200704 – April 2007, India , Srinagar

Midden April 2007, naar Leh? – deel 1
Geplaatst op Tuesday 24 April @ 07:47:33 GMT+1 door casper
[ Bewerken | Verwijder ]

Reis om de wereld vanaf 2006 de Kashmir vallei in India maar vooral de plaats SriNagar in bijzonder is anders. Heel anders dan de rest van India. Dit komt waarschijnlijk omdat dit deel van India zwaar Moslim is. En dat maakt de bevolking anders, zeker niet slechter. Dat wil niet zeggen dat ze hier geen irritante Indiase trekjes hebben hoor, maar de sfeer vind ik in ieder geval prettiger dan veel andere plekken in India waar ik geweest ben.
In SriNagar waan je je terug in Pakistan. Meeste mensen dragen de bekende Pakistaanse kledij, wijde lange dunner broek met daarover een soort jurk. Het gekerm van de moskeeën spreid zich 5 maal per dag luid over de stad. En dan bedoel ik ook luid hoor, want als het bid tijd is, is de lucht zwanger van het Alah Akbar. Om half 5 in de ochtend is dat wat minder prettig, gelukkig doen oordopjes wonderen (behalve de eerste nacht, ik was vlak bij een van de grotere moskeeën geparkeerd en het geluid deinsde door de dopjes heen).
De eerste nacht op het parkeerterrein van het ‘Tourist Welcome Centre’ geslapen, en op het vroeg wakker worden na was het een prima nacht. Ook hier is het in de nacht rond de 10 graden, heerlijk om te slapen.

De volgende dag mijn auto verkast naar een gevonden parkeerterrein aan het Dal meer, ongeveer 2 km van de stad vandaan, weg van de meeste herrie, luchtvervuiling (want dat is hier erg) en toeristen stromen. Voor 100 roepies per nacht sta ik hier prima.

Het dal Lake, rustig en mooi

De manager/eigenaar van het parkeer terrein is een bijzondere vriendelijke man, met grote baard natuurlijk, bied me alle hulp aan en is een prettig persoon om mee te babbelen.
Helaas is de weg naar Leh nog steeds niet open, zodat ik genoodzaakt ben te wachten. Tja, dan moet je toch wat doen nietwaar, dus ben op de scooter al diverse malen de stad door gereden, diverse moskeeën, temples e.d. bezichtigd, evenals andere bezienswaardigheden. Zo was ik boven op de berg geweest die naast de stad ligt, het bekijken van een temple die daar sinds 500 VC staat (dat is dus 2500 jaar oud!!) , heb een boottocht over het meer gemaakt een hele dag, de diverse tuinen en parken bezocht, wat in het winkel district rondgehangen en geinternet. Tja, en dan zijn de opties langzamerhand op.

Het meest bekende kenmerk van Srinagar is wel het Dal meer, waar de stad zo’n beetje rond is gebouwd. Ooit in het verre verleden, heeft een vorst besloten dat er op huizen belasting betaald moest worden. Een slimmerik is toen op een boot gaan wonen om deze belasting te omzeilen. Je weet, als in Azië iemand een goed idee heeft, hebben er een week later duizend andere het dus ook. Met gevolg dat het halve meer vol ligt met ‘huisboten’, en dat is een van de grote toeristische attracties. Ik zelf zie daar de lol niet zo van in. O.k., als je op een mooie plek afgelegen in het meer op een boot kan zitten, kan ik me er wat bij voorstellen, maar er liggen ondertussen meer dan 1000 van die boten in het water, het is dus hutje mutje.

Een bloemen verkoper, met op de achtergrond een house boat

Komt bij dat elke boot natuurlijk de toilet, afwaswater e.d. in het meer loost, je kan je dus voorstellen dat het niet al te schoon is. Ondanks dat is het water toch redelijk helder, dit komt waarschijnlijk door de aanwezigheid van heel veel waterplanten. Zo veel dat ze hier met boten de planten uit het water scheppen om de boel nog een beetje open te houden.

Srinagar heeft een boulevard, jaja. Langs die boulevard zijn de aanlegplaatsen voor de Shikarra’s. Dat is een soort kruising tussen een Gondola uit Venetië en een roeiboot. Met zo’n gevaarte kan je het meer rond, of, als je op een woonboot zit moet je het als taxi naar het vaste land gebruiken. Helaas, ook nu weer, veel te veel van het goede. Er liggen wel 500 van die boten aangemeerd aan de boulevard, de schippers zitten op de wal te wachten op klanten. Loop je dus lekker over die boulevard, dan is er om de 10 meter de roep ‘Hey friend, Shikara? Cheap price’ en dat wordt dus al snel irritant. Zeker als ze erna ook nog wat in het Kashmiri roepen, waarop de andere mensen dan lachen. Dan weet je wel hoe laat of dat het is.

Men spreekt hier dus Kashmiri. Dat is een onbegrijpelijk taaltje, dat niks met het Indiase Hindi te maken heeft, maar meer klinkt als een mix van Turks en Pakistaans. Er schijnen veel Urdu woorden in te zitten, en dat is de taal die men idd in Pakistan spreekt.

Brood in SriNagar in allerlei smaken en vormen, maar altijd lekker

Mensen zijn hier verder erg behulpzaam en wat meer afstandelijker dan de gemiddelde India’er. Men is wat minder op geld belust en misschien iets meer manieren, maar het blijft wel India. Dus het openbaar plassen (nu dan wel gehurkt, het blijven moslims), spugen en lawaai maken is ook hier aan de orde van de dag. Er zijn vrijwel geen bedelaars, en diegene die er wel zijn komen uit India. (men noemt zichzelf geen India maar Kashmir!!)

De stad is iets apart. Als je de drukke wegen vermijd en in de nauwe kleine straatjes loopt is het een kruising tussen Lahore en Kathmandu. Houten huizen met aparte daken, een ziljoen kleine winkeltjes, slechte straten, maar veel om te zien. Ik ging mijn scooter laten fixen (een domme India’er , die ik er 1 minuut op had laten rijden reed natuurlijk pardoes tegen een auto aan), en ik werd overal super vriendelijk geholpen, absoluut niet afgezet zoals dat in de rest van India wel zou gebeuren. Men ging echt uit de weg om me te helpen, en dat geeft een goed gevoel. Nieuw remhandvat…. 50 roepies en 10 roepies voor het erop zetten. (1,20 euro dus).

Sri Nagar vanaf een berg, zie al die boten…

Na al deze loftuigingen zou je denken, Srinagar is de Bom, daar gaat Casper lang blijven. NEE, helaas. Er is namelijk een heel vervelend ding in Srinagar. En dat is omdat er een gigantische overmacht van leger met politie en speciale diensten mensen op de been zijn in deze stad (en omgeving). Elke honderd meter staat een militair met een mitrailleur, bij elke brug, hoek en boom staat een soldaat, alles met kogelvrije vest en geweer in de aanslag. Overal, als je even ergens stopt, wordt je gemaand door te lopen. Overal zie je dat lokalen er tussen uitgepikt word om zijn/haar papieren te checken. Er rijden heel veel gepantserde auto’s met met mitrailleur op het dak, er rijden ontiegelijk veel leger voertuigen. Het is je reinste oorlogs staat. Dit maakt de sfeer soms erg gespannen. Elke leuke parkeerplaats is door het leger in beslag genomen. Zelfs het mooie Fort van Srinagar is door het leger bezet en dus niet te bezichtigen.
Tja, Srinagar licht niet ver van Pakistan en er zijn hier veel aanslagen gepleegd, maar die aanslagen zijn vrijwel allemaal tegen de aanwezigheid van het leger geweest.
Ditzelfde leger heeft een flink aantal hotel ‘ingepikt’en daar hoofdkwartier gemaakt, omgetoverd tot ware vestigingen. Als er een auto in of uit gaat, wordt al het verkeer stil gezet, hekken worden open gedaan, prikkeldraad opzij, dan komen er mensen met geweer in de aanslag en dan komt er een auto uit. Halve stad weer in de file, en dat gebeurt zo 6 keer per uur of zo.
Verder zie je erg veel troepen langs de kant van de weg lopen met metaal detectoren en snuffel honden om te kijken of er niet ergens een bom langs de kant van de weg ligt.
Ik moet eerlik zeggen dat je als toerist weinig lastig gevallen word maar alleen al het feit dat anderen dat wel worden, dat het verkeer steeds stil ligt, de machtsvertoon van India, nee, het maakt het er hier niet leuker op. Ik liet me geisteren vertellen dat het in Leh precies hetzelfde is, en dat doet me wel denken.