20070700 – Juli 2007, even in Nederland

Begin juli 2007, even in nederland
Geplaatst op Thursday 12 July @ 06:59:12 GMT+1 door casper
[ Bewerken | Verwijder ]

Reis om de wereld vanaf 2006 En daar zit ik dan weer in Nederland. Het is natuurlijk heel leuk en gezellig bij mijn familie en het is leuk om weer even in Holland te zijn. Toch is het wel zwaar wennen. Het weer werkt niet aan mee, het is koud en het regent bakken.Er is een hoop te regelen maar gelukkig heb ik drie weken de tijd. Een flink aantal dingen wil ik meenemen naar Nepal, zo veel dat ik het apart zal moeten verschepen.
Verder vermaak ik me met het eten van friet met mayo, frikadellen, kaas en andere slechte Nederlandse dingen.

Wat is er zoal wennen dan. De (over)georganiseerdheid van Nederland valt je pas op als je langere tijd weg bent geweest. Niet dat dat noodzakelijk slecht is, maar als je voor een lange tijd zo’n puinhoop als in India hebt mee gemaakt is het wel even wennen. Het voorbeeld dat als er iemand in de auto per ongeluk tutert, die het schaamrood op de wangen krijgt,. Het feit dat iedereen (nouja bijna iedereen dan) stopt voor een zebra plaats, dat er een hele avond elektra is zonder onderbreking (en TV), dat er zoveel op TV is dat alles bagger is. Allemaal wennen.
Als je die over-georganiseerdheid mee maakt, denk je natuurlijk dat alles goed is geregeld, maar dat valt hier en daar dan ook wel tegen. Zo ging een bestelling van wat spullen via internet geheel fout, men was ineens de hele bestelling kwijt. De belastingdienst doet ook raar. Eerst zeggen dat ze mijn aangifte niet binnen hebben gehad, dan weer wel, dan weer zeggen dat het niet klopt, enfin, je kent dat verschijnsel wel.
Het meeste waar ik aan moet wennen zijn de prijzen. Jezus wat is het duur allemaal, in vergelijking met Azië. Even met de trein naar Den Haag voor mijn Visum… 19 Euro. Dat is omgerekend zeg 1500 Nepalese roepies. Daar kan je een week van eten in dat land, en dan bedoel ik in een goed restaurant elke dag, met nog een biertje erbij ook. Hier ga je er mee met de trein heen en weer , en dan sta je ook nog eens 3 uur vast op een station ivm bliksem inslag.
Ik wist dat ik spullen mee moest nemen en had in Nepal al gevraagd wat het zou kosten om een doosje van 10 kilo per DHL te verschepen. Honderdveertig euro of zo zegt men. Ik schrok er van, maar moet het er mee doen. Toen ik dan eindelijk te doos in Nederland wilde aanbieden ter versturing….. 450 euri’s. Jezus, goede morgen.

Wel de Visa voor Pakistan en China gehaald. Ik heb al heel wat Visa’s in mijn reis leven moeten halen, dus hier waren weinig verrassingen. De Pakistaanse ambassade, afdeling visa is zoals bij vele landen, een vies groezelig wachtkamertje en een niet al te vriendelijke mijnheer achter een piepklein raampje. Het zou 4 werkdagen duren maar blijkbaar werken ze daar niet elke dag, dus duurde het een hele week. De Chinese ambassade en manier van werken was een opluchting. Een grote mooie moderne ambassade, een nummertje-trek systeem, vriendelijke en snelle bediending, achter grote ramen. Als dat een voorbode van het nieuwe China is, dan vind ik het prima. Toch voor beide visa’s vier keer op en neer naar Den Haag gemoeten. Het houd je bezig…
Verder eigenlijk niet zo heel veel te melden, gezellig bij mijn moeder gelogeerd. Ook mijn oude vriend Jonathan heb ik af en toe het leven zuur gemaakt. De 17e vlieg ik weer terug, via Delhi. Dat is minder, want ik kom om 10 uur lokale tijd in de avond aan en moet tot 1 uur in de middag de volgende dag wachten in de transhit hal van Delhi airport. Nou, ik kan je vertellen, als er ergens niks te doen is dan is het wel daar. Ik hoop de 19e dan weer terug bij mijn auto te zijn, en dan de 21ste richting Pakistan te vertrekken met mijn auto, nadat ik de nieuwe schokbrekers heb gemonteerd. Maar dan bericht ik weer vanuit verre landen, als het goed is dus toch door China heen….