20070300 – Maart 2007, Nepal en Chitwan NP

Begin maart 2007, Chitwan
Geplaatst op Tuesday 06 March @ 06:58:06 GMT+1 door casper

Reis om de wereld vanaf 2006 Heb mijn plannen iets gewijzigd omdat de Indiase ambassade de visa aanvraag procedure had verandert. Is het normaal zo dat je eerst je aanvraag moet doen, hierna een week moet wachten, dan na die 7 dagen je paspoort brengen in de ochtend en ‘s middags weer ophalen, met visa erin (hopelijk). Ik ging dus maandag de 26ste naar de ambassade en stond daar 3 uur in de rij (dat hebben ze nog steeds niet veranderd), de vriendelijke man achter het loket melde vrolijk dat ik na 3 dagen al kon komen ipv een week. Tja, dat veranderde zaken een beetje, ik had namelijk in gedachte in die week mooi een bezoek aan Chitwan nationale park te brengen om daar de neushoorns, herten en andere wilde dieren te bekijken. Nu ik echter maar 3 dagen hoef te wachten doe ik dat maar liever, zodat ik na mijn bezoek aan Chitwan niet meer terug hoef naar Kathmandu en dat zou ik niet zo heel erg vinden

. Kwamen nog een aantal andere voordelen bij. Ik wilde niet a.s. zaterdag rijden want dan is het watergooi dag. Een feest wat je meer in Azië ziet, de jongeren mogen dan met water gooien naar alles wat beweegt (en niet beweegt).

Water gooien, leuk he.

Ik heb ooit al eens een plens water over me heen gehad in Laos dus ik weet wat het is. Nu is het zo dat ze hier in Nepal het feest hebben dat heet Holi. Er word dan met kleurstof gegooid en momenteel hebben ze er een nieuwe draai aan hebben gegeven, men doet water in plastic zakjes of ballonnen, gooit er wat kleurstof bij en gooien dan. De kleurstof is, als je pech hebt, niet verwijderbaar en ik had niet zo’n zin om mijn mooie witte auto van een kleurtje te voorzien. De hele week is men overigens al aan het oefenen. Scholieren onderling bekogelen elkaar met plastic zakjes met water. Soms is het echt oorlog en vliegen de waterbommen door de lucht alsof het een zwerm zwaluwen over komt. Alle, maar dan ook alle kinderen doen er aan mee. Overigens is het van oudsher alleen maar met kleurstof gooien naar andere. Vandaar dat je mensen met roze, rooie, blauwe of groene hoofden ziet lopen.
Er gebeurde nog twee opmerkelijke zaken. Eerste was dat de Duitser die ik in Quetta al ontmoet had binnen kwam rijden met zijn rode vrachtwagen. Het is de Duitsers wiens vriendin/vrouw met zonder hoofddoek en redelijk open bloesje door het uiterst religieuze Baluchistan aan het lopen was. Toen een vrachtwagen chauffeur het ‘pistool op haar hoofd gebaar’ maakte tegen mij heb ik er wat van gezegd maar het werd me niet in dank afgenomen, enfin, lees dat verhaal zelf maar. Je snapt dat we nog niet met elkaar hebben gepraat.
Tweede is dat er weer eens een bandh afgekondigd is, deze voor het hele land, op 28 februari. Had gepland met me scootertje wat dingen te gaan bezichtigen, dat zal ik nu dus moeten laten. In plaats daar van de fiets gepakt en vanuit mijn auto naar Bhaudha gefietst. Wat ik allemaal meegemaakt hebt, heel apart. Tijdens een bandh mag je niet met auto of brommer, dat wist ik, maar ook met de fiets mag je blijkbaar niet eens. Maakte dan ook mee dat een oudere man op de fiets geschopt en geslagen werd, veelal door erg jonge jongens. Het was wel beangstigend. Er hing een erg vage sfeer in de straten, de meeste winkels dicht (op een paar moedigen na),, wederom erg veel mensen op straat. Hier hebben ze niet zo’n ‘in huis zit’ cultuur, dus als je niet naar je werk kan dan ga je maar op straat hangen. Op belangrijke kruispunten stonden menigtes met stokken en stenen, je snapt waar die voor zijn. Ik ben op zich niet lastig gevallen op die lange tocht. Op twee kruispunten kreeg ik te horen dat ik moest lopen, en dat heb ik dan ook maar gedaan, om na 100 meter weer erop te springen. Verder waren alle scholen ook dicht en dat was te merken want het aantal plastic zakjes met water dat ik heb zien vliegen was erg groot. Ben gelukkig zelf niet geraakt.

Op dinsdag avond vloog mijn 24-> 12 volt converter er aan. Pats, zekering eruit en converter erg warm. Dat was wederom een ernstig probleem, het tweede na mijn zon paneel lader, begin me enigszins zorgen te maken.
Nog wat anders gedaan dezer dagen. Jaaa, iets heel belangrijks. Ik ben namelijk rond het Swayambu klooster gelopen. Dat is een zeer heilige stuppa, ook wel ‘monkey temple’ genoemd, die staat boven op een berg met erg mooi uitzicht over Kathmandu. Onder aan de berg, rond het klooster is er een muur gebouwd, en in deze muur heeft men bidwielen geplaatst. Als je die draait, kom je eerder in de hemel. Nu is die muur wel een paar km lang, dus ik wilde wel eens weten hoeveel van die bidwielen er nou waren, en ik wilde ook wel eens weten of ik die allemaal rond kon draaien. Van dat laatste kan ik je vertellen… Ja, dat kan ik. Maar niet zonder moeite. Ik heb ze geteld, het waren er…..mmmm, ik denk dat ik een prijsvraag aan voel komen. Ja, diegene die het juiste aantal raad of er het dichts bij in de buurt komt die krijgt weer gratis wat gratis van me. Laat ik je een stille hint geven, het gaat om de kleine bidwielen. Er zijn ook van die héééle grote, maar die heb ik niet meegeteld. Zijn er toch maar een stuk of 10. En verder heb ik een trosje van ongeveer 50 bidwielen niet meegeteld omdat ze daar aan het verbouwen waren. Nog een hint, het zijn er meer dan 1000, veel meer. Ik heb er twee uur over gedaan geloof ik, en goed doorgelopen. En, ik kom heel snel in de hemel (niet te snel hoop ik), want ik heb ze echt allemaal gedraaid.

De dag voor ik vanuit Kathmandu vertrok maakte ik weer een protest actie mee. Waarom weet ik niet, maar de straat waar ik, komende vanuit de Indiase ambassade, door moest was geblokeerd door een stel boze bewoners. Het verkeer werd gewoon recht de binnenstad in ongeleid, wat dan natuurlijk muur en muurvast kwam te staan. Zelfs met mijn kleine scooter kwam ik er niet doorheen,, het stond echt hutje mutje. Heb dan ook twee uur over 3 km gedaan, leuk was anders. Ook kreeg ik nog even de waarschuwing dat rijden naar Chitwan waarschijnlijk wel ging, maar verder absoluut niet, omdat er iets verder op een kind door een vrachtwagen chauffeur was vermorzeld en daarom de weg werd geblokkeerd door boze bewoners. Er schenen minder leuke taferelen te hebben plaatsgevonden, het precieze weet ik er niet van maar gezellig zal het er niet geweest zijn. Ben dus benieuwd wat ik morgen allemaal tegen ga komen. Heb genoeg eten en drinken voor een paar dagen ingeslagen, hoop dat ik het niet nodig heb. Mijn 12 volts converter is zo te zien weer gemaakt, laten we hopen dat ie het uithoud.

Van Katmandhu naar Chitwan. Zie je daar onder de weg

De rit naar Chitwan was zonder bijzondere gebeurtenissen volbracht. Weg was goed, af en toe een beetje eng maar goed te rijden. Was al om twee uur in het Naional park. Vond het wat minder dat ik ineens 150 roepies tol moest betalen voor een stukej weg naar het park toe. Kan wel merken dat ik weer dicht bij India in de buurt kom. Een erg mooie plek aan de rivier gevonden, naast de olifanten was plek.
De dag volbracht met het bestuderen van de mogelijke opties van aktiviteiten. Je kan veel dingen kiezen dus ik moest echt strepen. Ik wilde de neushoorn zien, dat is hier toch redelijk uniek, en als het kan wat wilde tijgers en krokodillen. Aan die laatste heb ik het minste behoefte. Twee jaar in Florida wonen heeft me genoeg krokodillen laten zien. Koos dus voor in de ochtend eerst met een kano de rivier een stuk afzakken om dan vervolgens in 3 uur weer terug te lopen. In de middag wilde ik dan met een jeep wat verder de jungle in. Eventueel kon ik dan de volgende dag nog op een olifant de jungle door, maar dat zie ik dan wel weer.

Veel beesten gezien in het park

Volgende morgen dus vroeg op, wilde om 7 uur de rivier op. Het varen over de rivier was redelijk peacefull. . Erg veel mooie vogels gezien en twee keer een krokodil. Het bootjes was wat gammel en doordat het smal is erg wiebelig. Na 45 min de boot uit en de jungle in gelopen. Eerst echter de ‘safety instructions… fasten your seatbelts’ en zo. Deze ging echter iets anders… Ik loop voor je, zegt Raju, mijn gids, en mijn collega loopt achter je, wij zijn hier om je te beschermen. Als er een neushoorn aanvalt gil ik dat je hard moet lopen. Als er een boom in de buurt is klim je er in. Is die er niet, zigzag lopen, zo snel en hard mogelijk. Als je iets van kleding kan gooien onder het rennen, doe het dan om de neushoorn af te leiden. En vergeet niet te zig zaggen. Als er een katachtig klein dier aankomt en dreigt gevaarlijk te worden, veel lawaai maken. Als er een tijger aankomt, dan kan je alleen maar bidden dat die je niet aanvalt want daar helpt weinig tegen.
Mmm, dat maakte de simpele bos wandeling even wat anders, het begon spannend te worden. Het lopen ging afwisselen door bos en stukken met een soort bamboe gras, gras dat wel tot 8 meter hoog kan groeien. In dit jaargetijde was het dor en hier en daar verbrand, nieuw gras was al overal aan het ontspruiten. Door dit hoge gras kon je dus niet zo ver kijken. Plots stopte Raju en maakte het ‘stil…. Luisteren’ gebaar. Ik dacht gelijk dat er een kudde wilde olifanten of zo op weg naar ons toe was, maar er was niks. De spanning steeg weer een streepje op de meter. Al lopend kwamen we een beekje tegen, daar lagen twee flinke krokodillen te zonnen op een stukje gras. Ik was foto’s aan het maken toen Raju ineens SHIT uitriep. Ik denk, misschien heeft ie ergens in getrapt of zo, maar toen ik keek was ie aan het ruiken in de lucht, alsof ie een hond was. Er is tijger in de buurt, of net geweest, ik ruik hem. Hij vroeg zijn collega rond te kijken of ie tijger schijt zag, dat ruikt erg sterk, maar er werd niks gevonden. Voorzichtig liepen we verder, maar heel stiekem hoopte ik geen tijger tegen te komen, hier in het midden van de jungle.

Veel geluiden in deze jungle. Het schreeuwen van de wilde pauw, het gillen van de apen, héél veel vogel geluiden, rare geluiden van wilde zijnen en ook een of andere schreeuw aap die klonk alsof ie ter plekke genomen werd, van voor en van achter tegelijk. Dit maakte het lopen, zeker door de jungle-bos stukken erg apart, ik voelde me net een soort van ontdekking reiziger. Onder het lopen hield Raju verschillende maken ineens stil om te luisteren, zo kwam hij achter de locatie van Makaak aapjes (weet niet of ik dat goed spel), vogels in overvloed en ook op een gegeven moment een soort bos-kat, die leek op een wasbeer. Geen idee hoe het beest hete. Ondertussen had ik wel mijn trui uitgedaan zodat ik die in geval van nood naar een aanstormende neushoorn kon gooien en hield ik ook angstvallig elke boom in de buurt in de gaten om te zien of ik er in kon klimmen
Na 3 uur toch wel een beetje angstig lopen want een tijger kan achter elke boom zitten kwam er een eind aan het avontuur, en achteraf moet ik zeggen dat ik er van genoten heb. Na het lopen vertelde Raju dat een maand geleden er twee Duitsers gewond waren geraakt door een neushoorn moeder. Het beest kwam erg onverwacht uit het bos stormen en viel de gidsen met de twee Duitsers aan. Een van de Duitsers werd door de neushoorn tegen de vlakte gesmakt en kreeg een flinke rugmassage. Het was geen Thaise massage begreep ik, hij moest naar het ziekenhuis in Kathmandu om alles weer dicht te laten naaien. Ben blij dat ie dat verhaal na ons loopje vertelde en niet er voor.

Als je pech had werd je ingezeept met kleurstof

In de middag met een jeep twee en een half uur de jungle in gereden, op zoek naar de nog steeds niet gespotte neushoorn. Met een groepje van (hoe kan het ook anders….*zucht*) drie Nederlandse meisjes, een Duits meisje en een Japanse jongen was het toch heel gezellig rijden, maar veel wild hebben we helaas niet gezien. Geen tijger, geen neushoorn, geen olifanten. Hier en daar een krokodilletje, een grote schildpad (die wijselijk het natte sop koos net voor ik de trekker van de camera overhaalde natuurlijk), veel vogels, wat herten en everzwijnen.

Al om al is het hier prima uit te houden, ik sta met mijn auto aan de rivier, mooi uitzicht over de jungle. Het lijkt hier een beetje op Laos, relaxed, niks moet, alles mag, niemand maakt zich druk. Heb vandaag nog een 2 urig ritje op een olifant gemaakt. Dat was wat minder, erg toeristisch en eigenlijk nogal saai. Ook was het vandaag Holi, de feestdag dat kleurstof gegooid word en die vloog dan ook flink. Menig toerist kwam onder de kleurstof beteuterd aanlopen, sommige vonden het ook wel leuk hoor. Dat maakte de saaie olifanten rit weer snel vergeten. Een voordeel, ik heb een glimp van de neushoorn opgevangen. Helaas weer geen tijgers gezien.(zie vorige verhalen over het zien van tijgers in India en Bangladesh). Heb ze dit keer niet eens horen ritselen. MAAR, ik heb ze wel geroken.

De dag er na had ik eigenlijk naar Pokhara willen rijden maar omdat ik hier zo lekker stond het hier nog maar een dagje verlengd. Vanochtend even meegeholpen om de olifanten te wassen. Dat was wel erg leuk, zo kom je nog een echt in aanraking met die beesten. Dat wassen doe je niet met een spons, zelfs niet met een schuurspons maar met een schuursteen. De verzorger ging me tekeer met die steen niet normaal, volgens mij vond die olifant het ook niet zo lekker. Wat me wel opviel is dat die roze plekken op het hoofd van de olifant, juist die plekken zijn waar die verzorger het meeste schuurde. Kreeg het idee dat ie het donkergrijze gewoon van de huis afschuurde zodat het roze tevoorschijn kwam, dit alleen maar om de olifant er mooier uit te laten zien. Maar wat hebben die beesten een massa zeg, alleen al zijn kaken waren even groot als mijn hele bovenlichaam. Als dank werd ik even onder gespoten door het beest, het was een heel boeiend uurtje.

Olifantje schuuren

Vanavond sprong mijn 12 volt converter weer kapot, precies toen ik mijn computer aanschakelde, dus nu wel een idee waar het aan ligt. Ook is mijn China reis een beetje op losse schroeven komen te staan nu de Chinese overheid ineens weigert om me toestemming te geven via Nepal het land binnen te rijden, want ik ben maar alleen en dat vinden ze te veel moeite voor één persoon. (zijn er misschien nog liefhebbers om mee te rijden door China, een maandje of zo, vanaf half augustus?). Ik ben alternatieven aan het bekijken, maar heb wel zo van …. Graag of niet hoor.