20060400 – April, ik doe wat ik wil

April 2006
Geplaatst op Saturday 29 April @ 10:24:37 GMT+1 door casper

Ja, eind april was het weer tijd om mijn auto te gaan inspecteren. Ik was al voorbereid dat ik nu niet zo veel vooruitgang zou zien, immers was het meubelwerk klaar en moest men met de techniek beginnen (gas water en electra) maar de auto die voor me in productie was, was nog niet helemaal klaar dus daar was men druk mee bezig. Op 29 april stapte ik in de vroege trein naar Duistland, volgepakt met allerlei probeersels die ik gemaakt had in de loop der tijd.
Zowaar was deze keer de ICE trein op tijd en haalde ik in Duisburg netjes mijn aansluiting,. Tja, als dat allemaal vlotjes verloopt is zo´n reis zo gepiept.

Aangekomen bij de betreffende firma was er inderdaad nog niet zo erg veel gebeurt de afgelopen vier weken. Helemaal stil had het ook niet gestaan, maar ik had op meer gehoopt. Het keukenblad zit er nu in

Mooi kleurtje keukenblad hé, ik laat ze weten dat ik Nederlander ben hoor.

Ook alle kastjes zijn klaar, men is begonnen met de douche bak het aanleggen van de verwarming leidingen. Ook is een klein gedeelte van de gasleiding af, overal kleine beetjes en stukjes.
Verder was men met de collega auto die er naast staan, (en die dus aan de voorkant precies hetzelfde is) klaar met het dak imperiaal, dat staat gelijk wel een stuk forser en mooier vind ik. Hier moet mijn reservewiel op komen.

De imperiaal er op.

Probleem is dat door dit hele gevalletje zo´n 250 kilo weegt. Een vrachtwagen heeft de motor onder die cabine zitten, en als er wat stuk is moet je die cabine opkrikken met een speciaal pompje. Het opkrikken van het geheel incl imperiaal maar zonder reserve wiel gaat nog net, als het wiel er op ligt zal het waarschijnlijk niet meer gaan. Hier moet ik nog een oplossing op gaan vinden, dit samen met Edwin Lafeber van Rosier van de Bosch (MAN Dealer in Vleuten, een firma die goed met me mee denkt, daar heb je wat aan tenminste). Wie weet, als straks het wiel er op ligt, valt het allemaal reuze mee. De ervaring zal het leren.

Met gekantelde cabine, benieuwd of dat met wiel straks ook gaat.

Verder blijft het plan dat ie zo in loop van juli klaar moet zijn , dat ik dan er twee tot drie weken proef mee ga rijden en dan, na eventuele aanpassingen, de hort op ga. Dat zal dus wel begin september worden voor ik echt weg rijd (bah bah).

Wat heb ik nog meer gedaan afgelopen maand, eens even denken….
Oh ja, ik ben geslaagd voor mijn EHBO diploma, was wel even 16 maandag avonden flink ploeteren, maar, ik kan nu redelijkerwijze proberen levens te redden als dat nodig zou zijn.

Ik ben een weekend bij het SIW geweest. SIW is een vrijwillgers organisatie die werk regelt in verre landen. Om hier voor in aanraking te mogen komen is een introductie cursus verplicht, dat duurt een heel weekend. Vol goede moed trok ik op naar een camping boerderij bij meppel in de buurt. Mooi gelegen in het bos, zou het een pracht locatie geweest zijn als het niet koud en regenachtig was. Bah bah, het leek wel herfst.
Er waren daar zo´n 150 gegadigden die allemaal een paar weken in het buitenland wilde werken, merendeel studenten. Ik geloof dat ik de oudste was, en de wijste natuurlijk dan ook he. Dit omdat ik vermoedelijk de meest reis ervaring had van allemaal, maar dat heb ik maar niet aan de grote stok gehangen.

De eerste dag werden er wat workshops georganiseerd, wat discussies gehouden en veel gepraat. `s avonds wat er een feest. Allemaal erg geslaagd.
Slapen was met z´n allen in een grote zaal, op de grond op matrasjes. Ik werd daarom al vroeg wakker, met spierpijn ´all over´, vast van de drank van de avond daar voor.

Gelukkig had ik mijn oordopjes bij me.

Volgende dag nog wat lezingen, onder andere van een Arts van de universiteit van Wagningen die zich specialiseerde in inentingen, dat was erg leuk Hij had het over de hypderpiep weken, wie weet wat het zijn mag het me vertellen. Haha. Na nog een lunch, wat spelen (het kaart spel met de verschillende spelregels) en bijeenkomsten ben ik mee gereden met wat andere mensen die ook naar Utrecht moesten en was in de namiddag moe weer thuis.

Ik moet zeggen dat de projecten die men in het buitenland deed wat tegen vielen. Tenminste, voor mij dan. Ik wil, als ik in het buitenland ga helpen, twee dingen. Ten eerste, iets nuttigs doen voor de lokale bevolking. Ten tweede is hun cultuur niet aanpassen. Ik bedoel, we gaan allemaal naar het buitenland om verschillende culturen te zien en proeven, en deze culturen veranderen richting de onze is dan niet echt een slim idee. Helaas hebben de meeste SIW projecten een hoog ´koekjes bakken´ niveau. Daarmee wil ik , met alle respect voor het SIW en haar projecten hoor, zeggen dat je er als vrijwillger naar toe gaat om cultuur te snuiven, in kontakt komt met lokale mensen en samen kook sessies en zo gaat doen. Dat is leuk voor diegene die voor het eerst naar het buitenland gaan. Het past helaas niet helemaal in mijn straatje en bedoeling. Gelukkig zijn er ook wel wat nuttige projecten hoor, dus niet allemaal kommer en kwel haha.

Voor diegene die ook interesse in het SIW hebben hun website is te bereiken via www.siw.nl

Ben al bezig mijn huis te verhuren. Kan er maar niet vroeg genoeg mee beginnen nietwaar. Heb al een paar te kijken gehad, maar die stond em niet zo aan. Een poolse, hoogzwangere vrouw, met een Canadese man. Het kwam allemaal wat vaag over, en daar schiet ik niet zo mee op natuurlijk. Dinsdag komt er weer een stelletje kijken. We houden de vingers gekruist: Ingangs datum is 1 september, dus dan moet ik echt weg, of ik wil of niet.

Mijn verse paspoort aangevraagd en opgehaald, alle bladzijdes nog billetjes blank, raamverduistering voor de cabine laten maken naar eigen ontwerp en hoop tijd aan het besteden voor stomme dingen zoals verzekeringen (dank aan groene land Achmea die zelfs na 3 brieven (aangetekend) zelfs niet de moeite nemen om te reageren.

Ook op mijn verzoek aan het consulaat van Myanmar kreeg ik de deksel op de neus, ik mocht niet doior Myanmar met de auto. Pfff, dat zullen we dan nog wel eens zien. Verder een offerte binnen voor het rijden door China. 45 dagen door dit land kost maar liefst 7000 euro aan permits en gidsen. Schandalig. Wat wijsheid is in dit geval weet ik ook niet hoor. Ik bedoel, als ik niet door Myanmar heen kan (en die kans is redelijk groot) dan moet ik of een stuk verschepen of dus via Pakistan China in om via Tibet weer af te zakken naar Vietnam. Dit dus voor het belachelijke bedrag van 7000 euro. Maar verschepen ben ik denk ik ook wel 3000 euro kwijt en is natuurlijk minder leuk. Hier moet ik nog aar eens een nachtje over slapen.

Kreeg mijn Vader nog een dag of twee op bezoek. Die woont normaal gesproken in het buitenland, ook nu was het weer even erin en eruit (het land dan). Hij ging een paar weken naar Afrika. Wat ie daar allemaal aan het doen is zal ik de beste lezer niet meer vermoeien, maar op zijn leeftijd vind ik het allemaal wel ver gezocht. Die man heeft geen rust in zijn kont, das wel jammer.

Kreeg nog bezoek van een man van de belasting. Tjonge jonge, betuttel land nr. 1 hoor. Ik heb namelijk het kenteken van mijn auto geschorst en dat kwam men dan even controleren. Op mijn mede deling dat mijn auto in het buitenland staat werd me even mede gedeeld dat dat niet kon en ik waarschijnlijk een naheffing zou krijgen. Immers kunnen ze het blijkbaar zo niet controleren en dus moest je maar betalen. *zucht* .

Ook aan het stoeien met de bankgarantie die ik bij de ADAC af moet geven ten behoeve van het Carnet de Passage. Omdat de ANWB dit tegenwoordig niet meer doet maar de zuster organisatie uit Duitsland moet ik dus een Duitse bankgarantie gaan afgeven, maar ja, een Nederlandse bank geeft natuurlijk alleen een Nederlandse garantie, dus dat spreekt weer heerlijk met elkaar.

Daarnaast natuurlijk weer veel kleine dingen gedaan. Duikbril op sterkte besteld en gekocht, contact lenzen voor noodgevallen aangeschaft, visite kaartjes gemaakt (zelf), mijn laptop (oude) verkocht, en zo is er altijd wel wat te doen. Dit alles naast mijn post bezorging natuurlijk. Dit gaat door en is soms veel soms weinig, het varieert enorm maar wordt met het iets warmer wordende weer wel steeds leuker.

Volgende maand wil ik een week in Duitsland mee gaan helpen, wellicht wel op mijn scooter daar naar toe rijden, is die vast daar.

Heb naar aanleiding van de uitzending van BNN waar ik mee deed wat leuk kontakten over gehouden van mensen die ook willen, wensen of bijna gaan zelfs. Krijg dan ook regelmatig vragen en dat is weer leuk. Immers als mensen mij vragen stellen, ga ik er ook weer over nadenken, en dat is nooit verkeerd. Dus mensen, laat die vragen maar komen hoor.