20041000 – Mumbai, Goa (India) en stinkende strandjes

4 oktober 2004, Bombay en Goa en stinkende sardienes
Geplaatst op Monday 04 October @ 06:06:50 GMT+1 door casper
[

20-23 september 2004. Bombay (Mumbai) 3 dagen in Mumbai is wel genoeg. De stad leeft, er is veel te doen, veel te koop en veel te zien, maar de stad is ook erg druk, vies , lawaaiig, niet leuk voor Brox en erg vermoeiend. Toch in de korte tijd erg veel weten te bereiken, zoals een afspraak met de Fiat Garage gemaakt, mijn internet site geüpdate en mail beantwoord (half), hondenvoer gehaald (Pedigree Pal), bruin brood, salami en kaas gekocht, een hotel gevonden die Brox wel binnen wilde laten, drie shirts, twee korte en een lange broek gekocht en zo voort. Ik hoor je hier denken…. Pfff, dat doe ik in een middagje, maar dit is India, dit is Azië, das heel wat anders. Voor da je een winkel gevonden hebt die redelijk bruin brood verkoopt ben je een halve dag verder want iedereen stuurt je ergens anders naar toe. Dit zelfde geld natuurlijk voor de kaas en salami en ook een broek is niet snel gekocht, want alle winkels verkopen dezelfde schijt kwaliteit en dan voor een hoge prijs. Dus voor je een tent (en dat moet je letterlijk nemen hier) hebt gevonden die iets redelijk heeft voor een redelijke prijs, ben je ook een halve dag verder. Zoals ik al eerder schreef moet je in India goed uitkijken anders wordt je keihard afgezet, dat is zo met een flesje fris maar ook met een broek. Sterker nog, ik nam plaats in een restaurant eergister, bestelde wat te eten en een biertje en toen kwam de ober met het vage verhaal dat ik het bier van te voren moest betalen anders kreeg ik het niet. Ik ben maar opgestapt want van zulke rare verhalen ben ik niet gediend, bier genoeg in Bombay. Zo vroeg ik aan de parkeer wacht waar mijn auto stond, of ie wat water voor me kon regelen voor in mijn tank, na veel vijven en zessen moest dat 50 roepies kosten, veels te veel geld. Hem dus ook maar ‘vriendelijk’ bedankt en met gieters vanuit me hotel lopen sjouwen (ook niet alles, maar aan afzetterij doet deze sjaak niet mee).

Ook nog een leuke was dat ik in het Hotel lag te slapen, Brox op de vloer, werd er om half twee midden in de nacht op mijn deur geklopt. Voor dat ik wakker was, duurde wel ff, maar het kloppen hield aan en toen ik de deur open maakte stond er een dame, die me vroeg of ze mijn hond mocht zien. Vaste lezers weten dat ik het niet zo op prijs stel om voor zo een kut-smoes wakker gemaakt te worden, dus ik smeet de deur in haar gezicht dicht met de mededeling dat ze morgenvroeg de eerste zou zijn. Mmmm, rare mensen die romeinen ehh indiers bedoel ik
Anyway, ik heb me redelijk druk bezig gehouden de afgelopen drie dagen, en vandaag was vertrek dag en de afspraak met de Fiat Garage. Dus om 9 uur weg gereden vanaf mijnn parkeerplaats in Bombay-Colaba, Km stand 125534 en ik kreeg Rasool mee, die me de weg zou wijzen naar de LPG pomp en de Fiat Garage, Dit was wel makkelijk want ondanks dat ik het zelf ook wel zou kunnen vinden, is het hebben van een lokaaltje toch erg tijds besparend.

Om 10 uur was ik bij de Fiat garage, maar de luitjes daar specialiseerde zich meer in old-timers, er stonden er wel 10 of zo, van buick’s en oude Fords, tot prachtige lange onbekende merken slee’en. Mijn Fiat was blijkbaar een uitje voor de monteurs daar, en al gauw stonden er zo af en toe wel 8 man tegelijk aan mijn auto te werken (nou ja….kijken dan) en zo is er een hoop gedaan. De steenslag plaat onder de motor was kapot, daar had ik ooit tegen een grote steen mee gereden, maar deze werd netjes gerepareerd, zo ook mijn kapotte spiegel, alle remmen werden fysiek gecheckt, de spatlap die ik in Pakistan eraf had gereden gerepareerd, de banden en spanning, de motor en alle rubbers, enfin, de hele santenkraam werd nagekeken alsmede het verversen van olie en het vervangen van diesel en lucht filter. Dit hele geintje duurde tot 4 uur in de middag en koste maar liefst 15 euro. (ahem, daaar kan je in NL niet eens een monteur voor wakker krijgen). Wel viel op dat de kier tussen bus en camper gedeelte veeel groter werd toen de bus werd opgekrikt van eeen kant, ik kon zo naar binnen kijken en dat baarde me toch wel enige zorgen. Ook was de versnellingsbak-ophangings-rubber defect en waren er wat motor ophang rubbers gescheurd, niet ernstig maar heeft op zijn tijd wel aandacht nodig. Dit zal ik toch in NL moeten bestellen, en kijken of k dat op de een of andere manier hier kan krijgen. Wat die kier betreft zal ik contact met Knaus moeten opnemen, maar voorheen stuurde ze me al met een kluitje het bos in, kijken of ik nu wel wat info van ze kan krijgen.

Voor diegene die een goede garage zoeken in Bombay, ga naar Swadi Automobiles, dat is in Nana Chowk, redelijk in het centrum van Bombay, op een plek genaamd petit Compound (in het midden van de huizen van de Nana Chowk circle.

Om 4 uur reed ik dus met Rasool, die ineens had besloten dat ie ook wel naar Goa wilde, de richting van Bombay-Exit, en ik was eigenwijs en nam niet de weg die hij me aanraadde, met alle gevolgen van dien. Ik kwam uiteindelijk tercht op de verkeerde snelweg en moest een heel eind omrijden voor k de goede kant uit kon. Dit uiteraard in Bombay spitsuur, dan kan je wel raden dat het allemaal wel wat langzaam ging en ik om 7 uur er de brui aan gaf omdat het donker was en het was gaan regenen en ik met mijn nachtblindheid af en toe nog geen 3 meter voor me uit kon zien.. Ergens in een buitenwijk van Bombay, ik heb geen flauw idee welke, was er een cricket veld, en daar geparkeerd op de straat, en heerlijk in het gras gezeten.
Eind Km stand 125602 (68 Km gereden) Waypoint N19 11.902 E072 58.862.

24 september 2004.
In de ochtend was het heet en warm (echt, allebei tegelijk) en vertrokken om 10 voor 8. Nadat ik eenmaal op de hoofdweg (National Highway 17) was beland werd de weg best redelijk voor Nederlandse maatstaven, en erg goed voor Indiase begrippen. Het rijden op deze weg, na mijn ellendige Delhi-Bombay ervaringen was een pretje en ik heb er van genoten. Er zaten nog wel wat slechte stukken tussen, maar die waren dan maar een km of zo, en niet zo heel slecht. Toch kon ik vandaag niet meer dan 300 km rijden, ook al vanwege het vrachtverkeer, het vele stoppen (om kip te kopen, om wat te drinken, om naar toilet te gaan, om koffie te maken etc etc). Ook begon het in de namiddag gigantisch te stort regenen, dat haalde de snelheid er ook wel uit. Het begon gelijk in het achterste dakraam als een vergiet te lekken, dat word dus weer kitwerk als het weer droog is.

Geparkeerd rond 6 uur in een veld langs de kant van de weg, eind km stand 125899 en vandaag 297 km gereden. Waypoint N17 17.293 E73 32.287.

25 september 2004.
8:05 vertrokken vanaf het veld, goed geslapen, heerlijk koel, dit door de vele regens. Het was 25 graden. Ook vandaag was de weg relatief gezien een plaatje en was het heerlijk rijden. Het werd wel wat bergachtig waardoor de snelheid er wat werd uitgehaald, maar liever dit dan die shitroads. 16:45 gearriveerd in Baga & Calangute, km stand 126181 (281 gereden) Waypoint N 15 33,.353 E073 45.249. Na wat zoeken een hotelletje bij het strand gevonden voor 250 roepies, gloed nieuw en schoon, geen geld en heerlijk relaxed.

Getankt 46,46 litre Km stand 126139 voor 1174 roepies

26 september 2004.
Heerlijk op het strand gewandeld, in de middag strandstoel gehuurd en liggen legge. Met brox op strand gewandeld en met brommer dorp in geweest. Warm en mooi weer en heerlijk genoten.

27 tot 30 September 2004.
Tja, noord Goa was niet mijn doel bestemming, maar ik zit er nu al bijna een week. En waarom? Omdat het hier luxe is, in vergelijking met de rest van India. Ze ontvangen hier al tientallen jaren toeristen (voornamelijk Engelsen), en hierdoor weet men wat de westerling prettig vind. Behalve dan de bekende Sex-Drugs-Rock&Roll scene, waar ik nou niet zo om verlegen zit, kan je hier dingen kopen zoals koffie, hondenvoer, brood, yoghurt, muesli, varkens en koeienvlees en is er door de vele concurrentie van hotels restaurants en winkels een goede prijs te bedingen voor het meeste. Ze hebben hier ene koffie tentje… oh zo heerlijk, het is alsof je in Spanje zit. Koffie precies zoals ik het lekker vind, dat is hemels, en al bijna een half jaar niet meer gehad. Het seizoen staat hier net te beginnen, veel winkels zijn nog dicht maar er word overal volop gebouwd en verbouwd, want over een maand komt het seizoen er volop aan en zit het hier chokvol toeristen, zowel westerse als India-ers, en met Kerst is het hier dan ook niet leuk meer. Verder word je hier wat minder afgezet zoals in de rest van India en dat is ook wel een prettig gevoel. Heb zo een paar dagen lopen lanterfanten, alhoewel ik niet niks heb gedaan. Zo heb ik veel klusjes gedaan. Bijvoorbeeld het slot uit mijn camper deur gehaald omdat het niet meer goed werkte en naar Mapusa (spreek uit Mupsa) gereden waar een sloten mannetje zat. Ook mijn kenteken van mijn brommer laten opplakken achter op de nummer plaat, en ik werd prompt daarna door de Politie aangehouden omdat ik geen nummerplaat van voren heb, 100 roepies boete. Zelf een houten nummerplaat aan de voorkant gemaakt. Rasool op de bus terug naar Bombay gezet, die gast begon me op mijn zenuwen te werken, er ging echt niks van uit. Het vinden van goed brood was wat moeilijker om dat bruin brood een echt buitenlandstoerist item is, en de bakkers dit nu dus nog niet bakte. Na veel zoeken kwam ik Lila tegen, een duitse vrouw die hier woont die voor de buitenlandse gemeenschap prive brood bakt, en ik mocht een brood van haar komen halen. Zo, ik heb wel zwaar brood gevoeld, maar dit. Een klein mini broodje, maar het weegt wel een kilo denk ik. Toen ik het sneed brak zowat mijn mes, en het was meer roggebrood dan gewoon brood, maar zeker wel lekker

Boodschappen gedaan in de supermark, en weer koffie-creamer gevonden (veel lekkerder dan de melkpoeder die ik nu heb), nog wat blikken hondenvoer gekocht (45 roepies), voor Brox flink wat varkens en koeien vlees gekocht, is weer eens wat anders dan de kip die ik al maanden voor hem kook elke dag. Mijnheer kreeg overigens prompt zandbrandplekken tussen zijn tenen, waardoor die moeilijk liep en ik hem van het strand moest houden.

Tja, Goa is dus wel leuk, maar tegelijk saai, want er valt weinig te beleven, tenzij je van de eerder genoemde sex en drugs en Bob Marley houd, want die Bob imitators, die lopen er hier zat rond. De mensen zijn hier over het algemeen Christen, van Portugese afkomst, erg relaxed, en dat is een erg verschil met de rest van India. Dat Portugees word hier en daar zelfs nog gesproken, en op de kabel TV hebben ze zelf een kanaal uit Portugal, veel mensen heten Anthony of Fernando of andere westerse namen. Alcohol is hier erg goedkoop, in een restaurant kost een fles bier (groot, 0,6 liter) 50 roepies, das een euro, en bars heb je hier op elke hoek, en die zijn dan ook al vanaf vroeg open en goed bevolkt. Een flesje normaal bier in de winkel (33 cl) kost 13 roepies, oftewel 26 eurocent, das te doen nietwaar. Vanochtend op de markt zag ik ze om half 10 al aan de sterke drank, ach… als je er van houd.

Ondanks dit alles, toch besloten om weg te gaan, want ik vermoed dat het in zuid Goa nog wat relaxter is dan hier, dus…morgen (donderdag) ga ik weer een stukje rijden.

Donderdag 30 september 2004.
Vertrokken om een uur of 11, na vlees voor de avond gekocht te hebben (super vette karbonaadjes) en de National Highway nr 17 weer opgezocht. (km stand 126180) Lekkere weg, jammer van die miljoenen joekels van reclame borden die ze in de weilanden langs de weg hebben geplaatst en de hele boel ontsieren. Na een uurtje rijden was ik al in Colva beach, waar ik vorige keer een week gebleven was en wat relaxte herinneringen heeft achter gelaten, maar na er gelunched te hebben besloten maar door te rijden, want ik vond er geen lekkere parkeer plek. Ik kon me een nog stillere strand parkeer plaats een km of wat verder op herinneren, waar ik toen ooit met de brommer belande, en die ging ik opzoeken (en vond ik ook) na wat heen en weer rijden. De parkeer plaats was OP het strand, en er was vrijwel niemand, dus mijn auto lekker aso geparkeerd, en wat wezen drinken in het restauranteje/cafetje op de hoek (elke hoek heeft hier wel zoiets). Kwam een leuk Australisch echtpaar tegen, ze nodigde me uit voor het diner, maar ik had al dat eten al gekocht en vond het zonde dat weg te moeten gooien, dus heb het aanbod afgeslagen en gezegd dat indien mogelijk ik in de avond wel langs zou komen. In de namiddag heerlijk met een biertje op het strand gezeten, vroeg eten gemaakt en met de zondsondergang en een bak koffie werd de avond ingeluid. Helaas kwamen er allemaal bussen met Indiase toeristen bij, die veel herrie en rotzooi maakte, zoals altijd, maar gelukkig blijven die vaak maar een paar uur, en gaan dan weer weg. Km stand 126181 (281 gereden)

Waypoint N 15 15.410 E 073 55.171

vrijdag 1 oktober 2004
Redelijk geslapen, helaas waren er minstens 40 straathonden die uiteraard in de nacht moeten gaan blaffen en dan het liefst naast mijn auto. Er een paar keer uitgeweest en wat meppen uitgedeeld met mijn paardenzweep, maar helaas duurde het effect niet zo lang, die honden zijn gewend om door iedereen als een hond behandeld te worden. Om half 6 kwamen de vissers aan wal, weer een lawaai van jewelste, naja, dan maar op en de zonsopgang aanschouwen. Na een lui ontbijt en de bullen gepakt om 8 uur op zoek gegaan naar het ideale strand, dat volgens een paar duitsers die ik in Islamabad had ontmoet, hier iets ten zuiden vandaan zou zijn. Na een paar uur rijden en wat heen en weer gezoek, belande ik op het strand van Agonda, en dat was inderdaad het ideale plekje.

Met mijn auto op het strand, onder de palmen, azuur blauwe zee, weinig lokalen in de buurt… haast te mooi om waar te zijn. En dat was het natuurlijk ook, want al gauw verscheen er een mijnheer die claimde dat het zijn strand was (bull-shit) en ik moest 250 roepies per week parkeerkosten betalen. Naja, daar ging ik dan maar niet moeilijk over doen, gelijk die gast uitgehoord over waar water te krijgen was etc. Hij wees me ook een nog mooier plekje aan en toen begon de ellende, want op weg naar dat mooiere plekje 300 meter verderop strande mijn auto in het mulle zand. Gadverde alle zandkamelen nog aan toe, dat was ff minder. Tja, en dan is het van… nog een keer proberen, dan duw ik wel, vroeeemmmm!!!, nog dieper in het zand, totdat de motor zowat het zand raakte aan de onderkant, en ik niet meer durfde te proberen. Na veel graaf werk ala Paris-Dakar rally en de ongevraagde hulp van minstens 5 Indiers was het een hoop werk om eerst de ene kant op te krikken, steun er onder zetten, krik laten zakken, krik hoger zetten en verder weer een stukje omhoog, totdat de ene kant zo hoog was gekrikt dat ik er een dikke steen onder kon leggen. Zelfde voor de andere kant en toen kwam eindelijk de auto los na anderhalf uur. En Indiers zijn Indiers, dus ik was nog niet los of daar kwam het al… wij hebben geholpen dus we willen wat hebben. Dat is wel jammer van dit volk maar ja, wat kon ik doen. In plaats van geld te geven zei ik… kom op, naar de eerste de beste kroeg, ik geef jullie een drankje. Het was al 12:30 dus borreltijd in Goa, en de lui keken wat beteuterd maar ik hield vol en na 15 minuten zaten we met z’n alle in een duister achteraf kroegje een heerlijk koude bier weg te klokken. Ik had gezegd dat ik hun drankje zou betalen, dus men wist onmiddellijk niet meer van ophouden, het was op het schoftige af, maar ik liet me dag niet bederven, ik had de mooiste parkeerplaats in de wereld.

In de middag wel 10 keer wezen zwemmen, want de zee was wel 30 meter lopen, dus dat ging nog wel, moet wel zeggen het werd eb, die 30 meter werden er 60, en dan is de lol er vanaf hoor. Hele 60 meter lopen om in een azuurblauwe zee te zwemmen, doei, ik wacht wel op vloed. Namiddag met de brommer op verkenning geweest, en naar het dorp 12 km verdop gereden, gepinned, getankt, en weer terug gegaan. Daarna aan het eten begonnen (gebakken aardappels en salade) en nu, om 21:00 uur is de wind wat gaan liggen en das wel jammer, het word gelijk drukkend. Met het gebulder van de golven op de achtergrond slaap ik vast goed vannacht.
Waypoint N 15 02.038 E 073 59.447

Zaterdag 2 oktober tot Zondag de 3e 2004.
Inderdaad, goed geslapen. Het plekje is, na het in eerste instantie vast zitten in hetb zand, erg perfect. Ook hier is het seizoen nog niet begonnen, dus er is niet veel te beleven (niet erg) maar ook zijn er nog geen restaurants open en de keuze van winkels is beperkt tot een klein ‘general store’, daar kan ik ieder geval dingen zoals boter en frisdrank krijgen. Brood ventje kwam de eerste dag op de fiets netjes langs om een uur of half 8, met heerlijk nog warme (beetje rubberen) broodjes, perfect om te toasten, maar vandaag is mijnheer weg gebleven, alhoewel ik wel zijn tuttertje hoorde (zo een ouderwets claxon geval met aan de ene kant een rubberen knijp-bal om geluid te produceren, overigens, nu ik er aan denk, dat hadden alle bussen in Bombay ook).

Gister had ik geplanned om in de vismarkt van Chaudi (het dichts bijzijnde dorp) wat lekkere tijger-garnalen of king-prawns te kopen en die op het strand te BBQ-en maar dat plan viel in duigen omdat er alleen maar van die enge visjes te koop waren (wel in alle maten) en ik daar nou niet zo’n liefhebber van ben. Maar een hele kip gekocht voor Brox en mijzelf. Zo gaat dat hier in India, je wijst de kip aan die je hebben wilt, en dan wordt ie ter plekke voor je geslacht. Als je hem (of eigenlijk haar) dan meekrijgt is het nog warm.

Verder was er in het dorp niet zo heel veel te doen, had zelfs moeite om soda water te krijgen (iets wat ik veel drink, want er zit geen suiker in, is puur, en met een beetje uitgeknepen citroen erin is het veel dorstlessender dan die cola’s en fanta’s die ze hier het liefst verkopen.
In de middag, terug op het strand kwamen er wat lokalen aan, en na een praatje bood men aan wat kokosnoten te plukken. Daar zei ik natuurlijk geen nee tegen, en binnen no time zaten we aan het de verse kokosnotensap. Dit is wel lekker, en erg puur, maar zoveel smaak zit er ook niet aan. Toch, verserder dan dit kan je het niet krijgen.

Ik wilde net aan het eten koken gaan (maar besloten chicken-chow-mein te maken) toen de eigenaar van het stukje land alhier aan kwam met een zak met net gevangen krabben. Die wilde hij me slijten, maar zag dat bij die man niet zo zitten, daarbij had ik al kippie. Misschien voor de volgende dag… krab is wel lekker natuurlijk.

Verder is het een beetje luieren, wat klusjes doen en wat poets werk, lekkage aan de bovenramen weer eens verholpen, voorraad luiken uitgemest, enzovoort. Beetje muziek luisteren, beetje luieren, wat zwemmen, kokosnootje drinken, ach… zo kom je de dag wel door. Helaas heb ik hier op dit strand geen mobiel bereik, maar ik ga vrijwel elke dag naar het dorp en dan neem ik me foontje mee, dus evt sms-jes krijg ik dan eens per dag. Ik kan nog steeds geen sms sturen om de een of andere vage reden, die houden jullie tegoed.

Zondag 3 oktober 2004.
De zon lachte me tegemoed deze morgen, en na een ontbijtje en de opruim en was routine maar eens op zoek gegaan naar een Internet plek. Ook stond er in het boek dat er een German-bakery was, en daar kan je natuurlijk redelijk brood kopen (vermoed ik) dus, de brommer op en naar Chaudi rijden. Eigenlijk was het eerst naar Palolem, het meer touristische strand gedeelte voor Internet, en daar vond ik inderdaad een best snelle verbinding, dus morgen terug en mijn verhaal (dit dus) meenemen. De German Bakery was wat moeilijker te vinden, maar na wat vragen en een omweg via de kippenboer die alleen maar zware kippen van 2 kilo had (en die zijn over het algemeen nogal rubber achtig) eindelijk die bakery gevonden, maar die bleek pas eind van de maand open te gaan… tja, dat heb je als je te vroeg in het seizoen aankomt.

Terug naar Chaudi voor de goede kip, en ik dacht, kom, laat ik toch eens een BBQ op het strand maken vanavond, en ik kocht een stuk of 15 grote sardines. Ik ben helemaal geen vis liefhebber, integendeel zelfs. Krab, garnaal of intkvis, dat gaat er nog wel in maar zo’n vieze lange drel met allemaal van die graten, bah. Maar ja, onder het motto niet geprobeerd, altijd mis (nieuw spreekwoord) toch die sardienes maar aangeschaft. Voor het geld hoefde ik het niet te laten, 10 roepies (20 eurocent) voor ik denk wel een kilo. Ook de kip weer aangeschaft als back-up, en in de middag lekker lopen lezen, bakkie thee er bij, af en toe ff het water in of wat nuttigs doen. In de avond een gat gegraven, stenen eromheen gelegd, hout gezocht, en fikkie stoken. Nou da was niet moeilijk, na een half uurtje houtskool er op, en het werd een beauty van een BBQ. Had er al twee flinke aardappels in alu folie in gelegd, en moest nu die vis schoonmaken. Haalde het uit de ijskast, en alleen van de lucht al had ik zo….. mwah, ik eet wel kip. Maar, wie A zegt moet tot Z gaan, en netjes de sardines van hun ingewanden ontdaan, gewassen, zout er op en hup, op de BBQ. Biertje er bij, en pruttelen maar met die vissies. Na 20 minuten (ik wilde zeker weten dat alle bacteriën dood waren) een vissie er vanaf gehaald en een hap genomen…. Gadverdamme, gelijk een bek vol graten, en lekker was anders. Uit ellende (ja ik heb het moeilijk) maar een tweede biertje genomen en de kip in een pan gegooid, want het BBQ rek stonk helemaal naar die vieze vette stank-sardienes. Toch nog lekker gegeten, want de gepofte aardappel was lekker.
Na de afwas, filmpie gekeken en gaan slapen om 10 uur.

Maandag 4 oktober (dierendag) 2004.
Dat de planning niet altijd zo verloopt als gewenst bewijst vandaag weer .Ik wilde vroeg naar dorp voor kippie en verse groenten en internet, maar om 8 uur begon het te hoozen van jewelste, het is nu half 10 in de ochtend en het komt nog steeds met bakken uit de lucht. Heeft zijn na, maar ook zijn voordelen, want als ik mijn zonnescherm schuin zet, komt er een flinke straal water vanaf, en daar kan je heerlijk onder douchen. Dus, eerst effe de zee ingedoken in de stromende regen, daarna heerlijk onder mijn eigen douche gewassen. Ook snel wat emmers met water gevuld, want ik ga er van uit dat regenwater hier redelijk schoon is. Nadeel is dat ik op het strand sta, en ik mijn wielen in de zachte zand zie wegzakken zowat, en ik grote vrees heb dat ik weer vast kom te zitten als ik weg rijd. Naja, dat zien we dan wel, ondertussen kan ik weinig doen met dit noodweer. Ik ga er vanuit dat het in deze contreien niet de hele dag zal regenen. In de tropen regent het hard, maar meestal niet lang. (wishfull thinking noemen ze dat).

Ik ben nu dus in het internet cafe, door de regen heen gegaan, om jullie happy te maken… lief he