20050200 – Iran en de baksteen naar me kop

12 februari 2005, Iran, steen naar me kop
Geplaatst op Saturday 12 February @ 12:41:55 GMT+1 door casper

Woensdag 9 februari 2005. Kom ik Iran binnen rijden, denk ik nog, jaaaah lekker, ander land. Helaas dus, allemaal hetzelfde zand, alleen de wegen zijn beter. Er waaide een enorme wind die erg gemeen was. Niet alleen omdat het dan gelijk zand stormt en mijn auto ‘lekker’ gezandstraald word, maar ook omdat het levensgevaarlijk is als je een truck als tegenligger krijgt Je maakt dan een zwieper van hier tot Pakistan, als je je auto niet goed onder controle hebt lig je zo naast de weg of tegen een tegenligger aan. Door het zand in de lucht leek het net alsof het miste, het zicht was soms niet meer dan 50 meter. Wat me ook gelijk opviel hier in Iran, is dat de wind duizenden plastic zakjes voort zwiepte, en die bleven steken in bomen, tegen hekken en prikkeldraad, een heel erg milieu onvriendelijk gezicht. Zonder veel moeite mijn Hotel van de heenweg gevonden (met weer een andere waypoint als voorheen, nu N29 29 288 E 060 52 153, naam was het Kavi Hotel) maar ze bleken helemaal vol te zitten. Bah, jammer, want ze hadden een goed restaurant. Nou ja, het is niet anders, ik had onderweg een kilometer terug het Zahedan Tourist Inn gezien, dus ik reed hier naar toe. Dit was een joekel van een steriel hotel, dacht eerst nog dat het dicht was, zo stil was het er, geen enkele auto op de parkeerplaats. Ik wandelde binnen en het leek echt wel uitgestorven. Maar het Hotel leek netjes, zelfs wat aan de dure kant. Er zat zowaar een pinguïn achter de balie (zo heten de zwaar gesluierde dames met zwarte gewaden), en die verzekerde me toch echt dat het hotel helemaal vol was. DUH!!! Je moeder is vol, maar dit niet. Blijkbaar wilde of mochten ze geen buitenlanders herbergen. Vaag. Bah, had ik zo uitgezien naar dat Kavi hotel en een lekker maaltje en een goede douche, wat nu.

De loney planet vermelde nog twee hotels tegenover elkaar in een ander deel van de stad, en met veel omwegen en verkeerd rijden (geen leesbare straatnaambordjes natuurlijk) bevond ik me plots pal voor de twee hotels. Ik zocht de minst dure uitziende uit, bleef waarschijnlijk toch wel in mijn auto slapen, maar wilde wel douchen en wat dingen opladen en zo. Nou, het Islami hotel was precies wat je verwacht van een Iraans hotel. Een vieze man achter de balie die geen Engels sprak, behalve dan de prijs, namelijk 7 Khomeinies (dat is 70.000 rials), ongeveer 7 euro. Hiervoor kreeg ik de beschikking over een erg kale kamer met 4 single bedden naast elkaar, verder niks, zelfs het raam kon niet sluiten (heb ik maar een van de slippers die onder een bed stonden voor gebruikt) en een badkamer met wat later bleek erg lekker warm water. Verder noppes, geen verwarming, geen tv of bedlamp of wat dan, heel Spartaans. Alle kamers kwamen op een lawaaiige gang uit, een gang met een hollige stenen vloer zodat het goed galmde, alles was koud en kil, in het midden van de gang een bidvloer om op je matje naar Mekka te mekkeren, de kamerdeur sloot lekker slecht zodat al die herrie goed je kamer binnen kon komen (trouwens, boven de deur zat alleen een ijzeren rooster naar de gang toe, dit was niet dicht. Mijn auto kon ik op een parkeerplaatstje achter proppen, goed afgesloten, daar was ik blij mee.

Het rechts rijden was wel weer even wennen na 8 maanden links rijden. Vooral bij kruispunten en rotondes moest ik even 2 keer nadenken. Hoop dat ik geen fout ga maken de komende paar dagen, daarna ben ik wel weer gewend.
Eerst maar even met Brox een ommetje gemaakt, en wat ik toen allemaal meemaakte deed mijn achting over Iran toch wel enige vette punten zakken. Iedereen, maar dan ook iedereen kwam uit hun garage (het was de garage buurt), het werk werd stil gezet, verkeer stopte, auto’s remde en gingen echt aan de kant staan, en iedereen begon blaf geluidjes en rare piep geluidjes te maken, het was bijzonder embarrasing. Tja, wat kan je dan doen… niet veel, de boel maar negeren, en zodoende liep ik daar met Brox, achtervolgt door een menigte die rare geluiden en blaf geluiden maakte.

Op een gegeven moment liep Brox blijkbaar te dicht langs een jongen die op een stoel zat op de stoep, en die maakte een schop beweging naar Brox. Moet je niet doen, hond deed niks, was zeker een soort angst reactie of zo. Ik maakte dus een schop beweging naar die jongen, zo van he, kom je aan me hond, kom je aan mij. Gevolg was dat ik 1 minuut later dus een baksteen naar me hoofd gegooid kreeg. Gelukkig miste die een stuk, want dat had me een flink gat in me kop gekost. Ik draaide me om en wees naar me hoofd, meer kon ik niet doen met 100 man die gewoon stonden te gapen, ik vermoede dat die jongen het had gegooid, maar ik had het niet gezien dus zeker weten deed ik het ook niet en ik had geen zin om een menigte binnen te stappen. Ik liep maar door, en 100 meter verder gooide iemand ineens een emmer water van 3 hoog naar bene, pal voor me voeten. Tja, of dat nu op mij gemunt was of toeval was, hoe dan ook, ik begon me echt niet lekker te voelen en besloot maar terug te keren naar mijn hotel. Niemand sprak enig woord Engels, dus jammer voor Brox.
In de avond, om 9 uur waren de straten uitgestorven en heb ik nog eens goed met hem gewandeld, geen hond die er toen naar me omkeek. Nog geprobeerd om in het restaurant te eten, maar ook hier vond ik de sfeer minder, en niemand deed ook maar enige moeite om me aan iets te eten te helpen, dus maar zelf gekookt. Voor straf, lekker varkensvlees gegeten en bier gedronken. Welkom in Iran.
Hotel Islam N29 30.590 E060 50.842. Vandaag 107 km gereden en eindstand was 137362

donderdag 10 februari 2005 Was al vroeg wakker vanwege het tijdverschil met Pakistan (anderhalf uur) en dus snel de hond uitgelaten voor al die gekken verschijnen, en besloten vroeg weg te gaan en buiten Zehedan lekker in de woestijn te gaan ontbijten. Zo gedaan, vertrok om half 7 Iraanse tijd en hierna doorgereden naar Bam. Heerlijk rijden zo die Iraanse wegen. Het stuk was 320 km, en er zaten twee hele kleine slechte stukjes tussen, maar zelfs deze slechtste stukken Iranese weg zijn beter dan de beste stukken Indiase weg. Diesel kon ik in Zahedan niet tanken, er stond een rij van wel twee kilometer voor de pomp, allemaal pick-up trucks, dus dat ging regelrecht naar Pakistan. Ik had iets meer dan een halve tank en twee reserve jerrycans, dus dat moest wel lukken. De hele weg een tankstation tegengekomen, die was dicht voor verbouwing (eikels). Wel dat dorpje ingereden en toen zag ik mensen voor een raampje staan en weglopen met grote verse platte brode, dus ik ook daar gaan staan, ik werd gelijk de bakkerij binnen gehaald en kreeg twee dampende broden in me handen, geld wilde ze niet, ik mocht het zo meenemen. O.k. Iran, mijn achting stijgt weer een puntje, ze kunnen toch ook zo aardig zijn he.

Mooi maar saai, dat rijden door Iran. Em dan die belangrijke borden…

Wel me kleine jerrycan maar vast in me tank gegooid. Ik heb nu dus Nederlandse, Pakistaanse en Iranese diesel mix in me tank zitten. Valt mee dat me auto het nog doet.
Overigens is Iran, in vergelijking met India en Pakistan net een land waar het continu zondag is. Je ziet weinig mensen op straat, winkels zien er allemaal dicht uit, veel huizen zijn geblindeerd, het is heel rustig overal, wel even wennen hoor.

Vlak voor Bam was er dan eindelijk een benzine station. Er stonden een vrachtwagen of 10 in de rij, maar ik kroop maar gewoon voor. Tankte snel even 48 liter, koste wel bijna een hele euro, bah bah wat een geld. Omdat de pompen geen automatische stop hebben als je tank vol is spoot de diesel alle kanten uit toen mijn tank vol was, maar niemand kijkt daar van op. Ach, het kost toch geen drol
In Bam aangekomen besloot ik eerst effen kip voor de hond en mezelf te kopen. Helaas was de markt die er de vorige keer was er niet meer, maar kwam een slager met rundvlees tegen. Ik wees aan wat ik hebben wilde, maar hij deed zijn best om me niet te begrijpen. Na 10 keer vragen had ik er genoeg van en liep weg. Iets verderop zat een groente mannetje, maar die groente zag er niet echt lekker uit. Ook weer verderop stopte ik bij een groente ventje, maar ook hij was te druk in gesprek om me te helpen en zijn groente zag er uit alsof het al weken zo lag. Ook maar weer weg gegaan, de moed zakte me een beetje in de schoenen. Terug gegaan naar de slager en het nog eens geprobeerd. Ik wees aan wat ik hebben wilde (een stuk runder rib met bot voor de hond en het vlees voor mij) en hij kwam aan met een kip (die er erg oud uit zag). Naja, maar weer weg gegaan, ik dacht er zitten zoveel buitenlanders hier in Bam, allemaal NGO’s die helpen bij het opbouwen van de stad, het UN camp zat (het was nu weg) 10 meter van die slager af, en dan spreek je geen woord Engels en doe je ook geen enkele moeite, laat maar zitten hoor. Gelukkig waren ze bij het Azadi Hotel weer wel vriendelijk en mocht ik op hun bewaakte parkeerplaats slapen. Arriveerde daar al om 14:00 uur, waypoint N 29 05 360 058 19 350 (weer anders dan op de heenweg, er klopt iets echt niet, ook op de kaart verschijnt de Waypoint aan de verkeerde kant van de weg!!).
Eind km stand 137702 en vandaag met gemak (maar wel saai) 340 km gereden.
In de middag een koplamp gemaakt, remvloeistof bijgevuld want het rode handrem lampje begon in de bergen te branden (verkeerde plek om zonder remmen te komen te zitten) en wat ander klusjes gedaan zoals het vastzetten van stuur kollom afscherming en claxon schakelaar en mistlicht schakelaar. Ook maar besloten morgen door te rijden naar Yazd, een slordige 550 km, maar het silk geusthouse daar is wel heel erg prettig, en heeft een goede parkeer plek voor de deur. Daar dan twee dagen blijven hangen of zo denk ik.

Overigens nog wat verhalen over Bam, zoals iedereen weet vond hier een aardbeving plaats die de hele stad verwoeste. De boel is nog steeds een zooitje, ondanks dat men drie jaar verder is. Het rode kruis heeft hier duizenden tenten naar toe verscheept, het verhaal gaat dat de diesel smokkelaars van Pakistan er daarvan minstens 20.000 naar Pakistan smokkelde en deze tenten dus niet op zijn plek terecht kwamen. Ook heel vaag was dat er in Bam, waar ik geloof de helft van de bevolking om is gekomen, 6 maanden na de aardbeving meer mensen woonde dan voor de aardbeving. Rara… zo zie je maar wat er met je goede geld gebeurt dat je aan goede doelen geeft. (begrijp me niet verkeerd, een hoop komt natuurlijk op zijn plek terecht, maar lang niet alles..)

Onderweg kwam ik weer van die vage brievenbus verkoop velden tegen, tenminste, dat dacht ik op de heen weg. Nu ging ik eens beter kijken, blijken het begraafplaatsen te zijn, waar ze als gedenksteen een soort constructie hebben gemaakt die tussen een brievenbus en een prullenbak lijkt. Tja, je moet natuurlijk wat verzinnen als je plots duizenden doden moet begraven maar dit ziet er wel heel raar uit.

Voor die mensen die naar Pakistan rijden vanuit Bam, de weg is goed, zorg dat je voldoende diesel/benzine hebt voor tot in Pakistan, want ook in Zahedan is het moeilijk te krijgen, dus voor totaal 700 km.
48 liter getankt 50 km voor Bam. (dus ongeveer km stand 137650) en dat koste bijna 8000 rials.

Vrijdag 11 Februari 2005.
Het is vandaag vrijdag dus toch alles dicht, laten we er maar een rij daggie van maken. Doel… Yazd. Vroeg vertrokken want het tijdsverschil had ik toch nog steeds niet verwerkt. 7:40 reed ik weg (Km stand 137702, het is koud, het heeft gevroren vannacht en het is bewolkt (en ik verwacht regen). Tja, wat moet ik vertellen, het was een saaie koude dag. De weg sneakte langzaam naar 2500 meter, de besneeuwde toppen waren op aanraakafstand zowat, de auto was niet warm te krijgen en de vele checkpoints hielden erg op, dan weer politie, dan weer leger. Iedereen houd me hier weer aan omdat ze de auto willen zien, ben maar begonnen om te zeggen dat ik een levensgevaarlijk hond heb, maar dan willen ze de hond zien (maar komen tenminste niet mijn auto binnen).

Zat zo te denken, als je door Pakistan en Iran wilt gaan rijden moet je de tijd goed plannen. Ik bedoel, zoiets doe je niet zomaar, je wilt er van genieten. In de winter is het te koud (vind ik), in de zomer veels te heet, dus je moet de tijds-frame strak inplannen. Je zou eigenlijk in maart in Iran beginnen, dan zorgen dat je half april Pakistan binnen komt om dan vervolgens in half mei of zo naar noord Pakistan de bergen in te gaan om de hitte te ontglippen. Ideaal zou zijn om vervolgens door naar India te gaan en ook daar snel noordwaarts de bergen in, om dan in oktober weer naar het zuiden te kunnen afzakken, rond de kerst in Goa te zijn. Dat even als advies voor toekomstige reizigers (en dat kan ik zelf natuurlijk ook zijn).

Anyway, langzamerhand begon mijn tank weer half leeg te raken, en ik wilde wel tanken. Het is zo vreemd dat in een land waar bij wijze van spreken de diesel zo de grond uit komt spuiten, ze zo weinig benzine stations hebben. In Kerman, toch een dikke stad van een paar honderduizend man, kwam ik er EEN tegen in het begin, met een dikke rij vrachtwagens die hadden de boel goed dicht gereden zodat ik niet voor kon kruipen. Verder twee pompen die alleen benzine hadden en dat was het. Gelukkig vond ik er 50 km verderop in een dorpje wel een waar het niet zo druk was (en ik toch voor kroop…. hee, 5 vrachtwagens in de rij, die allemaal even 800 liter willen tanken, sta je mooi een half uur te wachten in die kou).

Overigens, iedereen snapt neem ik aan wel dat mijn Indiase nummer niet meer (en nooit meer zal) werken, alleen me NL 06 nummer werkt, maar pas weer in Turkije.

Goed, in de winter vind ik Iran erg ongezellig. Behalve dat het koud, ongezellig en guur is, zie je zoals ik al eerder schreef weinig mensen op straat, alles lijkt gesloten, veel huizen en winkels zijn half afgebouwd en de meeste winkels zijn met dikke hekwerken en tralies gebarricadeerd alsof ze de Amerikanen elk moment verwachten. Nee, niet mijn land in de winter.
Kwam om 16:35 aan bij Silk Road hotel, Waypoint N 31 54.054 E054 22.208 (weer iets anders dan heenweg terwijl ik toch echt op exact dezelfde plek sta). Vandaag 571 km gereden, een half jaar record denk ik, km stand 138274 en een gemiddelde snelheid gehaald van 62,7 km/u, 7.5 uur gereden, 1.5 uur stilgestaan. Hoogte is 1237 meter en het is KOUD.

Getankt 33 liter op km stand 137930 voor 50 eurocent.