20041000 – India en de laatse dagen op het strand van Agonda

17 oktober 2004, de laatste strand dagen in Agonda
Geplaatst op Sunday 17 October @ 05:38:01 GMT+1 door casper

Woensdag 13 tot vrijdag 15 oktober.

Woensdag was mijn zussie jarig, dus die wilde ik wel even een mailtje sturen. Al vroeg bij het i-net cafe, want ik had al een paar keer gehad dat ik lang moest wachten voor ik aan de beurt was, en er was maar een café in de weide omtrek (waar ik ook kon bellen), en ondanks dat het niet eens vrijdag de 13e was, was het toch pech, want er was geen verbinding. Ik kon dan wel gaan zitten wachten tot dat er wel was, kon 5 minuten of 6 uur duren, en daar had deze Casper lekker geen zin in (sorry zussie).

Dus, maar de boodschappen gedaan, dit keer maar eens een stuk varken meegenomen van de slager. Helaas is dat hier heel veel vet en weinig vlees, dus de honden (ja, miepie was nog steeds niet weg te slaan) hadden feest vandaag. Verder was het erg windig in de middag, zelfs me zonnescherm moeten oprollen.

Donderdag deed internet het wel, dus even de schade ingehaald, daarna bij de kleermaker een nieuw hoesje voor mijn camera laten maken (25 roepies) een kilo gehakt gekocht waarvan ik een derde gebruikte om chili con carne te maken (ala, dat was het plan), en 2 derde in twee delen in vroor voor onderweg straks (want ik zou in heel India wel geen rund meer kunnen krijgen waarschijnlijk) Nou, dit plan was natuurlijk goed doordacht door mijn persoontje, en toen ik het vlees lekker had gebakken en vol met uien, paprika en Mexicaanse kruiden had gegooid, wilde ik de pot met bruine bonen pakken die ik zeker wist dat ik had. Tja, had ikdan toch waarschijnlijk gedroomd, want hele tent (sorry camper) afgezocht, van alles terug gevonden wat ik kwijt was, maar de bruine bonen waren verdwenen (misschien toch die muis met pot en al meegenomen?). Gadverdamme, dat moest ik dan maar anders oplossen, uiteindelijk maar macaroni er door gegooid (Ja Mam… lekker hoor, echt) en het was wel te eten. ‘S avonds sinds lange tijd de generator maar weer eens aangezwengeld en Lord of the Rings in de DVD speler gepropt, erger was dat ik het doordachte idee had om de ijskast eens op 220 te zetten, ik zat nu toch aan de generator, dus, gas uit, 220 aan, wat ben ik toch slim. Niet dus… want toen ik ‘s avonds de generator uit zette vergat ik natuurlijk het gas van de ijskast weer aan te zetten, en toen ik in de ochtend die deur open deed kwam me de zure melk en het verrotte gehakt lucht me al tegemoet. Weer feest voor de honden dus, die zelfs een mengsel van rot gehakt, zure melk en oud brood wel lekker vonden (tenminste, miepie, want Brox nam wat lange tanden happen voor de show).

In de middag dreigde er omweer, de lucht werd donker en het begon weer te waaien, dus ik maakte alles klaar in de regen stand, alles binnen of schuilen onder afdakjes. Ik had net natuurlijk een hele boel zooi overal, want ik had mijn boekenplank in de alkoof gesloopt. Immers had ik die grote kier bij de rechter portier, en het bleef maar knagen waardoor die nou ontstaan is. Ik was bang dat die verder zou gaan, en opeens kreeg ik het lumineuze idee dat de boeken, die helemaal voorin boven de cabine in de alkoof staan, misschien toch teveel van het goede zijn geweest. Immers weegt dat wel gauw 100 kilo bij elkaar, en dat dan op het verste punt en met die beruchte indiase en Pakistaanse wegen… het zou de oorzaak kunnen zijn. Mijn mooie boekenkast gesloopt, boeken over de camper verdeeld, en ook gelijk maar wat meer gewicht tussen de voorste en achterste wielen verplaatst (water jerrycans en zo).

Nou, de regen die duurde dus maar 5 minuten, had ik daar alle moeite voor gedaan, en de volgende dag (vrijdag de 15e) was het in de ochtend nog wat gerommel in de lucht maar al gauw was het weer stralen en warm. Heerlijk gezwommen, geklust, ijskast weer eens gemaakt (dat ding werkt niet echt mee). Begon vandaag net de voorbereidingen voor mijn vertrek op maandag, had ook weer het vaste gevecht met Carlos Fernando, die claimde dat ie 250 roepies per week moest vangen voor standplaats. Die man lulde het ene verhaal na het andere aan elkaar, en ik heb hem de vorige twee weken maar betaald om van hem af te zijn. Deze week echter vroeg mijnheer 150 roepies voor vrijdag tot zondag en toen moest ik toch even tegengas geven. Hij begon helemaal te stomen en de vonken vlogen er vanaf, dat deed ie vorige keer ook al, maar nu pakte ik het handiger aan. Ik zei tegen hem dat de politie mij gevraagd had om een reçu aan hem te vragen, en daar werd ie een beetje nerveus van. Tuurlijk had ie helemaal geen recht om geld aan mij te vragen, dat geld steekt ie gewoon in zijn zak, dat weet ik ook wel. Maar, na heel veel gepraat (van zijn kant uit, ik deed net of ie er niet was) ging ie toch een reçu maken. Toen hij die moeite had gedaan bood ik hem 100 roepies of niks voor die paar dagen, en na weer een hoop stoom, vonken, verhalen en onbegrijpelijke zinnen stemde ie in.

Verder weer 20 liter vers water gefilterd, ben ik altijd wel een uur of wat mee bezig, boodschappen gedaan, ijskast schoongemaakt, druk druk druk.

Ik heb al een paar weken van niemand een SMSje gehad op mijn Indiase nummer +919816373011 dus ik ga er maar van uit dat of niemand meer van me houd (wheeee) maar of dat er wat met die sms berichten service aan de hand is. Kon eerder wel sturen, maar ze werden in NL niet ontvangen, en nu kan ik zelf ook niets meer sturen, mooie boel hier in India, koop je dan een sim voor met Indiaas nr. Naja, als je dit leest, stuur me eens een sms-je op dit nummer, maakt niet uit of ik je ken of niet. Laten we verder hopen dat mijn rit de binnenlanden van India in, het probleem zal verhelpen.

16 oktober.
Een eennalaatste dag hier op het strand van Agonda, het was stralend weer, warm, gelukkig een klein briesje anders was het niet uit te houden. De usuall huishoudelijke dingen gedaan, ontbijt (en moeders, ik moet aan je denken toen ik je pot jam open maakte, goed he), op de brommert naar Chaudi (Canacona in de volksmond) waar het markt was. Had niet veel om te kopen, dus heb ik ook maar niet gedaan. Wel mijn schoone was opgehaald en even geinternet nu het nog kan, maar dit is India, er was weer eens geen stroom. In de middag heeel maar dna ook heel langzaam wat voorbereidingen voor het vertrek lopen doen, zoals wat extra water halen, een doos (krat) met bier gehaald (dat is in Goa erg goedkoop in vergelijking met het binnenland), salade gemaakt voor het avond eten enz.

Heb ondertussen op mijn bromfietsje er al 1000 km opzitten, en ik moet eerlijk bekennen dat het een van de betere aankopen (tot nu toe) is geweest tijdens mijn reis. Het ding snort als een naaimachientje, is fel, rijd tot bijna 70 km/h, verbruikt weinig en is tot nu toe absoluut probleemloos. Goeie zet dus.

Zo een mooi strandje waar ik nu sta heeft, behalve idyllische eigenschappen ook nare. Zo zitten er best veel muggen, die je niet ziet maar wel voelt. Overigens ben ik er net achter dat het helemaal geen muggen zijn die van de klote muggenbulten achterlaten. Elke ochtend heb ik wel last van een of twee extra bulten op mijn lichaam (neee niet daar) en die blijven twee dagen lang jeuken. Ondanks dat ik spray in de avond en muskieten gaas heb blijven ze elke dag komen. Ik dacht echt dat het van die hele kleine muggetjes zijn (in Amerika noemen ze die no-see-ums en dat kan best ook wel, maar die rotbulten worden veroorzaakt (ben ik net achter) door steekvliegen. Die vuilakken steken gemeen, en dat laat een flinke bult achter en ze zijn niet van gewone vliegen te onderscheiden zo op het eerste gezicht,

Ook stond er vandaag de hele dag een bus op het stukje ‘gras’ waar ik ook sta, vol met luidruchtige India-ers die een picknick hadden. Ze rijden net weg (het is nu half 7) en als je ziet wat voor een rotzooi die lui achter laten, de tranen schieten je in de ogen. Het was hier zo mooi en schoon… nu een grote bende met lege flessen, dozen, etensresten, plastic borden, alles word gewoon zo gelaten. Klootjes volk hoor, op dit terrein dan.

Zondag 17 oktober 2004.
Mijn laatste dag op het strand. Ben van plan morgen in de loop van uurtje of 9 of 10 weg te rijden richting zuiden, om bij Jog Falls te overnachten. Dat zijn de grootste watervallen van India, helaas door een dam niet meer zo spectaculair, maar wellicht leuk om te zien. Dan de volgende dag door naar Mangalore. Kijken wat dat is, desnoods een of twee dagen blijven, dan door naar Bangalore, en dan langzaam richting Madras.

In hoeverre er internet onderweg is, geen idee, dus geen paniek als ik ene paar dagen niet online ben of verhaal plaats, je hoef nie de pliessie te bellen.
Verder vandaag ga ik mijn laatste boodschappen doen, vanmiddag langzaam de boel inladen, en dan zien we wel weer.
Luitjes, tot een volgende keer, gegroet van het nu nog tropische strand paradijs Agonda