20040601 – Juni 2004, Amritsar en Delhi ( India)

6 Juli 2004, Delhi en Noord india en bochtige wegen
Geplaatst op Tuesday 06 July @ 08:23:48 GMT+1 door casper

Maandag 28 juni 2004.
Amritsa India
Heet

Na het gebruikelijke ochtend ritueel en wat schoonmaak werk mijn brommertje gepakt om de gouden tempel van Amritsa te gaan bezoeken. De gouden tempel is datgene dat dit stink stadje beroemd maakt (plus het feit dat het de enige grens overgang naar Pakistan is in heel India), en volgens vele het bekijken waard. Met me pieremechocheltje door de stad gescheurd, en dat trof veel bekijks en bij de betreffende tempel aangekomen was ie inderdaad erg indrukwekkend.

Het is een gore plas met groen water met in het midden een machtige en prachtig gouden tempel, een van de heiligste in de Sikh religie. In Punjab, de provincie alhier, is het merendeel van de bevolking Sikh. Sikh is een afgeleide van Hindoeïsme, maar wel degelijk erg anders. Zo mogen de Sikhs van hun geloof hun haar niet knippen, waardoor men een grote tulband op het hoofd draagt met daarin hun haar opgevouwen. Daaraan kan je makkelijk een sikh dus herkennen. Even terug komen op die groene plas met water, India zou India niet zijn als men niet vond dat dat water heilig was en allerlei geneeskundige krachten heeft, waardoor er dus ook ontelbare mensen een lege fles met goor drab vullen om het mee naar huis te nemen. Wat ze er daar mee doen is mij helaas onbekend.

De Atmosfeer in de tempel was gelijk die in Patna, waar ik vorig jaar was. Veel mensen, goedmoedig sfeertje, gratis eten, hoofddeksel verplicht en een hoop gelovigen.

Zonder hoofd deksel mag je het tempel complex niet in

De middelste tempel is inderdaad voor een gedeelte van goud. Binnen in zitten Sikjes 24 uur per dag uit de heilige boeken voor te lezen en lange rijen van mensen staan te wachten om even de tempel in te mogen om een heilig beeldje aan te raken. Bijna iedereen koopt wat etenswaar om te offeren. Dat is wel een raar gezicht, want alles wat geofferd word, word ook weer uitgedeeld, en wat er over is word aan de armen gegeven. Sterker nog, veel Sikh temples geven gratis eten en onderdak aan arme gezinnen, en liefdadigheid is een hele business geworden in dit geloof.

Ik was om een uur of 1 in de middag terug bij mijn camper en heb wat boodschapjes gedaan en een heerlijk dutje gedaan onder de ventilator in de tuin van het guesthouse, want het was erg heet.

Na het koken van de hele kip die ik voor Brox had gekocht (70 roepies, die hond eet duurder dan ik) ben ik s’avonds lekker bij de pizza hut gaan eten (set meal voor 95 roepies) en sliep rond een uur of 10.

Dinsdag 29 juni 2004.
Amritsa naar Delhi
Sliep erg slecht vannacht, en ik werd wakker met spierpijn. Toch begon ik de rit naar Delhi vandaag. Het was echter erg heet en heel drukkend en met die 45 graden hield ik het niet zo lang vol in die auto. Het was maar 450 km, en de weg was zowaar redelijk, maar 150 km voor Delhi ben ik gestopt om een Airco hotel kamer op te zoeken. Ondank dat het nog geen avond is heb ik toch in de middag een heerlijk middag dutje gedaan in de koude kamer en wat gegeten in het fast-food restaurant bij de buren. Kon geen kip vinden voor de hond dus bestelde in het restaurant maar wat gebakken rijst voor het beest. Naast het hotel was er een machtig park en daar in de avond wat rondgelopen met de hond, maar zowel hij als ik wilde zo snel mogelijk weer terug naar de airco kamer haha.

Woesndag 30 juni 2004
De rest van de afstand naar Delhi gereden. Dat is natuurlijk een immense stad, en het koste me wel enige tijd en wat fout rijden voor ik in de buurt van Para Ganj was. Heb mijn auto op het parkeerterrein van de New Delhi railway station gezet en zelf een Hotelletje met airco in ‘main bazaar’ genomen (Lords hotel, na onderhandelen redelijke prijs en goed schoon). In de avond het Nederlandse elftal zien verliezen tegen Portugal, en ik vond dat ze slecht en ongeïnspireerd speelde, dus verdiend verloren hadden. Later in de kranten zag ik dat men in Nederland daar een andere mening over hadden, zo zie je maar weer.

Donderdag 30 juni 2004.
Wat rond gelopen in New Delhi, wat gewinkeld. Heb een nieuwe memo recorder gekocht, dus ik kan weer me verhalen inlullen onder het rijden. Ook wat goedkope (lees illegale) DVD’s gekocht. De Mac bezocht voor wat drink werk en ijs, vlees voor de hond gekocht (en de slager wilde me twee keer laten betalen).
Nog wat lol gehad door bij de roltrap te gaan staan op het station. Daar hebben ze één roltrap, en de doorsnee India’er heeft zo’n ding nog nooit gezien. Je kan je de taferelen dus voorstellen als ze er ineens voor staan. Twijfelen, een voetje neerzetten, terug lopen, bijna vallen, kortom volkomen hilariese toestanden.
Later nog wat geinternet. Het eerste internet café wat ik bezocht had momenteel geen stroom, toen ik een uur later terug kwam was er wel stroom maar geen verbinding en toen ik de derde keer terug kwam was de computer die ik wilde hebben in gebruik. Ze hadden maar een computer met een usb aansluiting voor mijn portable harddisk. De vijfde keer dat ik kwam was er eindelijk stroom , verbinding en een computer, maar toen was mijn site down, dus ik gaf het op voor vandaag.

Vrijdag 1 juli 2004.
Vandaag Pankaj opgehaald. Ik kende hem van Kajuraho van mijn vorige trip, en toen ie hoorde dat ik in Delhi was wilde hij heel graag een stuk met me mee reizen. Ik vond wat gezelschap niet erg, en toen ie om 6 uur in de ochtend per trein arriveerde hebben we mijn spullen uit het hotel gepakt en met de auto terug naar het noorden vertrokken, richting koele bergen.
Reed om 10:30 Delhi uit, met een begin km stand van 120465. Ik was al een paar dagen een beetje grieperig, spierpijn en algemeen ellendig gevoel, dus ik haalde het tot hetzelfde Hotel waar ik op de heenreis had geslapen. Ze deden wat moeilijk over Brox, maar na wat praat dreig en slijm werk was het toch goed.

In Delhi hebben ze veel ‘Fast Food’restaurants, maar op de weg vanuit Delhi naar het noorden zag ik een ‘Quick Fast food’plaats. Ben er maar niet gestopt, maar ik denk dat daar het eten zo je mond in waait als je aan komt rijden.
Verder is privacy in India iets wat je zelf moet creëren. Mensen komen te pas en onpas, gevraagd en ongevraagd je auto binnen stappen. Iedereen is nieuwsgierig en allemaal willen ze alles van je weten, of je er zijn in hebt of niet. Het is in India duidelijk erger dan in Iran en Pakistan, daar hebben ze nog enig gevoel van privacy, in India is dat helemaal weg.

Zaterdag 2 juli 2004.
Verliet Pipli (zo hete de plek waar het Hotel stond) om 8:10 richting noorden. Begin km stand 120631 en het was al 34 graden. Na uitvoerige bestudering van de boeken besloot ik om naar Shimla te rijden. Dit was de dichtstbijzijnde bergplaats die wat te bieden had en was volgens de Lonely Planet (dom dom dom) het bekijken waard. Het rijden ging wel wat beter vandaag, en toen de heuvels en later de bergen begonnen kwam gelijk de koele lucht ide auto binnen en ik kan je niet vertellen hoe lekker dat was zeg. Na mijn Pakistaanse 55 graden en de Delhi hittel van 40 45 graden was dit paradijs. Elke 100 meter die we stegen ging de temperatuur een graad omlaag. Pankaj at wat Dahl (dat is erwten curry) in een vaag restaurantje dat waarschijnlijk niet goed meer was, want een half uur later stond ie de wc vol te kotsen. Hij ging hierna ziek op bed liggen, kon me wel voorstellen, en ik reed in me uppie verder naar Shimla. Arriverend in Shimla bleek dit een half Tibetaanse, half Indiaas dorp tegen een bergwand aan te zijn, met erg veel mensen, erg nauwe straatjes en geen parkeer ruimte. Zelf in het dorp zelf rijden was erg moeilijk, want de Indiase bestuurders zijn waarschijnlijk de lompste van heel de wereld. Ik had al ruzie met een chauffeur die me sneed, stopte, uitstapte en me uitschold omdat ik hem de gelegenheid tot passeren niet gaf. Pfff, die vent was echt zielig. Ik vertelde hem dat hij de slechtste rijder ter wereld was, maar hij reed snel door toen ie zag dat ik een links stuur had.
Om een uur of drie begon het heftig te regenen en de temperatuur zakte verder naar 25 graden. Pankaj, weer wat bijgekomen, kocht een hele kip (van mijn geld natuurlijk) , ik kocht wat groente en ik parkeerde de camper om 18:30 op de weg tussen Shimla en Bilaspur.
Waypoint N31.07.651 E077.05.608 op km stand 120865. Vandaag 232 km gereden.

Zondag 4 juli 2004.
Goed geslapen ondanks dat ik halverwege de nacht op moest om spullen binnen te halen vanwege de regen. In de ochtend probeerde Brox van alles om met wat loslopende honden te spelen, ondanks dat die met snauwen aangaven niet van hem gediend te zijn. Op; een gegeven moment begonnen ze allemaal tegelijk hem aan te vallen. Brox vluchtte maar werd toch nog flink in zijn kont gebeten. Ik hoop dat ie er wat van leert.
Reed om 10:20 weg en het was 29 graden en lekker. Ik begon me een beetje aan Pankaj te ergeren, hij voerde geen zak uit. Ik moest eten koken, opruimen, afwassen en schoonmaken, hij speelde gameboy en sliep. Ik zal het er met hem over moeten hebben, anders gaat dat niet goed. Dat deed ik dus ook, en hij beloofde beterschap. De sfeer verbeterde en de weg naar Bilaspur was bochtig maar verder redelijk. Er waren wat aardverzakkingen vanwege de regen maar verder was het goed te doen, alhoewel de snelheid laag was vanwege de vele bochten. Om elke hoek kon je een debiele bus chauffeur verwachte die midden op de weg reed, dus ik deed het kalm aan. Parkeerde in de avond aan de kant van de weg en maakte gebakken aardappels en groente, en vroeg gaan slapen. Einde km stand 121025, waypoint N31.47.105 E076.56.167

Nog even een theorietje voor het slapen gaan. In India zie je overal, maar dan ook overal pissende mensen Zouden de India’ers allemaal blaasproblemen hebben?

Maandag 5 juli 2004.
Om 7:50 vertrokken richting Dharamsala, om precies te zijn Mcloud Ganj. Dat is een klein dorpske in de bergen waar de Daila Lama woont en wederom volgens de lonely planet een bezienswaardig fenomeen. Morgen is de Daila’s verjaardag, dus er zal best wel wat te doen zijn en ik vond het gewoon even nodig om zijn hand te schudden. De weg was erg mooi en pittoresk, door prachtige bergen en groene valleien heen, vol met rijstvelden en alles rook fris en vers, geheel niet ala India waar normaal gesproken alles vies is en stinkt. Wederom was de gemiddelde snelheid laag vanwege de vele bochten, 25 tot 35 km/u was wel het maximum. Het laatste stuk weg van Dharamsala naar Mcloud Ganj was erg eng en heel smal maar zowaar toch goed aangekomen en geparkeerd op een klein parkeer terreintje net onder het dorpje.
Hoogte was 1740 meter, waypoint N32.14.385 E076.19.14