20031100 – November 2003, Jodhpur en Jaipur (India)

26 November, Jaipur
Geplaatst op Wednesday 26 November @ 08:54:59 GMT+1 door casper

Ik heb in Delhi me ticket naar Nederland nog kunnen regelen. Vertrek (en kom ook aan) op de 16e december, dat is dus allemaal in kannen en kruiken. KLM moet me veilig thuis brengen.

Verder heb ik de 25ste de trein naar Jaipur gepakt. Die vertrok al om 6 uur in de ochtend, dus het was weer vroeg opstaan voor dit persoontje. Ze hadden in deze trein geen slaapplaatsen, alleen maar stoelen, in AC rijtuigen, dus dat was in verhouding erg duur. Kreeg wel eten onderweg, ala vliegtuig menu, en heb potje lopen armleuning worstelen met een botte buurman, die volgens mij het liefts mijn stoel er ook bijgehad had, want hij hing vaker over mij heen dan me lief was.

Maaaarrr… heelhuids Jaipur bereikt om 12 uur in de middag, en het na hele circus van riksha rijders afschudden en een guesthouse zoeken, ben ik beland in Comfort Guesthouse, voor 300 roepies per nacht (6 euro).

Indiase versie van de hond in de pot!!!

Tja, Jaipur staat hoog aangeschreven in de toeristische route, maar ik moet je eerlijk zeggen, ik weet niet waarom. OK, het is wat ze noemen de roze stad (nee, niet zo een). Ooit , in 1867 om precies te zijn, kwam de Prince of Wales op bezoek hier, en de toenmalige Maharadja besloot om de hele stad roze te verven, de kleur van een warm welkom. En dat is dus zo gebleven, met gevolg dat veel (niet alle meer) gebouwen een licht of donker roze uitstraling hebben, en tijdens het vallen van de duisternis deze kleur vanwege het veranderende zonslicht, steeds een beetje verkleurt.

Het Paleis van de Maharadja is natuurlijk ook….roze

Ok, leuk, maar eh… niet echt spannend. Verder is het een stad als vele andere in India, maar dat weet iedereen langzamerhand wel.

Nog snel even een ticket op het station naar Jodhpur gehaald, voor de volgende dag (eigenlijk nacht ) trein. In de middag een beetje rondgelopen in het oude stadsdeel, dat omringd door dikke muren en mooi roze gekleurd is, een bijzonder drukke en stoffige indruk maakte. Heb de hoge Marionet van de eeuwige wind beklommen (was nog wel eng ook), niet het paleis bezocht, want het zag er van boven op de Marionet niet bijster boeiend uit en daarna (en dat is denk ik mijn fout geweest), een glas citroen limonade bij een standje gedronken. Normaal doen ze dan gewoon wat soda (spuit) water uit een flesje bij wat uitgeknepen citroen, maar deze keer was het erg zoet (te zoet). Ik zag een potje met poeder staan, en vroeg de man of dat suiker was, en voor ik het wist gooide hij wat in mijn glas. Het bleek dus (zwart) zout te zijn, en of dat heeft een heel erg laxerende werking, of het glas was niet goed afgewassen, of ik heb iets anders verkeerds binnen gekregen, maar in de avond werd ik me een partij ziek zwak en misselijk, en na een angstige versnelde terugloop naar mijn guesthouse, met mijn billen strak samengeknepen, haalde ik de toilet nog maar op het nippertje.

Ik zal je de details besparen, maar ben er snachts wel een paar keer uit gemoeten om de toilet pot te verven. Vandaag voel ik me dus nog steeds slecht, en nu, na een Ibuprofennetje moet ik maar even me Guesthouse kamer uit, anders lig ik daar tot 12 uur vannacht (dan vertrekt me trein naar Jodhpur) in bed.

Henna verven kunnen ze in India als de beste

Doe maar niet zo veel dus vandaag, en ga niet te ver van een WC vandaan. Heb altijd de noodoplossing van de sterke darmstoppers, maar eerst maar zonder proberen. Veel drinken, weinig beweging, beetje TV kijken, is denk ik de beste remedie. En dan maar hopen dat Jodphur een betere stad is dan Jaipur.

Liep vanochtend de deur uit, lag er een dooie koe voor het guesthouse. Gatver, vies gezicht, de raven waren er al aan begonnen te smikkelen. Hoop dat ze het snel opruimen, anders gaat het vies stinken.

Kom hier de eerste kamelen tegen, die gewoon als paarden gebruikt worden om karren te trekken of te ploegen, ook olifanten worden hier als werk vee gebruikt. Is wel weer even wennen, ineens een kameel voor je harses te zien, maar ja, ik ga richting woestijn, dus het zullen er wel meer worden.

Gister liep ik op de markt, en ik was blijkbaar een bekijkenis. Ik bedoel, iedereen staarde me aan, en diverse malen werd me hand gegrepen door iemand die me de hand wilde schudden. Ik heb ooit eens gevraagt wat die India-ers met buitenlanders hebben. Blijkt dat men in de Bollywood film, vaak een buitenlander gebruiken als goed persoon. Dus een ‘zeg maar blanke’ heeft bij veel India-ers de image van goed en aardig persoon, iemand met wie ze dus gaarne willen praten. Kan leuke gevolgen hebben, maar vaak is het irritant, want we zitten weer in een VVVVV regel land (herinner mijn regel van Vreemde Vermenigvuldings Vactor Van Vijf Ventjes ). Voor nieuwkomers, als je met een persoon staat te praten, dan komen er vanaf nowhere allerlei mensen bijstaan, gemiddeld 5 per minuut. Dus als je een paar minuten staat te praten, heb je een hele meute om je heen. Toch kan dit ook leuke gevolgen hebben, want je komt erg makkelijk in kontakt met lokale bevolking.

Je voelt, ik loop maar wat te wauwelen, omdat ik eigenlijk niks anders wil doen dan rustig zitten, dus ik typ me vandaag maar even een ongeluk.
———————————————————————————————
28 November, Jodphur HELLO
Geplaatst op Friday 28 November @ 15:04:29 GMT+1 door casper

Ben gister in Jodphur aangekomen, na een zeer koude nachtelijke treinreis. De trein vertrok om 23:30 en kwam aan om 5:30, geen verwarming en slecht sluitende ramen en deuren, het was om te bibberen. Toch nog wel een paar uiltjes kunnen knappen ondanks de koude en het bed aan de zijkant. Die zijkant bedden in de Indiase treinen zijn veel korter dan de gewone, dus het was iets opgevouwen liggen. Gelukkig ging het met de gezondheid een stuk beter, het was maar een korte maagstoornis.

Jodphur staat erg bekend als de blauwe stad (nee niet daarom) en om zijn erg mooie fort. Veel huizen zijn blauw geschilderd omdat het een koele kleur is (het kan hier in de zomer makkelijk 50 graden worden) en men zegt dat het muggen afschrikt, maar daar geloof ik niet zo an.

Veel huizen in Jodhpur zijn blaauw

Het Fort, dat midden in de stad boven op een 125 meter hoge berg staat is inderdaad gigantisch mooi. Ik heb er gister middag rond gehangen, en als ik de foto’s op de site krijg zul je versteld staan. Het fort is nooit door enig vijandige macht bezet geweest, ondanks vele pogingen, en getuige zijn daarvan nog enige kanon inslagen en dergelijke. Binnen in prachtig gebouwde huizen en vanaf de muren heb je rondom een heel mooi zicht oop de stad. De kanonnen staan er nog, en terwijl je op de muur zit, met de stad aan je voeten, hoor je de geluiden van beneden opwaaien. De entreprijs was fors (250 roepies) maar daarbij kreeg je dan wel een erg mooi en moderne electronische gids mee, die erg veel uitlegt.

Supermooi fort, zowel van beneden als van boven als van binnen

Verder opvallend is dat heel veel mensen de buitenlander met ‘HELLO’ begroeten. In het begin is dat erg leuk, en voor je het weet sta je om de paar meter met iemand te praten. Maar na verloop van tijd word het irritant, omdat het zo veel gebeurt, en als je overal op in gaat je dus echt niet op schiet. Ondanks de goede bedoelingen (alhoewel veel kinderen roepen -Hello—one pen please–, en dat het enige Engels is wat ze kunnen) kan je niet overal op in gaan. Dat resulteerd dan weer dat sommige mensen, die met de beste bedoelingen HELLO roepen, geen antwoord krijgen, en dan pissig iets lelijks erachter roepen, maar ja, kan het ook niet helpen.
Verder is deze stad, die al aardig woestijnachtig begint te worden, erg boers. Het is duidelijk een provincie stadje, veel landbouw en veel armoede, (mmm, dat laatste heb je eigenlijk overal), maar de sfeer is hier erg leuk. Ben vandaag nog naar het Umaid Bhawan Paleis gelopen, dat 3000 man in 15 jaar hebben gebouwd. Een deel van het paleis is museum, een deel is Hotel, en een deel daar woont de huidige Maharadja nog. Ik heb wel wat luxe gezien in mijn reizen, maar dit slaat toch wel een hoop hoor. Jeming de Peming, die Maharadja heeft geld. Hele tuinen (het is woestijn hier) met gras en bloeiende bloemen, zwembad, marmeren badkamers om je vingers bij af te likken. Die gast heeft het voor elkaar hoor (ok ok ik ben ietsie jaloers).

Die Maharadja heeft zoveel geld, hij krijgt het niet op al steekst ie het in de fik

Verder had ik een brommertje gehuurd, maar die heb ik maar terug gebracht, want al lopende zie je veel meer, en het verkeer is hier toch erg druk.
Ik pak morgen om 10 uur de bus naar Jaisalmer, dat is een dorpske aan de rand van de grens met Pakistan, en midden in de echte woestijn, (weet je wel met van die zandheuvels) en men zegt dat het leuk is op een kameel door die woestijn heen te toeren voor een paar dagen, wellicht ga ik dat ook doen.