20031100 – November 2003, Kathmandu en zuid Nepal

7 november 2003, Ik ga Kathmandu verlaten
Geplaatst op Friday 07 November @ 17:55:49 GMT+1 door casper

Heb net een bus ticket naar het aller zuidelijkste plaatsje van Nepal geboekt. Ben er speciaal voor naar het long-distance busstation gegaan op de motor die ik gehuurd had. Die motor had vanochtend wat opstaan problemen, want na 10 minuten starten (helaas niet automatisch) en door 3 man aangeduwd te zijn, wilde ie nog geen geest geven, dus zat er niks anders op naar de motor verhuurder te lopen (snif). Die haalde de bougie er uit, maakte hem schoon en de boel liep weer, maar dat kost wel weer een uur tijd. En verder… tja, hoop dingen gedaan, ik zal er een paar opnoemen.

Ik heb de hele dag lopen krabben. Het jeukt me aan alle kanten, volgens mij heb ik last van bed-luizen of zo. Ik dacht eerst dat het muggebulten waren, maar dat geloof ik nou niet meer, ik ga straks toch me bed eens goed inspecteren.
Je word hier gek van al dat gezeur aan je kop van mensen die je wat willen slijten. En toen zag ik ineens een leuk t-shirt hangen, met een leuke text. Die heb ik wat aangepast, daarna een mooi polo shirt gekocht, en er de volgende text op laten borduren:

No Hasish
No Rikshaw
No one Rupee
No TigerBalsem
No Taxi
No Carpet
No one pen
No Smoke
No Problem

Op de voorkant heb ik maar

Same Same… but different

laten zetten, mensen die in Thailand geweest zijn weten wat dat betekend.
Verder me was gedaan, en achter een t-shirt aangezeten die in de was is zoek geraakt. Daarvoor in de plaats heb ik een lange broek van iemand anders gekregen, en dat zou op zich een geode ruil zijn, maar ja, helaas is het mijn maat niet. Heb bij de was juffrouw van alles geprobeerd, maar ze spreekt en verstaat ineens bijna geen Engels meer, en lacht me lief toe, maar doet verder geen moer om me t-shirt terug te krijgen. Tja, dan houd het snel op, ik heb gezegd dat ik de Maoisten naar haar toe zou sturen met een bom, maar ze was niet onder de indruk.

Verder beetje boodschapjes gedaan, kaart van India gezocht, gevonden en gekocht, (kost ook weer een halve dag). Gisteren wat persoonlijke dingen terug lopen sturen die ik niet meer nodig heb, waardoor ik weer wat plek in me rugzak heb. Het was alles bij elkaar 17 kilo, jeming, wat zal morgen me rugzak lekker licht zijn. Mijn slaapzak, bergschoenen, warme winterjas, handschoenen etc, China boeken, kaarten en veel zooi. 17 Kilo, koste een gods vermogen, en een halve dag om het allemaal weer te versturen.

Zo zie je hoe je het druk kan hebben met niks.
Morgen dus naar zuid Nepal, is normaal een 8-9 uur durende reis, maar vanwege de vele checkpoints van het leger zou het wel eens 13 uur kunnen gaan duren. Dan ben ik wel aan de Indiase grens,. maar ik denk dat ik dan ook wel kapot ben, dus dan lekker slapen, en de volgende dag vroeg de grens over en dan een bus zoeken naar Patna, ook een 8 urige trip, om dan de dag daarop door te gaan naar de boeiende steden aan de Ganges en zo. Maar tegen die tijd hoop ik wel weer eens een internet cafe tegen te komen.

Ik ken India van het zuidelijke deel, en iedereen waarschuwt me dat noord-india heel anders is, mensen zijn veel opdringeriger en afzetterigder, en ik heb al vele negatieve verhalen gehoord. Ben benieuwd, ik zie het liever met eigen ogen. Men was ook erg negatief over Indonesie, en dat viel op zich best mee. Maar, als het tegen valt, we zitten zo in een ander land als het moet haha.

Verder vallen hier elke dag meer doden. Er zijn sinds eind augustus al 700 rebellen gedood, en 170 regerings soldaten, om van onschuldige burgers nog maar te zwijgen. Vandaag weer groot verhaal in de krant van een vent die per ongeluk achter tegen een leger truck aan reed, en die werd gelijk maar dood geschoten. Onschuldige vent was het ,die niet kon rijden, en dat met de dood moest bekopen.

Ook gebeuren er hier erg veel ongelukken, meestal met vervelende afloop. Ik moet er maar niet aan denken morgen met de bus, maar ga er maar vanuit dat de meeste mensen toch veilig aankomen.

Nog even wat dingen ter herinnering voor mezelf:

Een biertje kost 80 rps in winkel, 120-130 in restaurant (0,6 ltr)
Benzine is 52-58 rps per liter
Kamer in hotel, goedkoop kost 200-300 rps, duurdere luxe kan tussen 500-1000 rps kosten (maar heb ik nooit gedaan)
Eten in restrant (redelijke kwaliteit) kost je tussen 100-300 rps
Motor huren tussen 300-400 rps per dag
(een roepie(rps) is 1,2 eurocent)

nou dat was zo maar wat aangelul…als ik weer wat te liegen heb meld ik me wel weer.

8 november 2003, van Kathmandu naar Birganj
Geplaatst op Saturday 08 November @ 14:38:02 GMT+1 door casper

Jeming de peming, kan wel weer merken dat ik in de buurt van India kom. Ik heb een busreis achter de rug die zijn weerga niet kent. Deze reis komt zeker in de top tien van horror busreizen hoor.
Het begon allemaal onschuldig en goed, 6 uur opgestaan, om 6:45 uur was ik op het busstation, en om 7:15 reed de bus weg. Het was een klein busje, zeg maar een soort half brood, met een plek of 20 erin. Bus zat niet helemaal vol, de chaffeur was wat aan de te jonge kant naar mijn smaak (ik heb liever oude chaffeurs, die hebben wat meer ervaring). De reis koste 195 roepies (zeg 3 euro) en dat voor een trip van 8-12 uur. Valt mee dus.

We waren Kathmandu nog niet uit, of de ellende begon. Die gast begon me toch een stuk te scheuren dat je er eng van werd. Hij moet gewoon te veel naar het sport kanaal gekeken hebben en dan vooral naar de formule 1 wedstrijden, want hij kon het niet verkroppen dat er een auto/bus/vrachtwagen of brommer voor hem reed, hij moest en zou het voorbij gaan. Geen uitzicht? Scherpe bocht in aantocht? Diepe afgrond? Wegopbreking? Mist? Boeieeeennnnn, inhalen die hap. Echt, ik heb de eerste 4 uur doodsangsten uitgestaan. Je moet bedenken dat de wegen in Nepal niet zo breed zijn, en je kan mekaar paseren, maar dan net. Als er niks anders op de weg is natuurlijk, maar helaas, Nepal is net India, dus op de weg lopen koeien geiten kippen en ander beesten, verder lopen er veel mensen op de weg, steken die ook vaak over zonder te kijken, er zijn brommers, tractoren etc. Dus als je gaat inhalen net VOOR een bocht, is het gewoon gissen hoe het af gaat lopen. Vaak ging het goed, maar ook een paar keer niet, en dan is het vol in de remmen, of extra gas geven, beide opties zijn niet al te best voor het gestel. Het tweede gedeelte van de weg was heel erg slecht, waardoor hij niet veel in kon halen, maar als ie het dan deed, was het des te engerder. Langs en op de weg stonden uitgebrande bussen, buswrakken vanongelukken, vrachtwagens met gebroken assen, lekke banden, kapotte ramen, zelfs heb ik een vrachtwagen half over de rand in een afgrond zien hangen. Het leek wel Irak, zo veel wrakken stonden er langs de kant, en de chaffeur lachte volgens mij in zijn vuistje. Er waren heel veel aardverschuivingen en wegverzakkingen, soms ballanceerde we echt met een wiel over de afgrond heen.
Toen ik er wat van zij tegen de bus-boy, werd er alleen maar gelachen, en zo van, ach, alles komt wel goed hoor. Ondertussen hang je dus wel 4 uur met beide handen stevig aan iets, anders donder je van de ene naar de andere kant. Geen lekkere ervaring dus helaas. De bus had absoluut geen grip op de weg omdat ie zo hard reed en de boel zo stuiterde.
Goed nieuws was… om een uur of 2 kwamen we plotsklaps de bergen uit, en dat was dan ook echt plotsklaps. Van het ene moment op de andere, veranderede het landschap in een vlakte, steeg de temperatuur 10 graden en werden de wegen stukken beter. Het was net alsof je in een andere wereld was, heeel erg raar.
We hebben veel leger checkpoints ontmoet, en dan moet iedereen de bus uit, dan controleren ze je tasdsen (maar niet datgene dat nog in de bus ligt of op het dak, dommerds) en soms gaat het fout, want de bus was al 5 minuten van het checkpoint vertrokken toen we er achter kwamen dat we een oude man hadden vergeten, dus weer helemaal terug. Iedereen lachen (behalve die oude vent, die had volgens mij niet eens wat in de gaten).
Er was eergisteren in kathmandu een aardbeving van 4,2 op de schaal van richter, niets van gemerkt, Raar want ik was wel wakker op die tijd.
Morgen India in, en hoop daar een trein te kunnen vinden naar Patna.