20031100 – November 2003, Khajuraho, Orcha en Agra (India)

17 November 2003, Khajuraho
Geplaatst op Monday 17 November @ 11:12:52 GMT+1 door casper

De weg van Varanasi naar Khajuraho was deels per trein, deels per bus. Het gehucht Khajuraho ligt in het midden van niks, maar dan ook niks. Er is ook nooit wat geweest daar, de geleerde zijn het er dan ook niet over eens waarom nou juist daar een hele stoot met joekels van tempels gebouwd zijn, en dan nog wel tempels met een wat erotische ondertoon.

Anyway, mijn trein zou om 11:30 in de avond moeten vertrekken. Helaas heeft de Indiase NS ook nog wel eens last van vertragingen. Ik was betijd op het station, omdat laat over straat gaan in India geen goed idee is (zeker niet als vet bepakte bleekscheet, die riekt naar geld) , dus om 10 uur zat ik daar al. Het station was zwart van de mensen, die allemaal gewoon op de grond lagen te slapen, wachtend op hun trein. Drukte van jewelste dus. Enige info over op wel perron mijn trein zou komen kon ik niet vinden, en na wat navraag zou het perron een of twee kunnen zijn, maar ik moest maar op de omroep berichten wachten (die af en toe ook in het Engels waren). Ik zette mijn backpack en frontpack neer, bij een theestandje, en genoot van mijn bakkie, en de eerste India’ers die met me wilde praten stonden me al aan te staren, dus een gesprek was zo gemaakt. Helaas kwam er toen ineens het omroep bericht dat mijn trein (nr 5218) een tot dan toe onbekende vertraging had opgelopen, dus bestelde ik nog maar een bakkie thee.

Ondertussen zaten er twee Canadezen bij me in de buurt, en ook daar ging het gesprek vlot mee van start, dus de tijd ging snel genoeg.

Het werd later en later, en ik had de vorige 2 nachten ook al niet helemaal happy geslapen, dus ik voelde hem wel hangen. Om 1 uur in de nacht was de trein er nog niet. Om twee uur kwam die aankakken, waarna ik iemand hardhandig van mijn geboekte bed (nouja bed, houten kale plank) af heb gegooid, me neergelegd en als een blok in slaap gevallen ben. Helaas (soms) is India India, dus werd ik om 5 uur al wakker van de blèrende kinderen, schreeuwende en zingende mensen, en vooral van de thee verkopers die elke 3 minuten langs het gangpad liepen, en natuurlijk luidkeels vermelde wat ze verkochten. Later op in de ochtend werd deze vergezeld van fruit verkopers, krantenverkopers, vloerveeg jochies, schoenenpoetsers, ontbijt verkopers, pannenkoeken verkopers, en ga zo maar door, dus stiller werd het er niet op.
Een paar uur slapen doet je toch goed en om 11 uur arriveerde ik vol goede moed op het station in Patna, dat ook 3x niks was.

Al gauw besprongen door de nodige riksha ventjes, er eentje uitgezocht die me voor 10 roepies naar het busstation bracht, alwaar de bus naar Khajuraho al op me stond te wachten. Nouja bus, dat het ding nog rijden kon was al een wonder, maar dat de chaffeur dat ding nog op de weg kon houden was nog veel wonderbaarlijker.

De bus viel van ellende uit elkaar

Jeming zeg, wat een wrak, het stuur en stuurhuis trilde zo hard, dat het stuur echt sprongen van soms wel 40-50 cm maakte, en ik dus echt bewondering voor de chauffeur op moest brengen. De busrit was op een heel slechte weg, en duurde achteraf 5 uur. Ik had mijn laatste eten de avond er voor op het station genuttigd (een boterham met en ei er op) en dus begon de honger en dorst wel te knagen. Om 5 uur in de middag kwam de bus aan in het durpske Khajuraho. Aldaar een guesthousje uitgezocht (na wat zoeken, want er was veel aanbod) terecht gekomen in Guesthouse ZEN.

Na een lekker pizza met en biertje ben ik vroeg gaan slapen, om de volgende dag de tempels te gaan bezoeken. Behalve dat ik 5 US$ moest betalen om erin te komen (belachelijk) waren de temples lang zo groot en majesteus niet als in Cambodja, maar toch wel mooi.

Wel mooie temples

De afbeeldingen op vele tempels waren inderdaad erg erotisch, en men snapt nog steeds niet waarom dat is. Alle standjes zijn er wel te zien, en soms ook met dieren of andere vage voorbeelden.

Tja, de Iniase versie van een Porno film

De volgende dag (17de) ben ik om 5 uuur opgestaan om met een jeep het nationale park te gaan bezoeken. Dit park herbergt veel wilde dieren, waaronder tijgers, en men melde me dat de kans groot was dat ik tijgers zou zien. Nou, ik kan je vertellen, ik heb ze zelfs niet horen ritselen, zonde van me geld.

Daar daar loopt de tijger… oh nee, het is maar een steen

Paar herten en pauwen zien lopen, en meer niet. Naja, weten we dat ook weer.
Ik ga denk ik morgen of anders overmorgen naar Agra, de Taj Mahal bekijken…. maar dat in een volgend verslag

20 November 2003, Orcha en Agra – India
Geplaatst op Thursday 20 November @ 17:46:22 GMT+1 door casper
[ Bewerken | Verwijder ]

Reis verhaal 2003 Na Khajuraho, was ik van plan naar Agra te gaan, om daar te Taj Mahal te bezoeken, maar werd over gehaald door een van de mensen die in het Zen hotel werkte om via Orcha te gaan, en daar een nacht te verblijven. Het was op de weg (halverwege) naar Agra, 4-5 uurtjes met de bus, en er staan mooie paleizen en oude forten, dit terwijl het plaatsje zelf heel erg lay-back en rustig is.
Dus de 18de de bus van 9 uur uit Khajuraho gepakt, en na een hobelige rit om 1 uur aangekomen in Orcha. De gast van het Hotel die me deze trip had ‘ aangesmeerd’ was ook meegegaan.

Orcha heeft mooie oude paleizen

Na een guesthouse te hebben gevonden in de middag de nodige culturele bezoeken gedaan aan het oude fort en paleis, in de avond een ceremonie in een Hindhu Tempel bezocht (rare mensen die vals zingen, en dan zo hard mogenlijk, anders hoort de God je niet).

Pitoreque plekjes

en de volgende dag de bus naar Janshi gepakt, en daar door met de trein naar Agra.
Ik was voor Agra gewaarschuwd dat het ten eerste en verschrikkelijke puinzooi stad was, en ten tweede dat de riksha rijders er je de naam van het Hotel proberen te onfutselen, en je dan er naar toe brengen en een commissie van het hotel proberen te vangen (die dan bovenop de prijs van je kamer komt).

Bij het station van Agra uitkwam werd ik overvallen door van alles en nog wat die me wilde vervoeren, en na het station uitgelopen te zijn en alles van me afgeschud te hebben, (wat niet meeviel), een riksha rijder aangesproken. Ik zag de dollar tekens in zijn ogen springen. Hij noemde een heel laag bedrag (20 roepies) om me naar de buurt van Taj Mahal te brengen (ik noemde bewust geen Hotel naam) en hij was zo blij als een kind. Het was 8 kilometer, dus voor 20 roepies veel te ver en met mijn zware rugzak had ie er problemen mee om me te vervoeren. Dit deed ie ook al omdat ie honderduit prate om te proberen mij de naam van mijn hotel waar ik naar toe wilde te ontfutselen.
Echter, ik vertelde hem de smoes dat er een vriend van me stond te wachten bij de oost-poort van de Taj Mahal, en dat die een Hotel voor me geregeld had. Ik zag dat ie het niet geloofde, maar ja wat kon ie zeggen. Hij heeft echt alles uit de kast gehaald om me naar een Hotel te brengen en hij baalde als een stekker toen dat niet lukte. Want dat betekende dat ie maar 20 roepies zou vangen voor een rit die normaal 30 roepies zou kosten, maar voor een toerist waarschijnlijk wel 40, en dan had ik ook nog eens die dikke rugzak, dus hij werd steeds slechter gehumeurd.

Op een gegeven moment stopte ie ergens, en zei tegen me… dit is de east gate van de Taj Mahal. Nou was ik ook niet gek, en ik wist via mijn kaart dat dat absoluut niet waar was, dus ik wuifde hem door te rijden, en herinnerde hem aan zijn afspraak. De man werd nog bozer, maar kon niks anders doen dan door fietsen, en bij de eastgate aangekomen, vroeg hij me waar mijn vriend dan was, en hij zou wel wachten tot ie kwam. Ik vertelde hem dat ik het niet aardig vond dat hij een toerist probeerde af te zetten, en dat ie met zijn fooi speelde (ik wilde hem eerst 30 roepies geven ik had wel medelij met hem) maar gaf hem 25 roepies en vertelde hem door te rijden. God wat was die man boos, heerlijk. Ik ben zo vaak afgezet door een riksha rijder, nu eindelijk eens andersom.

Bijkomende leukigheid was dat de normale entree naar de Taj Mahal (wat naast mijn Hotel lag) 750 roepies is voor buitenlanders !!!! vandaag gratis was vanwege een vage feestdag, dus ik ben maar gelijk naar binnen gesneld. En tja, wat zal ik er van zeggen, zeker een mooi gebouw, maar dat daar nu alle ophef over is…

Mooi hoor, maar ik was snel uitgekeken

Alles is marmer, mooi wit marmer, en het is kollosaal groot, maar om nou te zeggen dat ik er van in me broek plaste… neee , sorry.
Ter plekke maar besloten de volgende dag gelijk door te gaan naar Delhi, en daar zit ik dus nu (20 november) na een vermoeiende en lange trein reis waar ik heel gezellig heb gekletst met de halve trein geloof ik.