20040801 – Augustus 2004, Manali (India), mouse is back en Brox is ziek

23 augustus 2004, en Mouse is back, Brox erg ziek…
Geplaatst op Monday 23 August @ 06:41:01 GMT+1 door casper

Weer terug naar Manali gereden op de 15e, voor me favo Hotel geparkeerd (Samrat) en snel de was weg gebracht. Daarna wilde ik boodschappen doen, maar even vergeten dat het zondag was, dus alles (vrijwel alles) gesloten. Naja, dan maar lekker relaxed internetten en die boodschappen doen die wel konden. Omdat me scooty niet bepaald lekker liep moest ik alles lopen, op zich niet erg, maar met mijn toch nog wel niet 100% werkende been liep het wat moeilijk en koste het gewoon meer tijd en moeite. Lekker gegeten bij de firma Chopsticks, en nog even een film gekeken met wat lokaaltjes, maar de accu van mijn portable DVD speler was snel leeg.

Op de 16e dan wel de rest van de boodschappen gedaan en in de vroege middag geprobeerd me auto gewassen te krijgen, maar iedereen zag een buitenlander en vroeg gelijk het dubbele, daar had ik dus geen zin in. Dan maar niet. In de vroege middag terug naar de camping gereden, en de regen die in de nacht en vroege ochtend viel maakte plaats voor mooi weer, waardoor een lekker zwempartijtje in de rivier er toch nog in zat. 18 aug. 04 Gadverdepielekes. Wilde ik vanochtend een schoon shirt aan trekken, haalde ik het van het haakje of, zat het vol met gaten, alsof er iemand met een hagel geweer op had geschoten. Bij nadere inspectie zag ik weer muizen (of eigenlijk denk ik ratte) keutels. Bij nog nadere inspectie had mijnheer of mevrouw rat aan mijn goede schoenen gevroten, mijn shirt dus vernield, een aantal rollen toilet papier op en aangevreten en aan een aantal pennen lopen knabbelen. Ik had gedacht dat ie weg was, maar niet dus… MOUSE IS BACK. Dat ie een vreemde smaak had wist ik al, de grote zak met rijst vond ie weer eens niet lekker. Nu ging ie toch echt te ver, stel dat ie straks aan de elektrische lijdingen gaat knabbelen of de waterleiding, dan is de ellende niet te overzien. Rattengif moest ik hebben, in grote zakken vol, want DIT BEEST MOET DOOD!!!! En wel snel.

Brox’s hoesten werd vandaag ernstig, en in de ochtend lag mijnheer rillend op de grond als een bang juffershondje, dus hier moest ik ook snel wat aan gaan doen. Zijn haren vielen nog steeds uit, en ik begon hier en daar kale plekken te zien, dus er was meer aan de hand dan een simpel verkoudheidje, toch nog maar eens die domme dierenarts bezoeken in het dorp. Daar weer naar toe gelopen, en weer een half uur moeten wachten tot de sukkel op zijn scootertje aankwam. Hij zag me al zitten en keek me weer aan met zo een blik van ‘wat mot jij hier ventje’en wuifde me weg met een hand met de mededeling dat ie mij niet meer kon helpen. Omdat Brox het zwaar te voorduren had hield ik toch wat vol, en hij gaf de hond wederom een injectie, maar dit keer tegen huid problemen, maar de man kon toch nog tussen zijn lippen uitpersen dat ik naar Kullu toe moest (17 KM naar het zuiden), daar zat een goede dierenarts. In feite kwam het neer op een soort van bevestiging van zijn onkunde, ‘ik ben een koeien arts op het platteland, en van honden weet ik niks’. Al terug lopend begon het arme dier ook nog te braken. Gaf hem ieder geval een honden aspirientje uit mijn honden reis apotheek, en daar knapte mijnheer zienderogen van op en besloot de volgende dag naar Kullu te gaan.

De pijn in me rug was gister al weer een beetje terug, vandaag was de pijn in zijn geheel terug en daar baalde ik natuurlijk heel erg van. Als het dezelfde verloop als voorheen krijgt, word het een slopende geschiedenis, en daar zat ik niet op te wachten. Besloot om mijn oefeningen die ik elke dag deed trouw deed in opdracht van mijn moeder in ieder geval te verdubbelen in intensiteit en veel meer kon ik op dit moment ook niet doen.

Mijn bromfietske had nu denk ik wel definitief de geest gegeven. De koppeling, die de beste mijnheer de monteur in Dehra Dun had gemaakt, was een puinhoop. Hij heeft er denk ik niks van gesnapt, want ik weet niet wat ie gedaan heeft, maar elke dag liep het ding minder goed. Toen ik vandaag dan ook de koppeling zelf uit elkaar haalde zag ik dingen waar ik niks van snapte en die er eerder niet ingezeten hadden, en na een poging dit alles weer goed te krijgen deed ik blijkbaars iets stoms en klapte het hele koppelings mechanisme uit elkaar. Nou, onderdelen kon ik natuurlijk hier niet krijgen, dus ik denk dat het einde verhaal is. Wellicht kan ik er een Indiaér blij mee maken.

Met me fiets is het al niet beter gesteld, alhoewel dit euvel wel te verhelpen is, namelijk een defecte versnelling kabel. Dat kan ik straks in Manali of anders nog wel in Chandigar vernieuwen. Tot dan heb ik de versnelling maar vast gezet in de 3e, zodat ik ieder geval kan fietsen.

De muis heeft vermoedelijk toch iets van elektra kabels opgegeten, want mijn binnen verlichting in het bestuurders gedeelte doet het ineens niet meer. Dit is wel niet zoooo ernstig, maar toch iets wat ik wil verhelpen.

19 augustus 2004.
Brox was vanochtend echt erg ziek Hij reageerde op weinig signalen van buitenaf, wilde niet meer naar buiten om te plassen, at zelfs het stukkie kaas wat ik hem voorhield niet op. Hij lag alleen maar op de grond te rillen en de hoesten als ie zich bewoog. Ik had al afgesproken dat om 10 uur in de ochtend er een riksja zou komen om me naar Kullu te nemen om aldaar naar de dierenarts te gaan, en na ontbijt en ochtend ritueel de hond zover gekregen dat ie mee ging richting straat. Viel nog niet mee, maar uiteindelijk lukte het. Hond de Riksja ingesleept, en omdat die dingen nou niet echt vering hebben en ze klein zijn waardoor ze door al het andere verkeer van de weg worden gedrukt was het een erg hobbelige weg de gehele 17 km naar Kullu. Ik werd vergezeld door Sanju, een lokale jongen, die me de weg naar het dierenhospitaal zou wijzen, en daar aangekomen was ik gelijk aan de beurt. Het was een klein huiske met een groot bord die vertelde dat het een dieren-voortplantings-kliniek was. Ik vond het wel vreemd maar wilde alles proberen om mijn hundske beter te maken. De doktor bleek erg kundig en vertelde me al gelijk dat de hond een long ontsteking had en dat die dringend medicijnen nodig had (duh, dat laatste wist ik al wel). Sanju is die snel gaan halen bij een apotheek een paar straten verder, en toen die terug kwam werd me verteld dat ik moest leren hoe ik de hond een injectie moest geven, want hij had 5 dagen lang injecties met antibiotica en long ontstopper (tegen het slecht ademen) nodig, en het was onzin om voor een injectie naar Kullu te gaan elke dag. Nou, dat was wel effe slikken, maar de hond kreeg 4 injecties waarvan ik er twee moest doen om te oefenen, en het ging gelijk fout (naald raakte verstopt) maar het principe was snel geleerd. Brox gaf helemaal geen reactie op zijn injecties, en met veel pijn en moeite de hond weer terug de riksja in gesleept en terug naar de campsite met in de rugzak de naalden en injectie spul, alsmede een hoest siroop. Nou, Brox knapte hierna al snel een beetje op en in de middag dronk ie zelfs wat water.

Hond maar lekker laten slapen onder de auto en zelf eens lekker gaan zwemmen in de rivier, mezelf goed gewassen en even heerlijk van de zon genoten, het was vandaag erg warm.
Hierna de fiets gepakt en naar het dorp (Raison) gefietst om wat groente e.d. te kopen, en in de namiddag lekker relaxed een tukkie gedaan. Brox knapte in de middag al een stuk op en liep zelf een beetje rond te keutelen in de avond,, dus dat ging wel goed gelukkig. Hierna eten gifixt (met een pot tikka masala van Albert Heijn) en heerlijk de avond rustig doorgebracht met een filmpie en om half 11 gaan slapen.

Vrijdag 20 augustus 2004.
Brox was vanochtend duidelijk een stuk beter. Hij hoestte nog wel wat, maar het klonk al minder ernstig. 2 injecties in zijn kont gejast, dat ging zonder problemen, ik had doktor moeten worden. Verder lekker weinig gedaan. Weer was goed vandaag, wat kleine dingetjes gedaan zoals het fixen (naja half) van de versnelling van de fiets en het schoonmaken van de fietsdrager. Ook maar besloten om afscheid van mijn piaggio scooty te nemen, en het ding aan een paar lokalen hier op de camping cadeau te doen, onder andere aan die Sanju die me geholpen had met de zieke hond en de dierenarts. Of ze er blij mee zijn, God zal het weten, maar ze zullen ieder geval proberen het ding te fixen en er plezier mee te hebben. Het was vandaag goed weer, lekker gezwommen, zelfs getubed in de rivier. Ik zit nu lekker buiten (half 7 avond) met een lekker biertje en een zak chips en de muziek van Eric Clapton Unplugged aan.
Ga of morgen vroeg anders zondag naar Manali voor de was, vers water en boodschappen.

Zaterdag 21 augustus 2004.
Wat ik me op de hals heb gehaald met het weggeven van mijn bromfietsie, je moest eens weten. Dikke ruzie onder de mensen hier, want ik had gezegd dat dat ding van iedereen zou zijn, nou, dat kon dus echt niet he. Want die zou er een ongeluk mee maken, dan zou die de schuld aan zus geven, en het ene achterklap verhaal na het andere wantrouw voorbeeld kwam mij ter ore. Heb daarom maar gezegd : als jullie er niet uitkomen, neem ik het ding gewoon weer mee. Ik dacht dat ik jullie er happy mee zou maken, en als dat niet gaat, jammer dan maar, discussie gesloten. Dat was effe niet wat ze verwacht hadden denk ik, jammer dan maar, ik had geen zin in de hele dag bekvechten om me heen van mensen die vonden dat ze tekort waren gekomen of vonden dat ze recht hadden op iets. Doei doei, zwaai zwaai hoor.

Brox was weer bijna de oude vandaag, sprong pardoes weer het water in en liep van de auto weg zonder het aan mij te vragen (stout stout). Ook vandaag weer 2 injecties in de spieren van zijn achterwerk gejenst, hij keek er niet eens naar om. Erger is de hoest siroop die ik in zijn bek moet gieten, dat vind ie maar niks en is elke ochtend een hele stoei partij; gelukkig win ik altijd.

Er was vandaag iemand dood gegaan in het dorp (of vannacht denk ik), en ik vond bij een ochtend wandeling langs de beek/rivier ineens een man of 20 die bomen stonden te kappen. Ik had de connectie niet zo snel te pakken, maar die stonden dus hout te hakken voor de crematie, die prompt in de loop van de ochtend vlak voor mijn auto langs ging. De dooie (oude) man, op een houten baar van 2 stokken en met ene hoop oranje doeken er om heen werd naar de rivier gedragen gevolgd door de andere dorps genoten, aldaar aangekomen werd de boel lekker in de hens gestoken en de rook natuurlijk precies door mijn camper heen moest. Nou ja, gebakken mens ruikt niet vies, het idee is het wel, en de hele fikpartij duurde wel een paar uur. En in die rivier zwem ik nou elke dag…..

Verder nog een zeer heugelijk feit, DE MUIS IS DOOD, LEVE DE MUIS. Ik vond hem vanochtend bij het openen van mijn voorraad luik onder de zitting van Brox. Het was geen klein beest hoor, een flinke joekel, hoe die door die ventilatie kanalen heen is gekomen, knap hoor. Maar hij heeft een hoop schade aangedaan, en een hoop vies gemaakt. Gelukkig heeft ie lekker van het rattengif lopen knabbelen, dat een van de lokalen hier smakelijk had gemengd met meel en water, dat heeft hem ieder geval een flinke buikpijn gegeven haha. Heb hem met een brede grijns op me bek uit de auto getild en ritueel een flinke boog laten vliegen

Verder wat schoongemaakt, wat voorbereid voor mijn verhuizing naar Manali morgen, en vieze rijst uit een pak gegeten, gemengd met knakworstjes.

Zondag 22 augustus.
Naar Manali gereden vandaag, en kreeg twee lui uit het lokale dorp mee die ook daar naar toe moesten, en wat is er nou leuker dan met een buitenlander mee te rijden. Nog geprobeerd om mijn auto gewassen te krijgen, maar weer niet gelukt. Of het was dicht (zondag he) of er was een lange wachtrij. Jammer maar helaas. In Manali aangekomen snel de was weggebracht en het ritueel begonnen van boodschappen doen, camper schoonmaken van binnen, water halen vanuit het Hotel (in de gieter, steeds 10 liter, dus heen en weer en heen….) boodschappen doen, hond uitlaten, een mens kan het er maar druk mee hebben hoor. Plan is om maandag ochtend naar de monteur te gaan om te kijken of ie mijn binnenverlichting kan fixen, en daarna weer terug naar de camping. Ben daar dan weer een week, en hoop dan volgende week zondag voor het laatst naar Manali te gaan, om dan toch maar eens naar het zuiden af te gaan zakken, het word dan immers al bijna September. Nog een huishoudelijke mededeling, ik ben gewoon per mobiel bereikbaar hier in India, als je dat via tele-discount belt zijn de kosten best goedkoop, anders kunnen jullie je sms-jes via het zelfde nummer sturen (+91-9816373011) en die + moet je dus vervangen voor 00 in de meeste landen. Mijn Nederlandse nummer staat voorlopig uitgeschakeld. Denk er wel om, het is hier 4 uur later !!