakt, dus hopelijk hebben ze in Sjanghai mogelijkheid tot uploaden.
Om 6 uur in de avond mochten we de boot op. We werden door een soort gids in een rap tempo naar de aanlegplaats geloodst, en daar bleken nog wel 10 boten te liggen, die allemaal dezelfde trip gingen maken, en helemaal vol met Chinese toeristen werden geladen, net als mijn boot. Onze boot was niet nieuw, volgens mij ooit een ferry geweest of zo. Het ding had 3 dekken, een restaurant, een tv room (naja, niks van voorstellen) en dat was het. Ik deelde mijn hut met twee Chinese mannen, die beide erg onaanspreekbaar waren en geen woord Engels spraken en ook geen moeite deden enige conversatie aan te gaan, zelfs niet met handen en voeten, en zelfs niet na een paar probeersels van mijner kant. Tja, dan niet he. In mijn hut stonden 3 bedden, en er was een mini badkamer met een hurk toilet, en een douche en een wasbakkie. De douche was boven de hurktoilet, dus je stond in de plee om te douchen. Verder was het niet luxe, maar ook niet slecht…. op een ding na….. het schip zat vol met Chinezen.

Ik heb al eerder verteld over de gore gewoontes van de Chinezen, maar 3 dagen met ze op zo’n schip, dan leer je ze pas echt kennen. Pfffffff. Buiten al die vieze gewoontes van overal spugen (ook binnen), hoesten en niezen zonder hand er voor, kunnen ze ook heel goed heel hard praten en nog harder telefoneren met het mobieltje (want in een mobiel hoor je te schreeuwen), een deur NOOIT dicht doen maar ALTIJD dicht gooien, en in het algemeen gewoon NOOIT respect hebben voor een ander. Dit laatste in die zin van bijvoorbeeld nooit een deur open houden voor een ander, altijd zoveel mogelijk voor jezelf eisen, altijd proberen voor te dringen, als een prullenbak vol is, dan maar er naast gooien, als je noodles niet lekker zijn, overboord dumpen ) maakt niet uit dat een dek lager iemand dat op zijn kop krijgt, en dat heb ik echt letterlijk gezien hoor), als je in een gang loopt, en je kan er niet door, dan duw je gewoon iemand weg, zelfde op straat etc. (dat van die noodles, ik moest er wel om lachen, je denkt toch niet dat die gooier sorry zei of zo, echt niet) Ik kan me niet goed voorstellen hoe een volk, wat al zo lang bestaat, en claimt een van de hoogste beschavingen in de wereld te zijn, zo ongemanierd en bot kan doen tegen de medemens in het algemeen.

Maar goed, genoeg over het Chinese volk, maar je snapt dat die bootreis geen prettige ervaring was. Slapen was erg moeilijk in die tering herrie, en daar mijn hut genoten het ook niet echt nodig vonden om bijvoorbeeld de wc door te trekken na hun bezoek, werd de badkamer er ook niet echt vrolijker op. Verder was er op het hele schip geen engels bord, teken of letter te vinden. Er hingen wat informatie borden, maar niks was vertaald, ook het menu in het restaurant… het was maar gokken. De bemanning sprak geen Engels, en wilde dat ook liever niet proberen. Het gevolg was complete verwarring, want als het schip ergens afmeerde, had ik geen idee of dat voor 5 minuten of 5 uur was, en je moest maar een beetje gokken en kijken wat de Chinezen deden. Gelukkig was het Engelse meisje Maggie er en bleek er ook een Australische jongen op het schip te zijn die in China Engelse les gaf, dus er was gelukkig wel gedeelde smart.

Het schip vertrok om 8 uur, en mijn twee Chinese hut genoten lagen vrijwel onmiddellijk op bed. Er was eigenlijk ook nergens anders naar toe te gaan, want alle buitendek’s (of is het dekken) waren hermetisch afgesloten, en er stond ook nergens een stoel om op te zitten. Het restaurant werd ook afgesloten als het geen etenstijd was, en toen ik in de tv kamer ging zitten, waar een Chinese film zonder ondertiteling op een mini tv-tje draaide, wilde ze me 10 yuan berekenen. Dat ging me te ver, 10 yuan is een godsvermogen. En verder was er niks op het hele schip, tja dan ga je maar snel ook op bed liggen. En zo werd het duidelijk dat de chinezen geen enkel besef hebben van wat een toerist (binnen of buitenlands) graag zou willen zien of doen.

Het eten in het restaurant was goed, maar naar buiten kijken mocht niet (ja vanaf je bed door het raam heen), en zo kwam het dus ook dat alle Chinezen als maar heen en weer liepen van hut naar andere hut, waar ze weer mensen kende of zo, of naar de plee, of naar het warm water reservoir om hun eeuwige pot met noodles, of hun nog eeuwigere glazen pot met thee te vullen, om dan vervolgens al rumoerig schreeuwend, roggelend en spugend, terug te lopen naar hun hut om de deur van hun hut keihard dicht te slaan. Dit klinkt allemaal erg… en believe me… dat was het ook. De enige plek waar je naar buiten mocht, was een mini achter dekje, midden in de roet walm van de schoorsteen, en waar je na 5 minuten dus zwarte vlekken op je kleding en op je gezicht had. Geen optie helaas.

De volgende dag, na een hele slecht geslapen nacht, was ik blijkbaar te laat voor het ontbijt of zo, want toen ik me om 7:30 melde werd ik weg gewuifd als een stuk vuil, waardoor mijn wat minder goede zin (vanwege de korte slaap) naar een nog verder dieptepunt daalde. Het bleek dat we een half uur later aanlegde in ‘ ghost city’ en alle chinezen het schip verlieten om via een geheel verlaten stad (die ze aan het afbreken zijn omdat die binnenkort onderwater komt te staan) naar een of andere tempel op een berg te gaan. Omdat wij buitenlanders waren moest ik (en Maggie ook) 60 yuan betalen om naar binnen te mogen, want ik dus pertinent weigerde, waardoor ik ook niet naar binnen mocht natuurlijk.

Vanwege de Dam die men aan het bouwen is, gaat het water 30 meter stijgen, dus alles wordt omhoog verplaatst

De stop duurde een paar uur en Maggie en ik hebben wat door de regen door de spookstad gelopen, maar ik had er al snel genoeg van en ben vroeger terug naar het schip gegaan en heb wat lopen douchen na de douchekop eraf geschroefd te hebben. De eerste volle dag was erg saai, het was dat de twee andere buitenlanders er waren, anders was ik denk ik over boord gesprongen haha.
In de avond kwamen we bij de eerste canyon aan, helaas… het was donker, dus kon je niks zien. Volgens de Australische jongen noemde buitenlanders dit TIC (this is china), met andere woorden, zo is het hier nou eenmaal.

De tweede dag stopte we om een uur of tien, en werd diegene die dit geboekt hadden (ik gelukkig ook) over geladen in kleine bootjes (ik had geen idee waar mijn bootje lag, dus ben maar ergens ingestapt), en we werden met een Chinese gids met een megafoon door de ‘three little gorges’ gevaren, dit is een canyon met hele hoge stijle wanden, en een nauwe waterweg er door heen. Erg spectaculair, daar de wanden soms wel een km recht omhoog boven ons rezen.

En zo zien die kloven er uit, op zich wel leuk om te zien

Het was nog een beetje mistig, dus het was een heel apart schouwspel. Na deze 3 uur durende boot tocht werden we weer het schip in gepropt… om op bed te mogen liggen tot ´s avonds, waar we bij de grote dam in aanbouw aan kwamen, die er voor gaat zorgen dat het water niveau van de afgelopen 300 km waterweg, zo een 50 a 75 meter gaat laten stijgen. Je kan je voorstellen wat dat teweeg brengt, hele dorpen&steden moeten verkassen, wegen opnieuw worden aangelegd, bruggen gebouwd etc.

De sluizen van de Dam, onvoorstelbaar groot

Bij de dam moesten we door een sluis heen, joekel van een ding, en het duurde uren, waar we ons vermaakt hebben met bier en lol maken (schreeuwen naar andere boten die naast ons lagen). Op een gegeven moment had een groepje van 6 buitenlanders op het schip naast ons, een pluche aapje aan een touw gebonden, en ging dat overgooien naar ons, heel flauw, maar met bier op wel leuk. En ja, als de Chinezen zelf geen vermaak maken, moet je het zelf doen. We zouden ´s nachts om 2 uur op de plaats van bestemming aankomen, dus ben om 10 uur nog wat gaan pakken en gaan slapen. Wij drie buitenlanders hadden een bus naar Wuhan gereserveerd, en ik had het reservering kaartje, dus we moesten gezamenlijk die bus vinden. Toen om 1:30 allerlei bellen rinkelde waardoor ik wakker schrok, en we aanmeerde en mijn twee hutgenoten het schip verlieten, verliet ik dus ook, met een slaperige kop het schip, om buiten te wachten op de twee andere buitenlanders. Toen die na 10 minuten nog niet naar buiten waren gekomen, dacht ik van.., die zitten al in die bus, dus alle bussen die stonden te wachten afgelopen, maar niks hoor. Plots hoorde ik een chinees, die een paar woorden engels sprak en mij vertelde dat dit niet het eindpunt van de boot was, en ik dus te vroeg van boord was gegaan. Ik in volle vaart terug naar de afmeerplaats… helaas schip was weg… godverdegodver…. ik had geen idee waar ik was…., en het was half twee in de nacht. Ik had geen vervoer, het miezerde, en voelde me knap ellendig na zo een barre tocht.

Om een lang verhaal niet nog veel langer te maken, ik ben via heel veel omzwervingen om 9 uur in de ochtend in Wuhan aangekomen, moe door slaapgebrek, ingecheckt in het eerste Hotel wat ik tegen kwam (vies en duur) en ben Wuhan gaan verkennen, maar daar over later meer.
En dan denk je, ja, wat vond je nou van die tocht?. Nou, die rivier was zo gruwelijk vies, er dreef zo veel vuil, dooie dieren en puin in dat dat geen pretje was om naar te kijken. De canyons waren aardig, maar niet wat ik er van verwacht had. Het landschap was mooi, maar de hele reis was het mistig en regenachtig, dus echt genoten heb ik er niet van. Het gezelschap met zo veel Chinezen heeft mijn ogen geopend. Zonde van het geld geweest…..

22 augusts 2003, Sjanghai
Geplaatst op Friday 22 August @ 14:26:47 GMT+1 door casper

Ik zit nu al twee dagen in Sjanghai, dus ik kan er nu wel wat over vertellen. Sjanghai is net als Hong Kong, een erg belangrjke handelsstad voor China. In het verleden door de diverse kolonisatie machten veroverd (geen Nederland) heeft het wijken die bijvoorbeeld Frans aandoen (vies he) of Engels. Het is een joekel van een stad, met 13 miljoen inwoners zeker niet de kleinste in China.
Wat is er te zien in Sjanghai? Tja, behalve de erg beroemde ‘The Bund’ heeft Sjanghai de Pearl Tower, waarvan ze claimen dat dat het hoogste gebouw van Asie is. Als je ze vraagt hoe het dan zit met de Petromas towers in Kuala Lumpur, zegt men ineens dat Maleisie technisch gezien niet in Azie ligt….. jaaa, zo kan ik het ook.

Sjanghai, gezien vanuit de Pearl Tower

Maar, hoog is het ding. Ik ben er op geweest, en daar ik een lichte vorm van hoogtevrees heb, was het wel weer een prettige ervaring. Het gebouw is een soort lange staak, met op de verschillende hoogtes diverse groote bollen. Vanuit daar kun je over Sjanghai kijken, en omdat het een bal vorm is, kan je ook naar beneden kijken, en is het net alsof je met je voete nin het luchtledige bungelt, een heel eng gevoel. Maar… het uitzicht is schitterend, en omdat het vandaag voor het eerst sinds lange tijd mooi weer was, was het extra mooi (en erg warm).
Verder heb ik een dag lang met een Amerikaan (die Aaron heet), door sjanghai heen gefietst, waardoor ik nu nog zeer aan me reet heb, maar wel erg veel gezien, zoals het Franse gedeelte en het oude chinese wijk, die nog in staat van een paar honderd jaar geleden is. Ik heb met een boot tocht over de Yantzi gevaren, en de haven en bruggen gezien die uiteraard allemaal erg groot zijn. Verder zijn er nog wel wat meer sites te zien, maar ik had geen zin om het huis waar de eerste communistische vergadering werd gehouden te bezichtigen, en de zoveelste lama tempel heb ik ook maar achterwege gelaten.
Ik heb wel ruzie gemaakt met de Hotel manager. Ik verblijf in een van de oudste Hotels van Sjanghai, en deel de honeurs met bijvoorbeeld Einstein en nog wat meer beroemde mensen wiens namen mij even ontschoten zijn. Het is een erg mooi houten gebouw, en ik heb een kamer (zonder badkamer) voor 169 Yuan per nacht, maar daarvoor zit ik op loopafstand van het centrum, en verblijf in een stukje historie. Ik hoefde tijdens het inchecken niet vooruit te betalen, wat op zich raar is, en toen ik vandaag net even een middag dutje lag te doen (ja, ik begin op leeftijd te geraken haha) ging de telefoon. Hoe ik het in me hoofd haalde om nog niet betaald te hebben, en of ik onmiddelijk benee wilde komen om te dokken. Ik zei dat ik dat zeker zou doen, als ik wakker was, over een uur of twee, en toen die gast bleef zeggen .. now now… heb ik maar thank you and goodey gezegd en opgehangen. Tja, je kan het raden, 5 minuten later stond de manager voor de deur, en die heb ik hetzelfde gezegd, waar die niet blij mee was. Maar ja… wat kan ie anders doen? Om 5 uur netjes betaald zoals het hoort, daar ging het niet om.
Verder veel gelopen, wat verse kleding gekocht, wat illegale films er bij (sorry) en hele rare dingen gegeten, een keer vermoed ik dat het ingewanden waren. Omdat ze geen menu’s in het Engels hebben is het vaak schipperen met eten bestellen, en ik ga he liefst op plekken eten waar je iets kan aanwijzen. Ik bestelde zo in een food-court iets wat ik dacht dat het kip was… en ondanks dat het best redelij klekker is… denk ik dat het iets anders was. Me nieuwe schoenen lopen lekker, vandaag aangevuld met 3 paar sokken en een mouwloos t-shirtje, gister al een korte broek en een polo-shirtje gekocht, dus me backpack zal wel weer uit gaan puilen. Maar.. al het drop is bijna op, dat scheelt al een stuk.

De bekendste winkelstraat van Sjanghai, helaas een mac op elke hoek

Ik heb een trein ticket naar Hanzhou gekocht, niet al te ver van Sjanghai (2 uur treinen), schijnt een hele mooie stad te zijn, maar mijn LP boek waarschuwde niet in het weekend te gaan… en het is morgen zaterdag. dom dom dom. Hopen dat ik een hotel kan vinden, want het schijnt daar dan erg vol te zijn. Het is ondertussen hier erg warm geworden, 35-37 graden. Ik hoorde dat er in het zuiden bij Hong Kong een tropische storm aan het arriveren was, dus ik zak maar niet al te snel naar het zuiden af.
Er staan hier op elk belangrijk kruispunt van die flierefluiters met een fluit in hun bek, het verkeer toe te fluiten. En dan op elke hoek van het kruispunt. Als je als voetganger dan door rood wilt lopen, beginnen ze erg zenuwachtig te fluiten en te gebaren of met een vlaggetje te zwaaien, dat is erg komish op zich, want die chinezen houden zich zoals ondertussen bekend aan geen enkele verkeers regel, dus die lui fluiten zich de hele dag suf en dat staat echt heel stom. Ze doen net alsof ze heel belengrijk zijn, maar niemand let op ze. Beetje zeg maar nederlandse politie idee haha.
Het nieuwste geintje hier is vliegeren in het donker, met een vlieger met lampjes er op, dat is echt een heel fraai gezicht. Sommige van die vliegers (het is echt een volkssport) zijn enorm groot of heel lang, ik zag er net een van 50 meter lang (soort slinger leek het).
Het nadeel van weer in een grote toeristische stad te zijn is behalve dat het overal gigantisch druk is (met chinezen op vakantie) dat je ook elke keer wordt lastig gevallen door irritante verkopers, Ik denk dat me vandaag wel 40 keer een ECHTE rolex voor 200 Yuan (22 euro) is aangeboden, ze staan ook allemaal met dezelfde horloges te koop.
Hoop morgen wat vanuit Hangzhou te kunnen berichten.