20060900 – Half september 2006, Islamabad (Pakistan)

18 sept 2006, Islamabad
Geplaatst op Monday 18 September @ 11:22:43 GMT+1 door casper

Tja, daar sta ik dan , een week lang in Islamabad. Gelukkig is het hier redelijk uit te houden. Er is immers een ‘Tourist camping for foreigners’. Dat betekend dus dat er een camping is (niet al te veel voorstellen, geen Europese maatstaven), en je de auto veilig kan parkeren en dat vrijwel midden in Islamabad, op een stukje heuvel, onder bomen. Er groeit zelfs gras. Dat is de goede kant van het verhaal.

De slechte kant is dat het ook aan een drukke weg ligt. Dus veel herrie en lucht verontreiniging, maar dat is nog tot hier aan toe. Erger is dat de staat van onderhoud van de camping op z’n Aziatisch gaat. Dus, de enige douche die er is is erg vies. De wanden zijn al in geen jaren schoon gemaakt, er lopen slakken en mieren en het wemelt er van de muggen. Warm water bestaat hier niet, maar dat is dan ook niet zo erg. Omdat het nu zomer is en rond de 30 graden overdag is een koude douche niet onwelkom, maar in de ochtend om 7 uur (als ik placht te douchen) is het wel even ‘schrikken’. De gebouwtjes, waar ooit een keukentje en een paar slaapcabines in waren zijn oud en vies, muggen gaas kapot, elektra werkt niet, enfin, the usuall staat van onderhoud. Erger nog vind ik de staat van de watertanks, die van metaal zijn. Als je er in kijk is het van binnen zo erg verroest dat ze bijna lek zijn, drijven er van allerlei zaken in die er niet in horen en is de temperatuur in die bakken te hoog om nog betrouwbaar water te hebben. Met dit alles kan ik leven, immers heb ik veel voorzieningen gewoon zelf in mijn auto. Maar het ergste is dat de riolering stuk is, waardoor er een stuk grond permanent nat en drassig is. Hierdoor heerst er hier een muggenplaag waar je eng van wordt. Als je op de verkeerde tijden naar buiten gaat wordt je gewoon verslonden door de muggen. Je voelt je net een stuk vlees dat in een leeuwenkooi wordt gegooid, ik hoor ze gewoon slurpen.

Toch heb ik het wel naar mijn zin hier. Islamabad is een prettige stad en op mijn scootertje kan ik overal goed bij komen. De wegen zijn breed, het verkeer is niet al te gek en ze hebben hier erg volle winkels met veel westerse goederen. Enig wat ik niet heb kunnen vinden is ontbijtspek, maar dat is varkensvlees dus is niet zo vreemd. Er zijn wel goede slagers en dus goed vlees te krijgen, ik koop ook snel nog lekker veel koeien vlees in, dat kan je in India weer niet rijgen. Tja, wat doe ik dan zo’n week. Goede vraag, moeilijker antwoord. Veel aanklooien dus. Kleine dingetjes regelen, boutje hier kopen, stekkertje daar, geld wisselen, glazen voor mijn bril gekocht, (twee glazen, 15 euro), de was laten doen, veel internetten, auto wassen, water regelen, ijsje kopen, enfin, allemaal van die stomme kleine dingen waarvan je dan ’s avonds denkt…. Wat heb ik in godsnaam gedaan vandaag. Alles neemt veel tijd in beslag, dat weet je in Azië.

Voorbeeld. Ik kocht twee dvd’s. Een trilogie van de Matrix, en een seizoen van Wil&Grace. Alles mooi verpakt, moest er wel 15 minuten voor op de scooter, maar voor ongeveer 5 euro voor een pakket is het goed te betalen. Kom ik thuis, zit er in de matrix 2x dezelfde film. Gadver, moet je dus de volgende dag weer terug. Ook niet zo ernstig, maar dan kom je bij die winkel, probleem uitgelegd. We lossen het op zeggen ze, een gastje loop met je cd eg en dan duurt het een half uur voor ie terug komt met een andere (andere winkel vermoed ik?). Toch wil ik wel even checken of het nu wel de goede is, dus dvd aansluiten, kanaal op tv goed zetten (duurt allemaal weer een half uur) en dan kan ik weet terug naar de auto. Alles bij elkaar weer 2,5 uur kwijt voor eens stom klein ding.
Ander voorbeeld. Ik hebmijn auyo laten op pimpen. Jaaaa, die Pakistaanse vrachtwagens zijn allemaal zo mooi met de hand beschilderd, volgehangen met versieringen en ornamenten, daar moet ik gewoon aan mee doen. Dus ik vol goede moed naar Rawalpindi, dat is de buurstad van Islamabad. Dat is wel 20 minuten op de scooter. Bedrijf zoeken, zeggen wat je wilt, thee drinken, weer er over praten, enfin, morgen klaar. Volgende dag, weer 20 minuten op de scooter, spul in de verste verte niet klaar. Weer er over praten, thee drinken tot je een ons weegt, morgen is het klaar. De dag erna dus weer heen en weer, spul weer niet klaar. Zeggen dat jet het dan niet meer hoef. Ze schrikken, gaan er NU aan beginnen, enfin je snapt het. Wachten, eindelijk klaar, verf nog niet droog, weer wachten….daar gaat je dag.
Eindelijk zit de versiering er dan nu op, mooi he.