20060800 – Testtrip Denemarken voltooid

9 Augustus 2006, Test rit voltooide tijd.
Geplaatst op Thursday 10 August @ 01:37:05 GMT+1 door casper

RVandaag 4 augustus wilde ik helemaal om de noordkant van jutland gaan rijden om aan de west kant weer af te zakken naar het zuiden. Het had de hele nacht geregend en ook in de ochtend was het nog een miezerige bedoeling, de plassen stonden diep rond de auto. Onderweg naar het noorden verbeterde het weer aanzienlijk, en op een straffe wind na werd het zelfs erg mooi weer. Moest op een geven moment een pont over om het Langerak Fjord over te steken en dat pontje was zo klein dat ik er nog net op paste met mijn auto. De pontmeester was niet blij met me en liet me voor 2 auto’s betalen. Het leek India wel. Verder was de weg wel ok, wel erg veel snelheids heuvels, dat hield erg op. Eenmaal aan de westkust gekomen werd het een zeer mooie weg langs de zee, met machtige uitzichten en hoge grote duinen waar de weg door heen slingerde. Het leken wel de groene heuvels van Mongolié, zo mooi.

Wat ik niet wist is dat de graanvelden waar je in Denemarken erg veel doorheen rijd, niet voor consumptie groeien maar voor energie. Op de een of andere manier brand dat graan in de ovens van de energie verwekkende centrales en levert dus zo stroom. Dat is nog een schone enegrie.
Vond een camping in de duinen en zowaar weer wiresless internet. Tenminste, dat denk ik, want ik had zowaar verbinding ondanks dat de camping beheerder raar met zijn bek trok toen ik naar internet vroeg, alsof ie daar nog nooit van gehoord had. Waarschijnlijk zit ik illegaal op iemand ander zijn netwerk, pech voor diegene, makkelijk voor mij. Moet zeggen, het internette dubbel zo lekker.

Als je goed kijkt zie je de zon over mijn auto

De volgende dag verder afgezakt over weg nummer 181, dat is de kust route en bijzonder fraai moet ik zeggen. Kronkelend door duinen, langs kwel meren en natuurgebieden, heel veel vogels en ook heel veel vlekken op mijn ramen. Dit van plat gevlogen insecten, de lucht was er zwoel van. Toen ik bijna een uur op een pondje moest wachten zat het er vol met van die nepwespen, ik weet niet hoe ze heten maar ze lijken op wespen maar vliegen anders. Ik heb er wel een miljoen gezien (en toen de tel kwijt geraakt). Na het pondje reed ik met mijn raam wijd open, en dat had ik beter niet kunnen doen. Ik voelde al zo af en toe een insect zich te pletter vliegen tegen mijn spiegels, waardoor er insecten ingewanden spetters naar binnen vlogen, maar er kwam ongemerkt ook een wesp naar binnen vliegen(niet zo’n geelwarte maar een grote bruine) en die was tegen de stoel aangevlogen en zat ongemerkt op mijn rug. Toen ik eens lekker achterover leunde stak hij me in mijn rug net onder mijn schouderblad, das een rot gevoel omdat je niet kan zien wat er gebeurt. Naja, dood ben ik er niet aan gegaan. Verder had ik mijn zinnen gezet op Henna Strand camping omdat dat in beschrijving wel ok leek, en daar aanbeland nat het middaguur en lekker gerommeld. Ik blijf hier zondag ook, ga ik eens een brood bakken, moet ik ook proberen nietwaar.

Tja, dat brood bakken was niet zo’n succes. Om de een of andere redden was de temperatuur van de oven na een half uur draaien nog maar 160 graden, en dan vind een bood niet leuk. Het kwam er dus een beetje klef uit. Later bedacht ik me dat ik misschien te weinig electra voor de oven beschikbaar had gesteld, dat gaan we dus de volgende keer bekijken, eerst dit ‘wat kleffe’brood verorberen.

In de middag naar het strand geweest, maar na een anderhalf uur maar weer opgestaan van het zand. Het waaide nogal hard en dan kwam er een lading zand mee. Dat zandhappen is na een uurtje irritant. Na het uitproberen van alle standjes om zandvrijte blijven maar een lange strand wandeling gemaakt, wat boodschapjes gedaan en aan de auto geklungeld. ’S Avonds was er een pantomime voorstelling van een Vader en zoon, wel ok, maar ontmoete gelijk alle Nederlanders op de camping, die allemaal heel nieuwsgierig waren naar mijn auto. Grote groep mensen uit Friesland bevolkte mijn auto, gelijk het record mensen tegelijk in mijn auto gebroken (14 geloof ik). Allemaal heel leuk. Foto’s gemaakt, en hopelijk krijg ik die per mail nagestuurd.
Nou moet ik wel zeggen dat ik de ervaring heb dan van de 100 mensen die je je kaartje geeft en die beloven een mail te sturen of wat in mijn gastenboek te schrijven, het er misschien 2 ook daadwerkelijk doen. Wellicht zijn mijn nuchtere Friese vrienden een van die 2. De volgende dag alleen maar gereden, daar valt weinig over te vertellen, behalve dan die mega file bij Bremen waar geen beweging in zat. Parkeerde mijn auto onder een windmolen, is weer eens wat anders. Echter was ik na een half uurtje het gesjoesh geluid van die wieken al zat en verkaste 200 meter verder naar een inrit van een akker.
De volgende dag goed naar huis gereden, waardoor ik nu kan zeggen dat mijn testrit goed verlopen is. Ondanks dat ik de auto niet onder extreme omstandigheden heb getest heb ik een hoop geleerd, zijn er een aantal kleine aanpassingen die gemaakt moeten worden en een hoop vragen, die, indien beantwoord, mij met een zeker gevoel volgende week met de reis naar het grote onbekende durven ste laten starten.