20071000 – Oktober 2007, Noord Laos

Begin oktober 2007, Noord Laos
Geplaatst op Friday 05 October @ 02:12:55 GMT+1 door casper

Is Laos nog steeds het relaxte land van weleer? De wereld verandert snel maar ik heb de ijdele hoop dat Laos blijft zoals ik het 4 jaar geleden aantrof. De eerste indrukken waren wat verwarrend.

De tweede indrukken waren erg nat, dat krijg je in de regentijd.

De eerste Laos kilometers waren wat verwarrend om twee redenen. Ten eerste werd mijn paspoort netjes gestempeld bij de grens, maar van een douane was geen sprake, alleen immigratie dus. Bij navraag bleek de douane 28 kilometer verder te zitten in het eerste dorpje. Dat dorpje was echter 18 kilometer verder volgens de KM paaltjes, dus ik hield mijn ogen maar open voor een douane post.

En ik maar denken dat ze de R niet konden zeggen, Lom lom lom.
Die vond ik inderdaad (niet dat er maar ergens een bord stond) 18 kilometer verder. Al mijn papieren aan de enige man die wat Engels sprak gegeven, en die ging ze uitvoerig zitten bestuderen. Ik had geen idee of ik überhaupt iets nodig had, en kreeg het idee dat ze in Laos niet het Carnet de passage gebruikte. Na 20 minuten minutieus al mijn papieren te hebben doorgekeken (en ik weet zeker dat hij er geen zak van snapte) verwees hij me door naar het hoofd van de douane, die zat 500 meter verderop zegt ie. Hij schreef de naam van de baas op een papiertje, en ik stapte weer in. Die 500 meter bleek 3 km te zijn maar ala, waarschijnlijk nam de man altijd grote passen.
Na de goede persoon te hebben gevonden heb ik hem verteld wat ie in moest vullen op mijn carnet en ik was hierna snel weer onderweg. Ik zit hier in een van de armste landen ter wereld, dus kan niet te kritisch zijn.
Tweede verwarrende aan Laos is dat volgens mij alle plaatsen wel 6 verschillende namen hebben. Ik beschik over 2 gewone kaarten (een Nelles en een ‘rough guide’ map en een elektronische kaart en geen een plaats op een van die drie kaarten is het zelfde. Sterker nog, ook alle wegnummers zijn op alle kaarten anders. Nog sterker zelfs, kreeg het idee dat als je een dorp in kwam rijden er naam XXX stond, en als je er uit reed, en je keek achterom wat er voor een naam opstond voor de mensen die van de andere kant kwamen, dat daar yyy op stond.

Vervelende dan is dat als er eens een bord staat, je niet weet welke plaats erop staat, want wat er op het bord staat, staat weer vaak niet op de kaart. Grote plaatsen wel, maar betrapte veel borden dat ze niet naar Vientane verwezen, de hoofdstad van Laos, maar er stond ‘Capital City’op. Dit is denk ik makkelijker voor het geval ze wederom eens besluiten de namen te veranderen, dan blijft dat bord ieder geval geldig.
Het is dus even puzzelen hoe te rijden, met wat Sherlock Holmes technieken kwam ik er uit. Die zei immers, elimineer al het onmogelijke, dan blijft de enige optie over, hoe onwaarschijnlijk die ook is. Zoveel wegen zijn er hier ook niet, was dus al rap op weg naar Louang Prabang al waar ik een weekje wilde blijven.

Zo rijdend in Laos is er toch wel een last van me afgevallen. Geen schema meer, geen Ting Ting lijk naast me, geen datum dat je een grens over MOET, geen verplichte toeritische Hotels, ik kan weer doen en laten wat ik wil. Heerlijk, ik weet zeker dat ik hier weer van ga genieten.

Luang Prabang was niet zo heel erg ver, 300 km of zo, maar ik onderschatte de te halen snelheid. De wegen waren super bochtig, soms wel 15 BKP, en veel van die bochten zijn dan nog 180 graden ook. Werd er bijna wagenziek van. Kwam bij, dat de weg wat schade had door de regen denk ik. Gemiddeld dus maar 30 km p/u kunnen rijden. Wel in een heel mooi berg cq heuvelachtig super groen landschap. Echt, de jungle is hier zo dicht dat als je er een gat in hakt en even gaapt, hij al weer dicht is gegroeid. Eerst staan er bomen, die zijn overgroeid door klimplanten die op hun beurt weer door andere klimplanten met kleinere bladeren worden overgroeid. Het is dus dringen maar erg mooi.

Noord Laos is groen, heel groen.
Men woont hier veelal in huizen op palen. Ook als er geen water in de buurt is, dan snap ik niet helemaal. Zou het vanwege ongedierte zijn? Of om de koeien onder te laten staan, en dan zelf boven te wonen? Moet het toch eens vragen. Die huizen zijn overigens meestal van rieten matten gemaakt, meestal met een rieten dak, heel soms een golfplaat dak. Het is hier natuurlijk nooit koud, en dat is een goedkope constructie zo. Het kan hard regen dus moet ieer geval wel water dicht zijn, en dat zal dan ook wel (van boven dan he). De mensen zijn ook heel anders dan de Chinezen, als je stopt komen ze op je af. Niet zoals India’ers die gelijk midden in je auto staan, maar op een eerbiedig afstandje gaan ze staan kijken. Als je te kennen geeft dat je wel contact wilt, door een sabadie (hallo) of zo, dan komen ze wel hoor. Men spreekt slecht Engels, dat is jammer, maar men is erg vriendelijk. Overal spelende en zwemmende kinderen, kleine restaurantjes, vrouwen die de was doen, mannen die aan de kant van de weg niks zitten te doen, enfin, het leeft weer, ten opzichte van China. Had in een halve dag Laos al weer meer contact met lokalen gehad dan in 40 dagen China. Ik wil overal stoppen om met de mensen te ‘praten’ maar ja, dan kom ik nooit ergens natuurlijk, dus bedwing me enigszins en rijd wat door.
Er zijn hier veel E-groepen zoals dat tegenwoordig heet (of is het I-groepen). Dat zijn dan groepen van mensen die een bevolkingsgroep vormen die anders zijn dan de rest. Ze zetten een ander hoedje op of dragen een speciaal soort schoenen, kunnen misschien een leuke ouderwetse dans en hoppa, het is gelijk een nieuwe e-groep. Die groepen moeten natuurlijk speciale bescherming krijgen om hun etnische kunsten te waarborgen, ondersteuning van het wereld huppeldepup fonds, waarnemers van westerse ‘hulp’ organisaties komen kijken, Als ze hun petje af doen en hun schoentjes uittrekken zien ze er allemaal hetzelfde uit als de normale bevolking hoor haha. Het is de heden ten daagse mode, die mensen doen hun dansje of trekken hun petje scheef aan en hele hordes toeristen komen kijken en zeggen oh en ah en knippen lustig met hun digitale camera’s. Ondertussen natuurlijk Ting Ting kassa. (niet te verwarren met Ting Ting , mijn Ex. Iedereen vaart er wel bij dus iedereen happy.

Zij had een bad hairday.
Trouwens wisten jullie wat Ting in het Chinees betekend…, en dus Ting Ting eigenlijk als naam heeft ? Ik maar er maar weer eens een wedstrijd van, als je het weet dan stuur je een mailtje naar ctjansen@hotmail.com en wie weet, maak ik een nieuwe e-groep van je als hoofdprijs.

Had wel wat moeite een slaap plek te vinden hier in de jungle. Klinkt raar maar ik houd niet zo van echt aan de kant van de weg te gaan staan, ondanks dat er super weinig verkeer hier is. Maar links en rechts jungle, berg of afgrond, niet echt lekker om te parkeren, dat duurde zo nog al een tijdje. In de dorpjes zelf is helemaal geen parkeer plek, mensen hebben geen auto dus waarom een parkeerplek maken. De bussen en busjes parkeren midden op de weg. Vond ineens een stukje grond naast een vis vijver en parkeerde mijn auto daar. Had al snel wat lokalen om de auto en ik vond het heerlijk om weer een gebaren taal praatje te maken en mijn Chinese frustraties kwijt te raken. Het bleef wel super vochtig. Ondanks dat het maar 28 graden was voelde het aan als 36. Je zweet je rot en ook alles in de auto blijft vochtig.
Om 6 uur is het hier pikkedonker. En je weet, in de jungle is het donkerder dan elders. 🙂 (en veel enger natuurlijk) Om 8 uur, net het eten door de keel, plots hoor ik kuchen buiten. Ik keek, zag een man met geweer. Deed mijn grote licht aan, maar hij legde niet gelijk zijn geweer in de aanslag dus ik denk het is veilig. Deed de deur open en vroeg wat ie wilde, zag gelijk nog 3 andere met geweer. Twee er van hadden leger uniform, maar dat zegt hier niet veel. Ik houd niet zo van geweren in de donkere nacht dus ik bleef voorzichtig. Een van de mannen vroeg of ik mijn naam en paspoort nummer op een papiertje wilde schrijven, men wilde blijkbaar weten wat voor een vlees men in de kuip had. Ok, kan ik inkomen. Hierna toch maar weer snel de auto in gegaan, je weet het maar nooit.

Na een prettige, redelijk koele nacht, door gereden naar Luang Prabang. Weg kwaliteit werd iets beter maar het bleef een heen en weer gooi weg. Veel mensen en dieren op de weg, zeker in de vele kleine dorpjes. Ik weet zeker dat ik één kip heb dood gereden, maar waarschijnlijk zijn het er wel een paar meer. Kan moeilijk elke keer voor elke kip gaan stoppen. Daarbij zien die beesten er hier niet uit. Op van die hoge poten, zonder stukkie vlees eraan, nee, die zijn beter af als ik ze dood rijd. Het lijken wel Hamas kippen, van die zelfmoord beesten die net voor ik aan kop rijden toch nog even de weg over gaan steken. Dan vraag je er om hoor. Gelukkig geen gordel van explosieven er om. Kunnen de lokalen ze op de BBQ leggen, dat vinden zie hier een prima zaak.

Dus veel beesten op de weg, het lijkt India wel. Er lopen ook veel buffels op de weg, maar in regenstelling tot India zijn ze hier vaak wit. Misschien moet ik er eens een naar India sturen, dan ontdekken ze er vast een nieuwe god in.
Niet alleen beesten die op de weg lopen hoor, er vliegt ook van alles door de lucht. Het aantal vlinders van enorme afmetingen is frapant. De kleuren zijn echt bijzonder, maar er vliegt van allerlei zeer vage dingen door de lucht hier. Insecten die in een SF-film van Steven Speilburg niet zouden misstaan. En dan ook vaak nog met bijzonder mooie kleuren. Dan hoor ik ineens weer ‘TOK’ en dan vliegt er weer iets fleurigs tegen mijn vooruit.
Op een geven moment hele rare bergen, van die haaie tanden. Gewoon in heuvelachtig landschap ineens… BAM een soort van omgekeerde vaas midden in het landschap. Maar dan wel een van denk ik een kilometer hoog, wellicht meer, de top zat in de mist. Steile wanden waar elke bergen beklimmer het water van in zijn mond zou krijgen. En alles bleef groen, heel groen. Temperatuur en vochtigheid stegen nog wat toen ik de bergen uit kwam en Luang Prabang in reed.

Luang Prabang, tempel dorp aan de mekong.
Hier in Luang Prabang (LP) even moeten zoeken voor ik een redelijke plek gevonden had om mijn auto te parkeren. Dat werd gewoon een woonwijk, als je daar van kan spreken, maar wel met één kant aan de rivier, en daar ben ik lekker aan gaan staan. Alle andere plekjes worden bezet door restaurantjes, terrasjes, winkeltjes en dergelijke. Het is in die 3 of 4 jaar dat ik hier niet was best een stuk drukker geworden. En commerciëler. Veel van de leuke winkeltjes zijn vervangen door massage salons, begin een naar gevoel over te krijgen. Ik bedoel ok, een massage salon, maar om de winkel zo’n ding, dat riekt naar Thaise praktijken, heel vaag. Kreeg ook bij het even rondlopen gelijk de vraag of ik boem-boem lady wilde. Mmm, iets met vuurwerk te maken misschien? Jammer, want LP was een hele rustige mooie plaats, vol met Tempels (nog steeds) en monniken in oranje gewaden en paraplu’s tegen de zon. Die laatste zijn er nog steeds, maar tussen de vele toeristen wat minder opvallend als vorige keer. Wel lekker gegeten aan de Mekong, voor een slordige anderhalve euro een grote fles Beerlao (veel lekkerder dan dat Chinese water-bier), en wat varkensvlees met boontjes en 6 kleine vegetarische loempia’s. Nou, met zo’n uitzicht er bij, daar kan je niets van zeggen, behalve HEERLIJK. Toch weet ik niet of ik het hier langer dan een of twee dagen uit houd. Het is er erg druk en erg veranderd. Alle tempels heb ik natuurlijk al gezien, dus ben benieuwd. Kreeg zowaar msn contact met mijn zus. Die vertelde dat de halve familie boos op me is, ik heb blijkbaar iets verkeerds gezegd. Jammer. Zoveel horen we toch ook niet van elkaar, maar het zal zeker aan mij liggen.
Het eten in Laos is een mengeling van Chinees en Thai’s (raar he) maar wel minder gekruid. Ze eten ook veel vis, kan je ook zien aan de vele vis-farms die je langs de kant van de weg tegen komt. Moet allemaal zoet water vis zijn, want Laos heeft geen zee maar natuurlijk wel veel rivier. Verder eten ze buffelo, varken en kip.
Nam gisteren een stokbroodje (Jaja, Franse invloeden) bij een straat tentje, op alles wat de eigenaresse vroeg of dat erop moest heb ik ja gezegd. Bah bah, geen idee wat ik gegeten heb. Er zat, zo leek het, stukken touw tussen, vlees, vis, groente en een paar dingen waar ik geen benaming voor kan vinden. Het smaakte raar maar niet vies.

De Tempels blijven altijd mooi.
Heb het inderdaad twee dagen in LP uitgehouden. Het is er mij te toeristisch. Heb de dingen gedaan die ik op de planning had staan. Wat gerust, geinternet, paar dingen gezien die ik vorige keer niet had gemist en wat geklungeld aan de auto. De tempels blijven erg mooi. Alleen een kleine aanvaring met een slang gehad. Ging erg vroeg in de ochtend naar een tempel boven op een berg, die berg staat midden in de stad (het dorp eigenlijk) en stond op een steen naar beneden te kijken en van het uitzicht te genieten toen ik uit mijn ooghoek wat zag bewegen en ik plots een gif groene slang van 50 cm op me af zag komen. Puur uit reactie sprong ik weg, nog van geluk spreken dat ik niet de afgrond in sprong.

Op maandag 1 oktober 2007 in de vroege ochtend vertrokken via de B-weg nr 2501richting de watervallen van Khouang Si Die zouden erg mooi moeten zijn, in diverse boeken worden ze goed aangeschreven. De weg er naar toe (30Km) was wat smal maar verder goed. Wat enge bruggetjes maar na mijn ervaring in Bardia in Nepal durf ik alles aan. De watervallen waren inderdaad erg mooi. Zeker nu in de regentijd, water spoot van alle kanten naar beneden. Er waren ook drie zwem watertjes bij en hiervan dankbaar gebruik gemaakt. Ook hier het aantal beesten in de jungle is overweldigend. Vooral de vlinders trekken aandacht vanwege hun mooie bonte kleuren en vanwege hun afmetingen. Maar ook de bloemen, de verscheidenheid aan planten, adem benemend.

Heerlijk gezwommen in deze waterval-zwembaden. En je snapt wel waat dat touw voor is hoop ik.
Om twee uur, na een stop bij de lokale markt, richting zuid gereden. Wederom berg weggetjes met tropische groen. Zelfs de rijst die hier staat is nog groen, terwijl die in China allemaal geel was. Vraag me af hoe dat komt, zouden ze hier later planten?
Op een geven moment staan er drie vrouwtjes aan de kant van de weg, elk met een tros enorme levende ratten in de hand. De ratten zijn met de achterpoten aan een touwtje gebonden en als ik passeer houden ze de tros omhoog, ik neem aan om ze te koop aan te bieden. Ik kan niet anders begrijpen dat dit is om te eten. Ratten houden als huisdier is hier niet echt een optie. Mm, zal misschien best goed smaken maar toch maar geen aankoop gedaan.
Om half 6 gestopt langs de kant van de weg. Het is hier om 6 uur echt al pikke donker en dan wil ik niet op die berg weggetjes rijden. Er is zo weinig verkeer dat langs de kant stoppen geen probleem moet zijn denk ik. Toch kan je niet zomaar overal stoppen. Tenminste, het kan wel maar niet verstandig. Zeker in de regentijd kan er van alles de berg af komen donderen dus je moet niet onder een steile wand of onder een zanderige berg gaan staan, anders heb je zo ineens een zandbak in je auto. Ook moet je niet er boven op gaan staan, als er een landslide ontstaat en je auto gaat mee, lijkt me geen pretje. Niet te dicht bij een dorp, dan heb je teveel staarders, ook niet te dicht langs de weg, dan maakt het weinige verkeer je wakker. Nee, een goede parkeerplek vinden is een kunst en lukt mij ook niet altijd. Je moet ook wat geluk hebben soms. Maar ook dit keer bleef het erg rustig op de herrie van kikkers, sprinkhanen en gilbeesten. Ik weet niet hoe ze heten. In frankrijk heb je ze ook, van die soort vliegen, model groot, die door middel van het tegen elkaar schuren van de vleugels een oorverdovende herrie produceren. Hier heb je een variant daar op, waarvan de toon een flink aantal octaven hoger ligt dan de Fransman. Hierdoor lijkt het een soort cirkelzaag geluid. Je went er snel aan maar onder het rijden kan het nog wel eens lastig zijn, ieder keer denk ik dat er wat aanloopt onder de auto of zo.
Werd wakker in de mist, dat was jammer want de vorige avond leek het een mooi uitzocht te zijn . De resterende 170 kilometer naar Vang Viang gereden. De weg kwam na Kasi de bergen uit en werd daardoor veel sneller. 15 bochten minder per kilometer scheelt een stuk in de snelheid hoor.

Petje af voor de watervallen.
Vang Viang staat bekend als backpakkers oord eerste klasse. Geloof dat het bij BNN op reis een prijs gewonnen heeft en het heeft ook wel wat (en ook wel wat niet). De meeste backpakkers oorden hebben een groot voordeel en een nadeel. Nadeel is dat het vaak vol zit met backpakkers. Haha, sorry, open deur intrappen natuurlijk. Nou heb ik niks tegen backpakkers, ik was er zelf een, maar je hebt er wel wat slechte tussen. De groepen met hangende en wiet rokende Israëliërs en Europeanen, zijn niet mijn favo bevolkingsgroepen. Maar ach, die hebben ook een uitlaatklep nodig , misschien moeten we maar een e-groep van ze maken. Het grote voordeel van een backpakkers oord is dat er veel voorzieningen zijn, winkeltjes, internet plekkies, restaurantjes etc en dat het er in verhouding tot dikke hotels goedkoop kan zijn en je er redelijk met rust gelaten word. Bij aankomst tevergeefs geprobeerd een guesthouse te vinden met parkeerplek voor mijn auto maar alles was te klein. Nou ja, geen probleem, heb dus mijn auto maar op landingsbaan van het vliegveld geparkeerd. Gelukkig voor mij was het het oude vliegveld, dus er zal niets meer landen maar het is wel een gigantisch lange strip rechte grond die door niemand en iedereen gebruikt word. Plan ik een paar dagen te blijven om wat te klooien. Heb wat tips van Rosier van den Bosch gekregen over het oplossen van mijn versnelling probleem (die overigens niet erger geworden is, misschien zelfs wel minder erg), nu eens echt mijn scooter drager uit elkaar halen, enz.