20050100 – Amritsar (India) en de eikel op mijn dak

29 Januari 2005, Eikel op dak, muis onder dak, Amritsa India (nog net)
Geplaatst op Saturday 29 January @ 05:10:06 GMT+1 door casper

25 januari 2005. In de ochtend me Iran Visa opgehaald, heb inderdaad zowaar 2 weken gekregen, tot verbazing van iedereen. Ontmoete gister op dezelfde ambassade een Duitser die hier met zijn zelfgebouwde truck/camper was, die had op hetzelfde plekje gestaan als ik, in Agonda Beach in Goa. Interessant gesprek mee gehad. Hij bouwde zijn eigen 4wheel-drive camper vrachtwagen. Hij gebruikte het tweede hands chassis van een brandweer wagen, die hadden namelijk weinig km gereden, hebben altijd binnen gestaan en zijn goed onderhouden. Op mijn, als grapje bedoelde opmerking van ‘kunnen we er niet twee bouwen, ook een voor mij’ zij hij gelijk dat het een goed idee was. Hij vertelde dat het veel goedkoper was zelf te bouwen en je kon het inrichten zoals je wilde. Hij had een ingebouwde generator, oven om brood te bakken (lijkt me ideaal) en alles om door Afrika of wat dan ook te crossen. Ik ga zeker contact met hem opnemen als ik terug ben, wie weet. Ook zit ik op internet naar die Amerikaanse camper-bussen te kijken. Jonge jonge wat een luxe, en voor in verhouding weinig geld.

Ook vandaag ontmoete ik weer diverse mensen op de ambassade die dezelfde route gaan nemen als ik, dus wie weet wordt het nog druk onderweg. Een Belgisch stel had hun motor in Iran laten staan omdat de Belgische ambasade geen ‘ letter of recomendation’ had willen geven om door Pakistan heen te rijden. Nu wilde Iran ze geen Visa geven, dus grote problemen voor ze.
Na verkrijgen van me Visa me camper rijklaar gemaakt, fiets opgehangen en naar Khan Market gereden om de laatste voorraden in te slaan. Het was hei-ig maar zonnig, fris maar wel lekker en km stand 134774. Lekker, sla en bruin brood kopen, yoghurt en ook toch maar een stukkie edammer gekocht (400 roepies!! Voor 300 gram). Vanaf daar de weg noord ingeslagen, en in een keer zonder fout te rijden Delhi uitgereden. Onderweg kwam ik nog een gigantisch park tegen langs de kant van de weg, me auto even gestopt om daarin rond te lopen, vond ik voor Brox wel een goed plan. Mijn auto 50 km van Delhi op weg naar Chandigar om kwart voor 4 op een zandveld aan de kant van de weg gezet. Wilde de volgende dag doorrijden naar Chandigar, daar me LPG tank volladen want gas kan ik tot Turkije niet meer krijgen, om daarna zo ver mogelijk door te rijden richting Amritsa (en Pakistaanse grens).
Waypoint N 29 03.432 E 077 03.996 Helaas ging het feest niet door, want ik stond nog geen twee minuten of de eerste bezoekers kwamen al aanlopen. Ik heb ze afgewimpeld maar de stroom bezoekers bleef aanhouden. Op een gegeven moment was ik het zat, dus ik ga met de hond een stuk lopen. Ik was 5 minuten weg, toen ik tussen de bomen door mijn camper zag. Wat ik daar zag deed me flink schrikken. Ik zag iemand boven op het dak staan, een ander stond alle deuren te voelen of er een open was (gelukkig was alles dicht), iemand stond zowat op de motorkap, helemaal geschuffeld. Moet je bij mij niet doen, want ik werd me onmiddellijk razend en nam een sprint richting auto, alle klooio’s zagen dit ook en sprinte weg, ik zette de achtervolging in met hond, maar dat is verloren zaak. Ze liepen niet alleen harder, ze kende het terrein en waren in een mum van tijd verdwenen. Ik had me de kleding van de eikel die op mijn dak stond ingeprent, en heb de hond in de auto gestopt en ben achter die gast aangelopen. Die zette het onmiddellijk wederom op een hollen en toen ik een groepje sukkels tegen kwam die alles hadden zien gebeuren vroeg ik waar het huis van die gast was. Men deed lacherig en verzekerde me dat ze die gast niet kende. Duhhh, ik werd alleen nog maar kwader. Melde dat die gast mijn auto had beschadigd door op het dak te klimmen en dat ik compensatie wilde, en desnoods naar de politie zou gaan, maar iedereen zweeg alsof ze dom waren. Nou, hier had ik genoeg van, had geen zin om de nacht door te brengen in de buurt van dit soort idioten, dus alles weer vastgesjord en stuk verder gereden. Dit keer tot Panipat, en daar mijn auto naast het townpark park (Tau Devi Lal Park) gezet, prima plekje, en heerlijk geslapen. Waypoint N 29 25.493 E076 57.997.
Km stand 134890 en vandaag 116km gereden.

Getankt op km stand 134801, 38 liter voor 1000 roepies

Woensdag 26 januari 2005.
Het is vandaag republiek dag in India, en dat word erg groot gevierd. Heb al eerder geschreven dat heel Delhi opgeleukt word, de rest van India laat vlaggen zien en heeft vrij. Dat was een van de reden dat ik gister al Delhi uitgereden ben, want vanwege de parade zou de hele stad een gigantische verkeerspuinhoop worden.
Bij de pre-flight check om 8 uur die ik elke ochtend doe zag ik bij het openen van de motorkap een muis (of rat) wegsprinten. Schrok wel, want mijn vorige aanvaring met een van deze beesten heeft me heel wat ellende gekost. Voor de niet vaste lezers, een muis heeft veel van mijn eten voorraad aan lopen knagen, kabels doorgegeten, en heel veel schade aan de auto toegebracht door verwarming slangen lek te bijten etc. Ik hoopte dus dat deze muis toen ie weg schoot ook echt weg bleef. Enfin, de rit begon goed, maar naar 25 km begon het hard te misten, en werd het zicht op plaatsen niet meer dan 50 meter of zo. Tja, je rijd dan wel op een snelweg, maar dit is India, dus op die snelweg staan gewoon auto’s stil midden op de weg, of bussen om passagiers uit te laten (neee, niet op de vluchtstrook, kom, dan moet ik aan het stuur draaien, doe normaal) , lopen er koeien op de weg, rijden er idioten met een witte auto en dan zonder lichten aan, enfin je snapt het, levens gevaarlijk. Maar een oplossing, Guns ’n roses in de CD speler, volume 10 en maar turen en rijden en hopen…. Tijdens koffietijd ging ik even de motorkap open doen ter muiscontrole en gadverdamme, hij zat er nog steeds en schoot een hoek in. Ging een stok pakken om hem een flink dood te steken maar toen ik terug kwam was ie alweer ergens anders gaan zitten. Shit. Hier moest ik snel wat aan te doen.
Kwam vlak voor Chandigar een brug tegen en die was volgens een groot bord ‘under rehabilitation’. Vond het wel leuk, dacht nog bij mezelf, zou het een verslaafde brug zijn, zou die onder psychologisch toezicht staan?

De rit naar Chandigar was lekker snel, en daarna aangekomen snel gas (11 liter gas) en diesel tank vol gegooid, boodschapjes gedaan bij de supermarkt ernaast en om 12 uur reed ik al weer op weg naar Amritsa. Klein shortkutje genomen via Rajpura via Highway 64, dat was een goede weg. Kwam om 17:45 aan in Amritsa, vond zonder problemen weer het guesthouse van Ms Bandari. Het waypoint is echt N 31 38.515 E 074 50.949 en niet die ik op de heenweg vermelde. De muizenval onder me motorklep geplaatst en heerlijk gegeten (kippie met gebakken aardappelen en sla-tje haha) Km stand 135322 (432 km gereden, een record)
Getankt in Chandigar op km stand 135048, 23,82 liter.

Spijtig, maar dan moet je maar niet in mijn auto gaan zitten.

Donderdag 27 januari 2005.
Vandaag wat lopen klooien, met de hond gewandeld, de afwas gedaan, boodschapjes gedaan op de fiets, wat rond gefietst en geinternet, enfin, the usual niks bijzondere dingen. Ik sta hier wel lekker, alhoewel het in de avond begon te onweren en regen, dat is lang geleden dat ik dat heb meegemaakt, en wel lekker voor een keertje. Had vannacht de muizenval onder de motorkap geplaatst met daarin een klein stukje Gouda kaas. Ik dacht, als er een muis zit, zal ie zeker die kaas wel willen, duur genoeg. En jawel hoor, vanochtend lag mijnheer te lellepoten met zijn koppie tussen de klem. Helaas was ie niet dood, dus hij had waarschijnlijk al een hele tijd te spartelen, naja, zielig maar het is niet anders, heb hem in het riool gedonderd, kunnen zijn soortgenoten hem opvreten.
Amritsa is 20 km van de Pakistaanse grens af, in het Ms Bandari’s guesthouse, rustig geparkeerd in een grote tuin. Brox verveelt zich want ik weet zeker dat ie zich herinnert dat de vorige keer dat ie hier was, er twee honden waren waar ie dagen mee heeft lopen spelen. Een hond is dood, de andere heb ik nog niet gezien (schijnt wat aan zijn poot te hebben door een aanrijding met een scooter), die zullen ze ook wel angstig binnen houden. Het is erg koud voor India’se begrippen, alle honden die ik gezien heb hadden dekbedjes om, sommige zelfs mutsjes, erg zielig.

Nog wat losse flodders die ineens boven kwamen drijven vanuit mijn brein:
Ik zat in Delhi in een taxi, en die zag er slecht uit. Ik weet dat India’ers niet graag aan onderhoud doen, dus ik schatte dat die taxi een jaar of 5 oud was. Bank bekleding was gescheurd, spiegels eraf, veel deuken en krassen aan de zijkant enfin je kent dat wel, zo’een taxi waarvan je vermoed dat ie met de tweede wereld oorlog heeft meegdaan. Toen ik hem dan vroeg hoe oud ie auto was zegt die man….. 2 jaar.

Veel India’ers hebben permanent hun buitenspiegels ingeklapt als ze die überhaupt hebben natuurlijk. Die gebruiken ze niet, want waarom zou je naar achter kijken, verkeer achter je is niet belangrijk. Tja, en dan kunnen ze er alleen maar afgereden worden, dus inklappen die hap. Staaltje van Indiase logica.

De laatste paar maanden valt het me op dat ze in India heel erg borstklopperig bezig zijn. Veel kranten melden allerlei sterke staaltjes van industrie of economisch wondertjes en vermelden dan dat India op weg is om een wereldmacht te worden. Men is er van overtuigd dat India over 10 tot 20 jaar samen met China de wereld zal gaan regeren. Het is erg onplezierig om te lezen hoe nationalistisch men in die artikelen is, het lijkt wel of ik in Frankrijk zit. Zo was het weekblad TIME (de Indiase versie er van) een paar weken geleden helemaal gewijd aan hoe goed India wel niet is, en hoe hard men groeit.
Anyway, er zit natuurlijk wel een kern van waarheid in, want India is hard aan het groeien en het is een onnoemelijk groot land met onnoemelijk veel mensen (een miljard, het gaat heel hard China achterna)maar ze hebben nog een heeeeeeele lang weg af te leggen voor ze een wereldmacht zijn hoor. Ik bedoel… ze kunnen niet eens normale wegen aanleggen of normaal rijden en dat lijkt me toch wel noodzakelijk voor een wereldmacht haha.

Ik herinner me ineens die gebeurtenis in Bangladesh die ik niet vermeld heb. Ik werd bij een familie uitgenodigd om te eten, en terwijl ik daar zat te wachten werd het trouwboek uit de kast gehaald en moest ik trouw foto’s bekijken. Tja, zegt me allemaal niks, en de fotograaf had ook duidelijk les nodig, maar dat zeg je niet dus oh en ah wat mooi en zo. Blijkbaar speelde ik dit een beetje te goed, want plots werd me vermeld dat er ook een video van de trouwpartij was, en dat ik die zeker wilde zien. Heb ik toch 3 kwartier de meest afgrijselijke video band moeten bekijken zeg. Ze konden er zo een slaapvideo van maken, Jezus wat een slechte kwaliteit zeg. Half gemiste mensen, bewegende camera, onscherp (hoe krijg je dat voor elkaar in deze era van auto-focus) en minuten lange opnames van scènes waar niets maar dan ook niets gebeurde, twintig keer hetzelfde op de band, enfin, je snapt, ik word af en toe nog wel eens wakker, badend in het zweet…..

Om de een of andere vage reden doet me cruise controle het ineens weer. Ik heb hem al maanden niet gebruikt, want op Indiase wegen is dat gewoon niet mogelijk, maar de weg tussen Delhi en Amritsa is 450 km waarvan 380 dubbel baans, en zowaar, het ding werkt ineens weer, heel vaag.

Om te onthouden: Bloemkool=Ghobi
Wat was er eerder, de kruising of het dorpje ? (op elke wegen kruising is wel een dorpje, of is er bij elk dorpje een wegenkruising?)

Plan, voor diegene die het willen weten. Ik ga denk ik zondag Pakistan in rijden. Lijkt me een goede dag om de grens over te steken, blijf dan twee daagjes in Lahore, rijd dan in een dikke week naar de Iranese grens, blijf 1 dagje in Quetta rusten, en rijd dan Iran binnen. Dan in twee weken door Iran heen, een of twee dagen in Yazd stoppen, misschien een daggie in Esfahan, dan ben ik denk ik zo eind februari in Turkije, en hoop dan eind maart weer thuis te zijn.